به گزارش بازار، محمد پیش‌بین، رئیس کانون جواهر ایران با تأکید بر ضرورت بازنگری در سند ملی گوهرسنگ گفت: سندی که در حال حاضر با عنوان سند ملی گوهرسنگ مطرح است، بیشتر به یک گزارش پیشنهادی شباهت دارد.
وی افزود: این سند باید با رویکردی اقتصادی‌تر و بر پایه مستندات دقیق، زنجیره ارزش گوهرسنگ را از مرحله اکتشاف تا فرآوری، تراش، تولید و صادرات به‌صورت جامع بررسی کند و اهداف کمی و قابل سنجشی برای توسعه این صنعت در نظر بگیرد.
رئیس کانون جواهر ایران با اشاره به اهداف صادراتی پیش‌بینی‌شده در این سند گفت: براساس چشم‌انداز تعیین‌شده، سهم ایران از صادرات جهانی گوهرسنگ باید در سال ۱۴۰۵ به یک درصد و در سال ۱۴۱۰ به دو درصد برسد، تحقق رشد هزار برابری صادرات گوهرسنگ نیز به برنامه‌ریزی دقیق و اصلاح سیاست‌های اجرایی نیاز دارد.
پیش‌بین با انتقاد از پررنگ بودن نقش تصدی‌گری دولت در این حوزه تصریح کرد: دولت به‌جای ورود مستقیم به فعالیت‌های اجرایی، باید بستر فعالیت و سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را فراهم کند و حمایت‌های خود را بر حوزه‌هایی متمرکز سازد که بخش خصوصی به دلیل ریسک بالا امکان ورود به آنها را ندارد.
وی با اشاره به وضعیت اکتشاف ذخایر گوهرسنگی کشور اظهار داشت: تاکنون ۳۹ اندیس(محدوده دارای نشانه گوهرسنگی) در کشور شناسایی شده است. سازمان زمین‌شناسی مطالعات پتانسیل‌یابی و ایمیدرو نیز اقداماتی در زمینه غربالگری انجام داده‌اند، اما این اقدامات برای توسعه معادن کافی نیست و دولت باید با پذیرش ریسک اکتشاف، زمینه شناسایی و بهره‌برداری اصولی از این ذخایر را فراهم کند.
رئیس کانون جواهر ایران همچنین برداشت‌های غیرمجاز از ذخایر گوهرسنگی را از چالش‌های این بخش دانست و بر ضرورت رفع خلأ‌های قانونی و تدوین برنامه‌ای جامع برای ساماندهی معادن تأکید کرد.
پیش‌بین افزود: تا زمانی که سیاست‌گذاری‌ها در سطح مطالعات اولیه باقی بماند، ظرفیت‌های اقتصادی این بخش به مرحله بهره‌برداری نخواهد رسید.
وی توسعه تجارت و تسهیل واردات مواد اولیه را از دیگر الزامات رونق صنعت گوهرسنگ برشمرد و گفت: باید امکان واردات سنگ‌های تراش‌خورده به‌صورت سوارنشده در مصنوعات فراهم شود تا فعالان این صنعت بتوانند در زنجیره تولید از توان رقابتی بیشتری برخوردار شوند.
رئیس کانون جواهر ایران با اشاره به ظرفیت بازارهای منطقه‌ای از جمله افغانستان و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (CIS) اظهار داشت: ایران می‌تواند با بهره‌گیری از موقعیت جغرافیایی و ظرفیت‌های تجاری خود، جایگاه مؤثرتری در بازار منطقه به دست آورد. بخشی از این فرصت تاکنون از دست رفته است و نباید این تجربه درباره بازار افغانستان نیز تکرار شود.
پیش‌بین در پایان با اشاره به ظرفیت اشتغال‌زایی صنعت گوهرسنگ گفت: ایجاد هر فرصت شغلی در این صنعت به حدود ۲۵۰ میلیون تومان سرمایه‌گذاری نیاز دارد که در مقایسه با بسیاری از صنایع، رقم قابل توجهی نیست. از این رو، صنعت گوهرسنگ می‌تواند یکی از مسیرهای کم‌هزینه‌تر برای ایجاد اشتغال و توسعه صادرات غیرنفتی باشد.
نظر شما