به گزارش خبرنگار بازار، گزارش‌های مردمی و گلایه‌های مسافران نشان می‌دهد بخشی از سرویس‌های بهداشتی موجود در مجموعه‌های خدماتی و گردشگری حاشیه جاده‌های استان، یا با خرابی تجهیزات مواجه‌اند یا در زمان مراجعه مسافران درهایشان بسته است. در برخی موارد نیز وضعیت نظافت و امکانات اولیه به گونه‌ای نیست که بتوان از آن به عنوان یک سرویس بهداشتی مناسب و قابل استفاده برای مسافران یاد کرد.
این موضوع شاید در نگاه نخست مسئله‌ای کوچک به نظر برسد، اما در استانی مانند هرمزگان که بخش قابل توجهی از سفرهای آن جاده‌ای است و مسیرهای ارتباطی آن به مقصد شهرهای گردشگری و جزایر پرتردد منتهی می‌شود، سرویس بهداشتی مناسب یکی از ابتدایی‌ترین نیازهای مسافران است.
مسافرانی که ساعت‌ها در جاده‌های استان تردد می‌کنند، انتظار ندارند با امکانات لوکس مواجه شوند؛ انتظار آنها دسترسی به یک سرویس بهداشتی سالم، تمیز، روشن و قابل استفاده است. با این حال، گزارش‌های مردمی از مواجهه مکرر با درهای بسته، شیرآلات و تجهیزات خراب، نبود نظافت مناسب و حتی غیرقابل استفاده بودن برخی سرویس‌ها حکایت دارد.
این مسئله برای خانواده‌هایی که همراه کودکان، سالمندان یا افراد دارای محدودیت حرکتی سفر می‌کنند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و نبود یک سرویس بهداشتی قابل استفاده می‌تواند توقف کوتاه در مسیر را به یک مشکل جدی تبدیل کند.
از سوی دیگر، مجتمع‌های خدماتی و رفاهی بین‌راهی صرفاً محلی برای توقف خودروها یا خرید مایحتاج سفر نیستند؛ این مجموعه‌ها بخشی از تجربه مسافر از مسیر و مقصد محسوب می‌شوند. بنابراین، وقتی یک گردشگر پس از طی مسافتی طولانی با یک سرویس بهداشتی خراب یا تعطیل مواجه می‌شود، این تجربه می‌تواند تصویری نامناسب از کیفیت خدمات جاده‌ای و گردشگری استان در ذهن او ایجاد کند.
مسئولیت نگهداری روزمره هر مجتمع نیز باید به‌صورت دقیق میان دستگاه ناظر و بهره‌بردار مشخص باشد؛ اما فارغ از تقسیم وظایف، نتیجه نهایی نباید متوجه مسافر شود. اگر بهره‌بردار موظف به نگهداری و تأمین امکانات است، دستگاه ناظر باید بر اجرای این تعهدات نظارت کند و در صورت استمرار وضعیت نامناسب، اقدامات قانونی و اجرایی لازم را انجام دهد.
در مقایسه با برخی استان‌های کشور که در سال‌های اخیر توجه بیشتری به ساماندهی مجتمع‌های خدماتی و رفاهی بین‌راهی داشته‌اند، وضعیت بخشی از خدمات بهداشتی در مسیرهای هرمزگان نیازمند بازنگری جدی است. در بسیاری از مسیرهای پرتردد سایر استانها، مسافران با مجموعه‌هایی مواجه می‌شوند که علاوه بر سرویس‌های بهداشتی تمیز و قابل استفاده، امکاناتی مانند نمازخانه، فضای استراحت، آبخوری و خدمات رفاهی منظم‌تری ارائه می‌کنند؛ در حالی که در برخی مسیرهای هرمزگان، حتی دسترسی به ابتدایی‌ترین خدمت یعنی یک سرویس بهداشتی سالم و باز نیز برای مسافر با مشکل همراه است.
این تفاوت در کیفیت خدمات، به‌ویژه برای استانی که یکی از مقاصد مهم سفر و گردشگری کشور محسوب می‌شود، قابل چشم‌پوشی نیست. اگر قرار است هرمزگان از ظرفیت گردشگری خود بهره بیشتری ببرد، کیفیت خدمات از لحظه ورود مسافر به جاده تا رسیدن به مقصد نیز باید بخشی از برنامه توسعه گردشگری استان باشد؛ چراکه تجربه گردشگر تنها به جاذبه مقصد محدود نمی‌شود و آنچه در طول مسیر می‌بیند و دریافت می‌کند نیز در قضاوت او درباره کیفیت سفر تأثیر دارد.
در این میان، اداره‌کل راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای هرمزگان به‌عنوان یکی از دستگاه‌های اصلی مرتبط با مجتمع‌های خدماتی رفاهی بین‌راهی، می‌تواند درباره وضعیت موجود، تعداد مجتمع‌های فعال، نحوه نظارت بر سرویس‌های بهداشتی و برخورد با بهره‌بردارانی که استانداردهای لازم را رعایت نمی‌کنند، توضیح روشنی ارائه کند.
مسئله تنها تعمیر یک شیر آب یا باز کردن یک در نیست؛ موضوع، کیفیت خدماتی است که در یکی از مهم‌ترین نقاط تماس مسافر با زیرساخت‌های گردشگری استان ارائه می‌شود. هرمزگان برای توسعه گردشگری و افزایش ماندگاری مسافر، به زیرساخت‌های بزرگ و پرهزینه نیاز دارد، اما در کنار آن نباید از همین امکانات ابتدایی و ضروری غافل شد.
اکنون مطالبه مسافران و گردشگران روشن است: سرویس‌های بهداشتی بین‌راهی باید قابل استفاده باشند؛ نه اینکه مسافر پس از طی چند ده کیلومتر، با در بسته یا تابلوی «خراب است» مواجه شود.
انتظار می‌رود دستگاه‌های مسئول و بهره‌برداران مجتمع‌های خدماتی رفاهی، وضعیت سرویس‌های بهداشتی موجود در مسیرهای پرتردد استان را به‌صورت جدی بررسی کنند و پیش از آنکه فصل‌های پرتردد سفر از راه برسد، نسبت به رفع خرابی‌ها، تأمین نظافت و باز نگه داشتن این خدمات ضروری اقدام کنند.
نظر شما