به گزارش بازار، پایگاه تحیلی «اوپندموکراسی» در گزارشی به قلم »پل راجرز«، تحلیلگر مسائل نظامی خروج بمبافکنها و هواپیماهای سوخترسان آمریکا از دو پایگاه مهم این کشور در بریتانیا را نشانهای از نگرانی واشنگتن درباره امنیت زیرساختهای نظامی خود در برابر توان نظامی ایران دانسته است.
این گزارش در حالی منتشر شده که دو مرد در بریتانیا به اتهام دست داشتن در حادثهای امنیتی در نزدیکی پایگاه هوایی فیرفورد متهم شدهاند؛ حادثهای که مقامهای بریتانیایی مدعیاند احتمالاً با ایران ارتباط داشته است.
با این حال، این اتهامها هنوز در دادگاه اثبات نشده و متهمان نیز اعلام کردهاند که آنها را نمیپذیرند.
فارغ از صحتوسقم این ادعاها، تحولی که گزارش اوپندموکراسی بر آن تأکید میکند، خروج تجهیزات مهم نظامی آمریکا از پایگاههایی است که نقشی محوری در عملیات هوایی این کشور دارند.
بر اساس این گزارش، نیروی هوایی آمریکا تنها یک هفته پس از بازداشت پنج نفر در نزدیکی فیرفورد، هر ۱۲ بمبافکن راهبردی بیـ۱بی لنسر مستقر در این پایگاه را به خاک آمریکا بازگرداند.
همچنین در ۱۰ نوامبر، دستکم ۱۰ هواپیمای سوخترسان کیسی-۱۳۵آر استراتوتانکر از پایگاه میلدنهال خارج شدند و به پایگاههایی در اسکاتلند، اسپانیا، آلمان و نقاط دیگر انتقال یافتند.
تغییر در آرایش عملیاتی آمریکا
اهمیت این جابهجاییها زمانی روشنتر میشود که نقش دو پایگاه فیرفورد و میلدنهال در راهبرد نظامی آمریکا در اروپا و خاورمیانه در نظر گرفته شود.
فیرفورد پایگاه اصلی بمبافکنهای سنگین آمریکا در اروپاست. این هواپیماها هنگام جنگ یا بحران در خاورمیانه از پایگاههای خود در آمریکا به این محل منتقل میشوند تا در فاصلهای نزدیکتر به منطقه عملیات، آماده دریافت فرمان از پنتاگون باشند.
میلدنهال نیز پایگاه اصلی هواپیماهای سوخترسان آمریکا در بریتانیاست. این هواپیماها امکان انجام پروازهای طولانی و پشتیبانی از عملیات بمبافکنها را فراهم میکنند.
بنابراین، طبق تحلیل اوپندموکراسی خروج همزمان بمبافکنها و هواپیماهای سوخترسان، صرفاً یک جابهجایی معمولی نیست و میتواند بر سرعت، دامنه و سهولت اجرای عملیات هوایی آمریکا تأثیر بگذارد.
نویسنده اوپندموکراسی تأکید میکند که اگر آمریکا دیگر نتواند از فیرفورد برای استقرار بمبافکنهای سنگین خود استفاده کند، این هواپیماها برای رسیدن به منطقه ناچار خواهند بود حدود ۸ هزار مایل مسیر بیشتری را از خاک آمریکا طی کنند و به چندین مرحله سوختگیری هوایی وابسته باشند. به این ترتیب، استفاده از ظرفیت عملیاتی آمریکا با دشواری بیشتری همراه خواهد شد.
آسیبپذیری پایگاههای آمریکا در منطقه
گزارش اوپندموکراسی این تحولات را در کنار حملات ایران به پایگاهها و تأسیسات نظامی آمریکا در خاورمیانه بررسی میکند.
به نوشته این رسانه، ایران از زمان آغاز جنگ در پایان فوریه، ۲۶ پایگاه و مرکز نظامی آمریکا را در منطقه هدف قرار داده است؛ از سامانههای هشدار زودهنگام و ارتباطات ماهوارهای گرفته تا پایگاههای هوایی و مراکز پشتیبانی و تدارکات.
نویسنده بهطور ویژه از حملات مکرر به مقر ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا در بحرین یاد میکند و مینویسد که در حملات قبلی، خسارات واردشده به مرکز اصلی پشتیبانی و تدارکات این ناوگان به اندازهای بود که فعالیت آن متوقف شد.
در پی این حملات، چند صد نیروی آمریکایی و اعضای خانوادههایشان از منطقه خارج شدند و پنتاگون نیز انتقال شمار زیادی از هواپیماها، تجهیزات و تدارکات خود را آغاز کرد.
در کنار این موارد، آمریکا در پایگاه ولفورد در برکشایر نیز انبار بزرگی از انواع بمبها و موشکها در اختیار دارد؛ موضوعی که نشان میدهد زیرساخت نظامی این کشور در بریتانیا تا چه اندازه در پشتیبانی از عملیاتهای احتمالی در منطقه اهمیت دارد.
هزینه راهبردی نگرانی از توان ایران
نکته مهم گزارش این است که حتی بدون اثبات ادعاهای مطرحشده درباره حادثه فیرفورد، نگرانی از احتمال تهدید پایگاههای آمریکا، به خروج بخشی از مهمترین تجهیزات هوایی این کشور از بریتانیا انجامیده است.
این تحول از منظر بازدارندگی اهمیت دارد چرا که توان نظامی یک کشور فقط در میزان تسلیحات و تجهیزاتش خلاصه نمیشود بلکه توانایی طرف مقابل برای ایجاد محدودیت در محل استقرار، مسیر دسترسی و شیوه بهکارگیری این تجهیزات نیز بخشی از معادله قدرت است.
اگر آمریکا برای استفاده از پایگاههای نزدیکتر به منطقه با ملاحظات امنیتی بیشتری روبهرو شود، ناچار خواهد بود از مسیرهای طولانیتر و ترتیبات پیچیدهتری برای اعزام بمبافکنها و پشتیبانی از آنها استفاده کند.
چنین وضعیتی میتواند هزینه و دشواری عملیات هوایی را افزایش دهد و بخشی از مزیت جغرافیایی و عملیاتی آمریکا را کاهش دهد.
پل راجرز در پایان گزارش خود مینویسد که تحولات جنگ نشان داده توانمندیهای ایران فراتر از برآوردهای کشورهای غربی بوده است.
او معتقد است نقاط ضعف نظامی آمریکا در سالهای آینده در مراکز دفاعی و امنیتی کشورهای مختلف بهدقت بررسی خواهد شد و واشنگتن باید این واقعیت را بپذیرد که با حریفی روبهروست که تواناییهایش را نمیتوان دستکم گرفت.








نظر شما