به گزارش خبرنگار بازار، سیاوش چراغی‌پور بازیگر سینما و تئاتر در نخستین کارگاه تخصصی سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان با عنوان بازی جلوی دوربین با تأکید بر تفاوت بنیادین بازیگری در تئاتر و تصویر اظهار کرد: بازیگر سینما باید فراتر از دیالوگ‌های نقش، تمام فیلمنامه را بخواند و با شناخت مسیر شخصیت، برای اجرای هر سکانس آمادگی داشته باشد.
وی با اشاره به تجربه نزدیک به چهار دهه خود در تئاتر، سینما، تلویزیون و فیلم کوتاه اظهار کرد: بازیگری در همه مدیوم‌ها بر پایه خلق شخصیت و نمایش اهداف و ویژگی‌های کاراکتر شکل می‌گیرد، اما تفاوت اصلی در شیوه مواجهه با مخاطب و قاب تصویر است.
این بازیگر سینما و تئاتر افزود: در تئاتر این تماشاگر است که انتخاب می‌کند در هر لحظه به کدام بخش صحنه توجه داشته باشد، اما در سینما، این کارگردان و تدوینگر هستند که با انتخاب قاب، نما و میزانسن، مسیر نگاه مخاطب را تعیین می‌کنند؛ بنابراین بازیگر سینما باید نسبت به جزئیات حضور خود در قاب آگاهی بیشتری داشته باشد.
چراغی‌پور با بیان اینکه بازیگری مقابل دوربین از نظر تکنیکی دشواری‌های ویژه‌ای دارد، ادامه داد: بازیگر تئاتر در یک اجرای پیوسته با مخاطب ارتباط مستقیم دارد، اما در سینما ممکن است نخستین حضور بازیگر مقابل دوربین مربوط به سکانسی باشد که در روایت، پایان ماجرا را رقم می‌زند؛ از این رو حفظ تداوم حسی و روایی شخصیت به یکی از مهم‌ترین مهارت‌های بازیگر تبدیل می‌شود.
وی یکی از راهکارهای مهم برای حفظ این تداوم را مطالعه چندباره فیلمنامه دانست و گفت: بازیگر نباید فقط بخش مربوط به نقش خود را بخواند، بلکه باید کل فیلمنامه را بارها مطالعه کند، شخصیت را از دل داستان بیرون بکشد، ویژگی‌های آن را بنویسد و بداند حضورش در هر سکانس چه تأثیری بر روند داستان دارد.
این بازیگر با تأکید بر اهمیت مطالعه فیلمنامه اظهار کرد: ممکن است کارگردان سکانس‌های مختلف شخصیت را به ترتیب روایت داستان فیلمبرداری نکند؛ بنابراین بازیگر باید بتواند از نظر ذهنی و حسی میان سکانس‌های مختلف رفت‌وبرگشت داشته باشد و گذشته شخصیت را هنگام اجرای هر سکانس حفظ کند.
فیلم کوتاه از مهم‌ترین عرصه‌های تجربه‌اندوزی برای بازیگران جوان است
چراغی‌پور همچنین فیلم کوتاه را یکی از مهم‌ترین عرصه‌های تجربه‌اندوزی برای بازیگران جوان دانست و افزود: فیلم کوتاه موقعیت‌هایی را در اختیار بازیگر قرار می‌دهد که ممکن است یک فیلم بلند یا مجموعه تلویزیونی به دلیل محدودیت‌های تولید و ریسک‌پذیری کمتر، امکان تجربه آن را فراهم نکند.
وی ادامه داد: بسیاری از نقش‌های مهمی که در کارنامه‌ام داشته‌ام، به واسطه فیلم‌های کوتاهی به من پیشنهاد شده‌اند که کارگردانان آنها را دیده بودند؛ به همین دلیل به بازیگران جوان توصیه می‌کنم حضور در فیلم کوتاه را جدی بگیرند، زیرا این عرصه هم به فیلمساز جوان کمک می‌کند و هم زمینه تجربه و کشف توانایی‌های تازه بازیگر را فراهم می‌سازد.
این بازیگر سینما و تئاتر، کشف ویژگی‌های منحصربه‌فرد بازیگر را نیز بخشی اساسی از مسیر حرفه‌ای دانست و گفت: هر بازیگر باید رنگ، لحن و امضای شخصی خود را پیدا کند؛ زیرا تکنیک و دانش بازیگری قابل آموزش است، اما بخشی از جوهره بازیگری باید در درون فرد وجود داشته باشد و با مطالعه، تماشای فیلم، مشاهده رفتار مردم و تجربه‌های مختلف پرورش پیدا کند.
چراغی‌پور تأکید کرد: بازیگر زمانی می‌تواند در حرفه خود ماندگار شود که بتواند برای مدت طولانی به شکل مستمر کار کند، بیاموزد و تمرین داشته باشد؛ موفقیت دیگران نباید به حسادت منجر شود، زیرا هر بازیگر ویژگی، لحن و مسیر متفاوتی دارد.
وی با اشاره به تجربه شخصی خود از سال‌های ابتدایی ورود به عرصه بازیگری اظهار کرد: تمرین و ممارست، مهم‌ترین عامل ماندگاری در این حرفه است و بازیگر نباید منتظر روابط و پشتوانه‌های بیرونی بماند، بلکه باید مسیر حرفه‌ای خود را با تلاش، آموزش و کشف توانایی‌های شخصی بسازد.
مؤثر بودن نقش در ساختار فیلم مهم‌تر از کوتاه یا بلند بودن آن دانست
چراغی‌پور همچنین در پاسخ به پرسشی درباره معیار انتخاب نقش مناسب، مؤثر بودن نقش در ساختار فیلم را مهم‌تر از کوتاه یا بلند بودن آن دانست و گفت: بازیگر نباید صرفاً به تعداد سکانس‌ها یا طول نقش توجه کند، زیرا در فرآیند تدوین ممکن است بخش‌هایی از حضور یک شخصیت حذف شود؛ بنابراین باید نقشی را انتخاب کرد که حضور آن در پیشبرد داستان مؤثر باشد.
وی برای توضیح این موضوع به تجربه خود در فیلم من ترانه ۱۵ سال دارم اشاره کرد و افزود: ممکن است بازیگر در فیلمنامه چندین سکانس داشته باشد، اما در تدوین بخش قابل توجهی از این سکانس‌ها حذف شود؛ این اتفاق الزاماً به دلیل ضعف بازیگر یا کیفیت پایین سکانس نیست و گاهی ریتم و ساختار نهایی فیلم چنین اقتضایی دارد.
این بازیگر با تأکید بر اینکه نقش مؤثر لزوماً نقش طولانی نیست، خاطرنشان کرد: گاهی سه سکانس می‌تواند آن‌قدر در سرنوشت و پیشبرد داستان تعیین‌کننده باشد که حذف آن، ساختار فیلم را دچار مشکل کند، در حالی که ممکن است یک نقش پرحجم، در نهایت تأثیر چندانی بر مسیر اصلی روایت نداشته باشد.
نظر شما