تفاهم‌نامه نظامی ترکیه با قطر، اندونزی و پاکستان

به گزارش بازار، مراسم امضای این توافق در شهر دوحه پایتخت قطر برگزار شد.

قبل از این وزیر مشاور در امور دفاعی قطر گفته بود این کشور به دنبال تاسیس مرکز دفاعی برای تقویت تولیدات نظامی از طریق همکاری با کشورهای هم پیمان است.

پیش از این سه کشور ترکیه، پاکستان و عربستان سعودی نیز پیمان دفاع مشترک امضا و آن را پیمان "مکه " نامگذاری کردند.

توافق جدید نظامی میان ۴ کشور اسلامی البته توافق دفاع مشترک نیست بلکه برای افزایش همکاری نظامی است.

وزارت دفاع ترکیه اعلام کرد ترکیه، قطر، پاکستان و اندونزی روز چهارشنبه (امروز) در دوحه، پایتخت قطر، یادداشت تفاهمی چندجانبه با عنوان "تفاهم‌نامه بدر" برای گسترش همکاری‌های دفاعی و تقویت توانمندی‌های نظامی امضا کردند.

به نوشته آناتولی، این توافق با هدف توسعه همکاری در زمینه تولیدات نظامی، تقویت ظرفیت‌های دفاعی، آموزش فنی نظامی و پژوهش و توسعه امضا شده است. وزارت دفاع ترکیه اعلام کرد این تفاهم‌نامه زمینه تعمیق همکاری‌ها و ایجاد مشارکت‌های جدید میان ۴ کشور را فراهم می‌کند.

بر اساس بیانیه وزارت دفاع ترکیه، این توافق با تکیه بر ظرفیت‌های متفاوت کشورهای امضاکننده در حوزه تولیدات نظامی، به دنبال افزایش همکاری و هماهنگی میان صنایع دفاعی، ارتقای توان تولیدی و پاسخ‌گویی به نیازهای کشورهای متحد و دوست است.

این تفاهم‌نامه را یاشار گولر، وزیر دفاع ترکیه، شیخ سعود بن عبدالرحمن آل ثانی، معاون نخست‌وزیر و وزیر مشاور در امور دفاعی قطر، خواجه محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان و یوسف جوهری، معاون وزیر دفاع اندونزی، امضا کردند.

حلوک گورگون، رئیس سازمان صنایع دفاعی ترکیه، نیز این توافق را چارچوبی برای توسعه همکاری راهبردی، تولید مشترک و تبادل فناوری میان ۴ کشور توصیف کرد. به گفته او، همکاری پایدار در صنایع دفاعی به توسعه مشترک فناوری، انتقال دانش فنی و تقویت توان تولید داخلی وابسته است.

امضای این توافق در شرایطی انجام می‌شود که ترکیه در سال‌های اخیر گسترش همکاری‌های دفاعی و صادرات تجهیزات نظامی را در روابط خود با کشورهای منطقه و شرکای آسیایی دنبال کرده است. ترکیه پیش‌تر نیز همکاری‌های دفاعی و صنعتی گسترده‌ای با قطر، پاکستان و اندونزی داشته است.

به نوشته آناتولی، همچنین اعلام شد که نام «بدر» به معنای «ماه کامل» برای این توافقنامه انتخاب شده است. نامی که نماد تکمیل ظرفیت‌های متقابل چهار کشور و اهمیت نظامی و اقتصادی این همکاری است.