به گزارش بازار از نشریه آسیا تایمز، بازده اوراق ۱۰ ساله خزانهداری آمریکا در حراج اخیر به ۴.۶۸۳ درصد رسید؛ سطحی که از آستانه بحران مالی جهانی در سال ۲۰۰۷ تاکنون کمسابقه بوده است.
همچنین، افزایش نیاز آمریکا به استقراض برای تامین هزینههای فزاینده، در شرایطی که بدهی ملی این کشور به حدود ۴۰ تریلیون دلار نزدیک شده، سرمایهگذاران را به مطالبه بازدهی بالاتر سوق داده است.
درهمین پیوند، افزایش بازده اوراق آمریکا معمولا به تقویت دلار و خروج سرمایه از بازارهای نوظهور منجر میشود.
در چنین شرایطی، ارزهای آسیایی تضعیف شده، هزینه واردات و بدهیهای دلاری افزایش مییابد و بانکهای مرکزی این منطقه هم برای جلوگیری از تشدید خروج سرمایه، ممکن است ناچار به افزایش نرخ بهره شوند؛ اقدامی که میتواند رشد اقتصادی را تحت فشار قرار دهد.
درکنار همین موارد، تجربه سالهای ۱۹۹۷، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ نیز اهمیت این روند را نشان میدهد.
بحران مالی آسیا در سال ۱۹۹۷ پس از دوره افزایش نرخهای بهره آمریکا و تقویت دلار، اقتصادهایی مانند تایلند، اندونزی و کرهجنوبی را با فشار شدید مواجه کرد.
در سال ۲۰۱۳ نیز با مطرح شدن کاهش خرید اوراق توسط فدرال رزرو، پدیده موسوم به «وحشت ناشی از کاهش محرکها» موجب خروج سرمایه از برخی اقتصادهای نوظهور شد اما شرایط سال ۲۰۲۶ ویژگیهای متفاوتی دارد.
درواقع، افزایش بهای انرژی و ریسکهای ناشی از تجاوز آمریکا علیه ایران، تعرفههای جدید دولت دونالد ترامپ، ابهام درباره استقلال فدرال رزرو و نوسانات ناشی از رشد شدید سهام مرتبط با هوش مصنوعی، همگی بر فشارهای موجود اضافه شده است.
درهمین راستا، کشورهای آسیایی از جمله اندونزی، هند و حتی ژاپن از جمله اقتصادهایی هستند که بیشترین آسیب را از افت ارزش پول ملی خود متحمل شدهاند.
کاهش ارزش روپیه هند و اندونزی در کنار افزایش بهای واردات انرژی، فشار تورمی و مالی بیشتری ایجاد کرده است.
ژاپن نیز با تضعیف شدید ین و اختلاف قابل توجه میان نرخ بهره این کشور و آمریکا مواجه است.
در این میان، حجم بالای داراییهای آسیایی در اوراق خزانهداری آمریکا، اهمیتی بخصوصی دارد؛ بطوری که توکیو نزدیک به یک تریلیون و ۲۰۰ میلیارد دلار و پکن حدود ۶۵۹ میلیارد دلار از این اوراق را در اختیار دارند.
درهمین راستا، افزایش بازده اوراق و نگرانی درباره مسیر بدهی آمریکا این پرسش را مطرح کرده است که آیا بزرگترین دارندگان آسیایی اوراق خزانهداری همچنان تمایل دارند میزان مواجهه خود با بدهی آمریکا را افزایش دهند یا خیر.
همچنین، در صورت کاهش تقاضای خارجی برای اوراق خزانهداری آمریکا، واشنگتن برای جذب سرمایه ناچار خواهد شد، بازدهی بالاتری پیشنهاد کند؛ موضوعی که میتواند هزینه استقراض را افزایش داده و فشار بیشتری بر بازارهای مالی جهانی وارد کند.
به این ترتیب، افزایش بازده اوراق خزانهداری آمریکا تنها یک تحول در بازار بدهی این کشور نیست، بلکه میتواند بار دیگر به کانالی برای انتقال فشارهای مالی به اقتصادهای آسیایی تبدیل شود؛ بهویژه در شرایطی که ارزش بالا دلار، بدهی بالا، بهای انرژی و نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی همزمان بر اقتصاد منطقه سایه انداختهاند.
نظر شما