بازار؛ گروه بینالملل: قیمت نفت خام وست تگزاس اینترمدیت (WTI) طی آخرین روزهای پایانی هفته معاملاتی گذشته، تحتتأثیر افزایش امید به توافق میان آمریکا و ایران به شدت کاهش یافته است. اما نشانههای موجود در بازار فیزیکی و معاملات مشتقه نشان میدهد که این ریزش لزوماً به معنای بازگشت بازار به شرایط عادی نیست.
قیمت هر بشکه نفت وست تگزاس (WTI) در معاملات روز سهشنبه هفته گذشته به زیر ۷۶ دلار در هر بشکه سقوط کرد و از سقف بالای ۹۲ دلار در اواخر جولای نزدیک به ۲۰ درصد کاهش یافت. این نوسانات عمدتاً در واکنش به اخبار مربوط به پیشرفت یا شکست مذاکرات میان آمریکا و ایران رخ داده است.
کاهش شدید قیمت را میتوان نشانه کاهش پریمیوم ژئوپلیتیکی دانست، اما هنوز نمیتوان آن را نشانه پایان اختلال در عرضه تلقی کرد. باید این نکته را در نظر داشت که بازار نفت در هفتههای اخیر بارها احتمال توافق را در قیمتها لحاظ کرده، اما پس از بازگشت حملات یا محدودیتهای کشتیرانی، این خوشبینیها بهسرعت تغییر کرده است.
لذا، تا زمانی که تردد نفتکشها، شرایط بیمه آنها و حجم صادرات برای چندین جلسه معاملاتی به شرایط عادی بازنگردد، اظهارنظرهای سیاسی نمیتواند جایگزین شواهد فیزیکی بازار شود.
منحنی نفت، مهمترین هشدار برای فروشندگان
یکی از مهمترین نشانههای هشداردهنده نشبت به گشودن معاملاتی شورت در بازار نفت، شکل گیری بکواردیشن در نمودار قیمت نفت WTI است. اواخر جولای، قراردادهای کوتاه مدت WTI در محدوده ۸۵.۲۷ دلار قرار داشت. این در حالیست که قیمتها در قراردادهای آتی ماه بعدی ۸۲.۲۵ دلار و در قرارداد دسامبر حدود ۷۰.۴۱ دلار به ثبت رسید. به این ترتیب، اختلاف قیمت قراردادهای آتی ماههای اول و دوم به ۳.۰۲ دلار در هر بشکه و فاصله قرارداد ماه اول با قرارداد ماه دوازدهم به حدود ۱۵ دلار رسید.
بکواردیشن در چنین سطحی نشان میدهد خریداران همچنان حاضرند برای تحویل فوری نفت نسبت به نفت تحویلی در ماههای آینده مبلغ قابل توجه بیشتری پرداخت کنند. بخشی از این پریمیوم بدون تردید ناشی از ریسکهای ژئوپلیتیکی بوده و با اینحال، ساختار منحنی با بازاری که انتظار مازاد فوری عرضه دارد، سازگاری ندارد.
بنابراین، منحنی نفت از یک چشمانداز دو سرعته حمایت میکند؛ قراردادهای خرید آتی تحویل در بازههای زمانی نزدیک، همچنان تحتتأثیر مستقیم اخبار آمریکا و ایران قرار داشته و این در حالیست که بخشهای دورتر منحنی، عادیشدن قابل توجه شرایط عرضه در آینده را در قیمتها لحاظ کردهاند.
ذخایر آمریکا از حاشیه امن محدود خبر میدهند
دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) نیز از وجود حاشیه امن محدود در بازار نفت خبر میدهند. اگرچه ذخایر تجاری نفت خام آمریکا در هفته منتهی به ۱۷ جولای با افزایش ۲ میلیون بشکهای به ۴۱۱.۷ میلیون بشکه رسید، اما همچنان ۶ درصد پایینتر از میانگین ۵ ساله قرار داشت.
ذخایر نفت خام در مرکز کوشینگ نیز با ۶۷۴ هزار بشکه کاهش، به ۱۹.۴ میلیون بشکه رسید؛ رقمی که بیش از ۱۰ میلیون بشکه پایینتر از سطح پنج ساله است. در بخش فرآوردهها نیز حاشیه امن چندان بالایی به چشم نمیخورد. حجم ذخایر بنزین ۷ درصد و ذخایر فرآوردههای میانتقطیری ۱۰ درصد پایینتر از میانگین پنج ساله قرار داشته و با این وجود، هر دو گروه در هفته مورد بررسی افزایش یافتند.
همزمان، نرخ بهرهبرداری پالایشگاهها در سطح بالای ۹۶.۱ درصد باقی مانده و تقاضای کل فرآوردههای نفتی نیز در طول هفته بیش ازیک۱ میلیون بشکه در روز افزایش پیدا کرد.
این دادهها به تنهایی شرایط یک بازار کاملاً صعودی را نشان نمیدهند؛ چراکه ذخایر نفت خام، بنزین و فرآوردههای میانتقطیری همگی افزایش یافتهاند. با اینحال، پایینبودن سطح مطلق ذخایر به ویژه در کوشینگ، به این معناست که هرگونه اختلال جدید در عرضه میتواند سریعتر از یک بازار برخوردار از ذخایر بالا خود را در قیمتهای کوتاهمدت نشان دهد.
پتانسیل پایین نفت شیل در پاسخ فوری به تقاضای بازار
تولید نفت خام آمریکا نیز در هفته منتهی به ۱۷ جولای با کاهش ۶۳ هزار بشکهای به ۱۳.۷۹۸ میلیون بشکه در روز رسید. در همین حال، شرکت بیکر هیوز اعلام کرد تعداد دکلهای حفاری نفت آمریکا در ۲۴ جولای با کاهش ۲ واحدی به ۴۵۰ دکل رسید. با وجود این کاهش هفتگی، تعداد دکلها نسبت به چهار هفته قبل، ۱۰ دستگاه بیشتر و نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۲۵، حدود ۳۸ دستگاه بالاتر بود.
این دادهها نشان میدهند که اگرچه فعالیت حفاری در آمریکا در حال فروپاشی نیست، اما کاهش اخیر تولید نشان نمیدهد که صنعت شیل بتواند در کوتاهمدت افزایش عرضهای ایجاد کند که اثر یک شوک جدید در خلیج فارس را خنثی کند.
از سوی دیگر، تغییر تعداد دکلها با تأخیر بر تولید اثر میگذارد. بنابراین، دکلهای حفاری بیشتر از آنکه یک سپر فوری در برابر اختلال عرضه باشند، سقفی برای قیمتها در میانمدت ایجاد میکنند.
موقعیت سفتهبازان و فضای کافی برای یک حرکت شدید دیگر
دادههای کمیسیون معاملات آتی کالاهای آمریکا (CFTC) نیز نشان میدهد موقعیت سفتهبازان هنوز به اندازهای سنگین نیست که بتواند مانع یک حرکت شدید دیگر در بازار شود. خالص موقعیت خرید غیرتجاری نفت WTI در هفته منتهی به ۲۸ جولای حدود ۳۸.۵ هزار قرارداد افزایش یافت و به ۱۲۰.۱ هزار قرارداد رسید. بخش عمده این افزایش ناشی از بستهشدن موقعیتهای فروش بود؛ به طوریکه تعداد موقعیتهای فروش سفتهبازان حدود ۳۳.۶ هزار قرارداد کاهش یافته و موقعیتهای خرید نیز حدود ۴.۸ هزار قرارداد افزایش پیدا کرد.
با وجود این بهبود، خالص موقعیتهای سفتهبازانه همچنان تنها در صدک ۱۱.۴ در سه سال گذشته قرار داشته و خالص مواجهه سفتهبازان با بازار نیز حدود ۶.۵ درصد بود که نزدیک به صدک ۱۳ قرار میگرفت.
به عبارت دیگر، اگرچه معاملهگران دیگر مانند گذشته روی ریزش شدید نفت شرطبندی نکردهاند، اما هنوز در موقعیت خرید سنگین نیز قرار ندارند. در صورت دستیابی به یک توافق معتبر صلح، همچنان احتمال شکلگیری موج جدید فروش وجود دارد. با اینحال، شکست دوباره مذاکرات میتواند همزمان به بسته شدن موقعیتهای فروش و ایجاد موقعیتهای خرید جدید منجر شده و در نتیجه، واکنش صعودی قیمت نفت وست تگزاس را تشدید کند.
پیشبینی قیمت WTI؛ محدوده ۷۷ تا ۸۸ دلار همچنان در صدر احتمالات
مجموع شواهد موجود نشان میدهد که ترسیم و محاسبه یک محدوده قیمتی، نسبت به تعیین یک هدف واحد برای نفت WTI منطقیتر است. اخبار ژئوپلیتیکی میتواند قرارداد نزدیک نفت را در مدت کوتاهی چند دلار جابهجا کرده و این در حالیست که دادههای مربوط به ذخایر و تولید با تأخیر بیشتری بر بازار اثر میگذارند.
با این وجود، ساختار منحنی نفت نشان میدهد نباید هر خبر مثبت درباره مذاکرات آمریکا و ایران را بهعنوان نشانه قطعی شکلگیری مازاد عرضه در نظر گرفت. بر این اساس، محدوده ۷۷ تا ۸۸ دلار در هر بشکه همچنان محتملترین دامنه معاملاتی کوتاهمدت WTI محسوب میشود.
نظر شما