۲۹ آبان ۱۴۰۵ - ۱۰:۰۱
گارانتی‌های صوری ابزاری برای فریب خریداران شده است

گارانتی‌های صوری ابزاری برای فریب خریداران شده است

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با انتقاد از بازار گارانتی گفت: برخی کالاها با برندهای غیرقابل‌استعلام و گارانتی‌های بدون پشتوانه واقعی به فروش می‌رسند.

به گزارش بازار، سیدطه‌حسین مدنی، رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با انتقاد از وضعیت بازار گارانتی گفت: در برخی موارد، کالاهایی با برندهای غیرقابل‌استعلام و حتی محصولاتی که اساساً در فهرست تولیدات برندهای معتبر وجود ندارند با برچسب گارانتی به فروش می‌رسند، در حالی که این ضمانت‌نامه‌ها ممکن است هیچ پشتوانه واقعی برای ارائه خدمات پس از فروش نداشته باشند.

مدنی با اشاره به گسترش ضمانت‌نامه‌های فاقد اعتبار در بازار اظهار کرد: گارانتی باید برای خریدار نشانه‌ای از اصالت کالا و اطمینان از دریافت خدمات پس از فروش باشد، اما در شرایط فعلی، در مواردی این مفهوم از کارکرد اصلی خود فاصله گرفته است. اکنون با برگه‌هایی مواجه هستیم که صرفاً به بسته‌بندی کالا الصاق می‌شوند، بدون آنکه مشخص باشد شرکت صادرکننده چه هویتی دارد، چه خدماتی ارائه می‌دهد و اساساً چه مسئولیتی در قبال محصول پذیرفته است.

وی افزود: در برخی موارد حتی ممکن است شرکتی که نامش روی برچسب گارانتی درج شده، از نصب آن روی محصولات موجود در بازار اطلاعی نداشته باشد. بنابراین، خریدار با مشاهده یک ضمانت‌نامه تصور می‌کند کالای مورد نظر از اصالت و پشتیبانی برخوردار است، در حالی که ممکن است هیچ خدمت مشخصی پشت آن وجود نداشته باشد.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند ادامه داد: مسئله فقط بی‌اعتبار بودن یک برگه ضمانت نیست؛ گاهی خریدار برای برچسبی که ارزش مادی چندانی ندارد، چند میلیون تومان بیشتر هزینه می‌کند. از طرف دیگر، کالاهای فاقد هویت و حتی محصولات تقلبی نیز ممکن است با همین روش وارد بازار شوند. در نتیجه، گارانتی به‌جای آنکه ابزاری برای حمایت از مصرف‌کننده باشد، به عاملی برای جلب اعتماد او تبدیل می‌شود؛ اعتمادی که ممکن است مبنای واقعی نداشته باشد.

مدنی با بیان اینکه نام برندهای شناخته‌شده نیز گاهی روی محصولاتی درج می‌شود که اساساً در سبد تولیدات آن برند قرار ندارند، گفت: ممکن است کالایی با نام تجاری خاص عرضه شود، اما با مراجعه به وب‌سایت رسمی شرکت یا فروشگاه‌های معتبر بین‌المللی مشخص شود چنین محصولی در میان تولیدات آن برند وجود ندارد. با وجود این، ممکن است کالا با بسته‌بندی اختصاصی در بازار عرضه شود و حتی از یک شرکت رسمی خدمات گارانتی دریافت کند.

وی افزود: این مسئله به برندهای ناشناخته محدود نمی‌شود و در بازار با مواردی مواجه هستیم که نام برندهای معتبر، روی محصولاتی درج شده که اصالت مدل یا کد آنها قابل تأیید نیست. اگر مشخصات این کالاها در وب‌سایت‌های رسمی شرکت‌ها بررسی شود، ممکن است اثری از آن مدل در فهرست محصولات وجود نداشته باشد.

مدنی خاطرنشان کرد: در برخی نمونه‌ها، بررسی‌ها نشان می‌دهد محصولی مانند یخچال‌فریزر در واقع با الگوبرداری از کالاهای یک برند معتبر و به‌صورت کارگاهی در داخل کشور ساخته یا آماده‌سازی شده و سپس نام و نشان تجاری آن برند روی محصول و بسته‌بندی قرار گرفته است. مسئله نگران‌کننده این است که چنین کالاهایی نیز گاهی با ضمانت‌نامه‌های چندماهه یا چندساله به فروش می‌رسند.

وی ادامه داد: برای خریدار، مشاهده گارانتی ۵۰ماهه روی یک یخچال می‌تواند این تصور را ایجاد کند که محصول از سوی برند اصلی تأیید شده است، در حالی که ممکن است اساساً ارتباطی با تولیدات آن شرکت نداشته باشد. حتی احتمال دارد شرکت ارائه‌دهنده گارانتی نیز از نحوه استفاده از نام خود و نصب برچسب روی این محصولات بی‌اطلاع باشد.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با اشاره به سود اقتصادی عرضه کالاهای تقلبی با نام برندهای معتبر اظهار کرد: تغییر نام و نشان تجاری محصولات، استفاده از بسته‌بندی مشابه برندهای شناخته‌شده و عرضه کالا با عنوانی که برای مشتری آشناست، می‌تواند سود قابل‌توجهی برای متخلفان ایجاد کند. گاهی محصولی با هزینه‌ای بسیار پایین‌تر تهیه یا تولید می‌شود، اما با استفاده از نام یک برند معتبر و ایجاد تصور اصالت، با قیمت‌هایی چند برابر هزینه تمام‌شده به فروش می‌رسد. در برخی موارد، دریافتی از مشتری حتی می‌تواند تا سه برابر قیمت تمام‌شده کالا باشد.

مدنی این اقدامات را مصداق فریب در معامله دانست و گفت: وقتی محصولی اصالت مشخصی ندارد، صدور گارانتی یا بیمه برای آن چه معنایی پیدا می‌کند؟ شرکت صادرکننده دقیقاً کدام ویژگی یا تعهد را تضمین می‌کند؟ لازم است دستگاه‌های مسئول برای جلوگیری از چنین اقداماتی سازوکار مؤثری در نظر بگیرند.

ضرورت برخورد با انبارهای نگهداری کالای قاچاق

وی در ادامه با اشاره به فعالیت برخی انبارهای محل نگهداری و توزیع کالاهای قاچاق بیان کرد: بخشی از مشکل به مناطقی بازمی‌گردد که به محل تجمیع و نگهداری این کالاها تبدیل شده‌اند. برخی از این نقاط در کشور و حتی اطراف تهران شناسایی شده‌اند، اما برای مقابله با فعالیت آنها باید اقدامات جدی‌تری صورت گیرد.

مدنی افزود: شناسایی و برخورد با این انبارها نیازمند هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول، صدور دستورهای قضایی متناسب و فراهم کردن اختیارات قانونی لازم برای پلیس و ضابطان است. یکی از اقداماتی که می‌تواند مورد توجه قرار گیرد، بازرسی‌های دوره‌ای و هدفمند از انبارهاست. البته نظارت باید به شکلی طراحی شود که خود به مانعی در مسیر کشف تخلف تبدیل نشود. هدف این است که هیچ انباری نتواند برای مدت طولانی به محل امنی برای نگهداری و توزیع کالاهای قاچاق تبدیل شود.

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند با تأکید بر اهمیت سامانه جامع انبارها در کنترل جریان کالا گفت: این سامانه باید امکان مشخص کردن محل نگهداری کالا و مسیر انتقال آن را فراهم کند. به این معنا که معلوم باشد هر محموله از چه مبدأیی وارد شده، در کدام انبار ثبت شده و به چه مقصدی منتقل می‌شود. اگر اطلاعات مربوط به جابه‌جایی کالاها به‌درستی ثبت و قابل رهگیری باشد، هم مقابله با قاچاق آسان‌تر می‌شود و هم امکان برخورد با احتکار افزایش پیدا می‌کند.

نظارت بر پذیرش و ارسال کالا در شرکت‌های پستی

رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند در ادامه به احتمال سوءاستفاده از شبکه پستی برای جابه‌جایی کالاهای قاچاق اشاره کرد و گفت: در برخی موارد، فرستنده می‌تواند کالای خود را بسته‌بندی و به یک شرکت پستی دولتی یا خصوصی تحویل دهد و محموله از مبدأ به مقصد منتقل شود، بدون آنکه درباره قانونی بودن کالا یا هویت واقعی آن بررسی کافی صورت گرفته باشد.

وی افزود: اگر چنین محموله‌ای در مسیر توقیف شود، ممکن است مسئولیت‌هایی متوجه شرکت پستی یا عوامل دخیل در پذیرش و انتقال آن باشد، اما برخورد با شرکت حمل‌کننده به‌تنهایی لزوماً به شناسایی فردی که کالا را وارد یا در شبکه توزیع عرضه کرده است، منجر نمی‌شود. بنابراین، باید علاوه بر نظارت بر عملکرد شرکت‌های پستی، امکان شناسایی و پیگیری صاحبان اصلی کالا نیز فراهم شود.

مدنی با تأکید بر ضرورت اصلاح ضوابط پذیرش محموله‌ها اظهار کرد: شرکت‌هایی مانند شرکت ملی پست باید از ابزارهای فنی مناسب برای بررسی بسته‌ها استفاده کنند. یکی از گزینه‌ها، بهره‌گیری از تجهیزات اسکن ایکس‌ری است. اگر بررسی تمام بسته‌ها در مبدأ امکان‌پذیر نباشد، می‌توان سازوکارهایی برای کنترل محموله‌ها در مراحل مشخص حمل‌ونقل، از جمله هنگام خروج خودروهای حامل بار از شهرها، طراحی کرد.

وی احراز هویت و اصالت کالا را نیز ضروری دانست و افزود: برای محصولات مشمول شناسه کالا باید امکان استعلام و تطبیق مشخصات فراهم باشد. به‌عنوان مثال، اگر فرستنده قصد ارسال یک دستگاه مایکروفر با برند مشخصی را دارد، اطلاعات اعلام‌شده باید با شناسه و مشخصات واقعی محصول تطبیق داده شود. همچنین اسکن بسته می‌تواند مشخص کند که محتوای آن با اطلاعات اظهارشده از سوی فرستنده مطابقت دارد یا خیر.

کد خبر: ۴۴۰٬۱۰۸

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha