به گزارش بازار، تارنمای آسیا تایمز با بیان اینکه سلاح‌های به شدت گران آمریکایی، توانایی محافظت از پایگاه‌ها و متحدانش در برابر تهدیدات را ندارد، نوشت: فرسودگی سلاح‌های کلیدی، کمبود مهمات و فقدان رادارها و سکوهای پرتاب موشک، ارتش آمریکا را با مشکل بزرگی مواجه کرده است.
در ادامه این گزارش آسیا تایمز آمده است: دشمنان آمریکا می‌دانند که ذخایر مهمات این کشور رو به اتمام است و جبران کمبودها و ذخیره مهمات سال‌ها طول خواهد کشید.
پنتاگون کم‌کم متوجه می‌شود که زرادخانه های فعلی با سلاح‌های سنتی و دقیق، برای جنگ‌های طولانی‌مدت بیش از چند روز بسیار کوچک هستند.
روس‌ها و چینی‌ها به همراه ایرانی‌ها و حتی یمنی ها، دریافته‌اند که ایالات متحده و متحدانش با یک مشکل جدی روبرو هستند و در این مقطع هرگونه درگیری در اروپا یا آسیا برای ایالات متحده ویرانگر خواهد بود.
علاوه بر همه چیز، سلاح‌های آمریکایی فوق‌العاده گران و تولید آنها دشوار شده تا جایی که یک موشک رهگیر پاتریوت برای هر شلیک حدود چهار میلیون دلار هزینه دارد و از آنجایی که برای انهدام یک هدف با احتمال بالا، به دو موشک نیاز است، این کار به صرفه نیست.
در همین حال، پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا که به طور عمده از پنج شرکت لاکهید مارتین، RTX، نورثروپ گرومن، جنرال داینامیکس و بوئینگ تشکیل شده است، در واقع مجموعه‌ای از خریدهای به هم چسبیده است که بسیاری از آنها برای تولید انبوه طراحی نشده‌اند.
در دسته سنتی‌تر، تولیدکنندگان مهمات و لوله تفنگ معمولاً شرکت‌های قدیمی هستند که نمی‌توانند تولید را به طور قابل توجهی تسریع کنند.
در همین راستا پنتاگون طرح ادغام پایگاه صنعتی دفاعی آمریکا را برای کاهش هزینه‌های سربار و تسریع تدارکات ارائه کرد. این کار در ۲۱ ژوئیه ۱۹۹۳ آغاز شد، زمانی که وزیر دفاع وقت، لس آسپین، و معاون وزیر دفاع، متیو پری، ۱۲ شرکت برتر دفاعی را دعوت کردند تا ظرف پنج سال نیمی از آنها ادغام شوند.
ادغامی که پنتاگون ترویج داد، پنج شرکت دفاعی بسیار بزرگ ایجاد کرد که اکثر سیستم‌های دفاعی برتر را کنترل می‌کردند، قیمت محصولات خود را بسیار بالا می‌بردند و تحت هیچ فشاری برای سرعت بخشیدن به تولید، صرفه‌جویی در هزینه یا نگرانی در مورد رقابت نبودند.
رقبای خارجی نیز مسدود شدند، به عنوان مثال، هواپیمای سوخت‌رسان برتر اروپایی ایرباس به نفع یک سوخت‌رسان پیشنهادی بوئینگ که مشکل‌ساز و آزمایش نشده بود، کنار گذاشته شد.
حتی زمانی که بریتانیا پلتفرم STOL را ارائه داد، ایالات متحده مجبور به طراحی مجدد و تولید در داخل کشور شد که هزینه‌ها را به میزان قابل توجهی افزایش داد و تحویل‌ها را به تأخیر انداخت.
همین اتفاق برای برنامه ناوچه‌های کنار گذاشته شده ایالات متحده به نام FFG-(X) نیز افتاد، این برنامه بر اساس پلتفرم بسیار موفق FREMM اروپا ساخته شده بود.
در واقع، خرید کشتی‌های آماده از کارخانه‌های کشتی‌سازی اروپایی می‌توانست منطقی باشد اما قوانین ایالات متحده استفاده از بدنه‌های خارجی را ممنوع کرده بود و فراتر از عدم برون‌سپاری، زرادخانه‌های تحت کنترل دولت ایالات متحده با مشکلات جدی در تولید روبرو هستند.
تلاش و جستجو برای یافتن راهی ارزان‌تر و سریع‌تر برای انجام کارها تازه شروع شده اما سال‌ها طول خواهد کشید تا هرگونه اصلاح واقعی رخ دهد و به رغم شکست‌های قابل توجه ارتش آمریکا در خلیج فارس، جایی که ایالات متحده، با مدرن‌ترین سخت‌افزار دفاع هوایی خود، نتوانست از پایگاه‌های نظامی در برابر ایران و اخیراً در برابر یمنی ها محافظت کند، این نشان می‌دهد که حتی بهترین «راهکارهای» ایالات متحده نیز به اندازه کافی خوب عمل نمی‌کنند.
ذخیره فعلی ایالات متحده حدود ۷۵۰ موشک تخمین زده می‌شود. لاکهید مارتین هر ساله حدود ۶۵۰ موشک تولید می‌کند، اما تأخیرهای زیادی وجود داشته است، از جمله در مورد جستجوگر راداری که بوئینگ برای رهگیرهای PAC-۳ و PAC-۳ MSE تولید می‌کند.
پنتاگون همچنین به تازگی مجوز فروش ۵۰۰ موشک پاتریوت به اوکراین را صادر کرده است، اما همانطور که ولادیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، اشاره کرده است، سال‌ها طول خواهد کشید تا این موشک‌ها به دست اوکراینی‌ها برسند.
نظر شما