به گزارش بازار به نقل از ایندیپندنت، حمله به ایران و بسته شدن تنگ هرمز دهها هزار پرواز را لغو کرده و سوخت جت را به بالاترین قیمت خود (۱۸۱ دلار در هر بشکه) در سالهای اخیر رسانده است. در همین حال نیز موجودی سوخت جت در اروپا ۵۰ درصد کاهش یافته است.
این بحران توجه دوبارهای را به جستجوی منابع سوخت دیگر جلب کرده است؛ یکی از آنها صنعتی است که سالها در مورد آن صحبت شده اما هنوز در مقیاس وسیع به کار گرفته نشده است. کارشناسان معتقدند که برای حل این بحران اگر سرمایهگذار مناسبی پیدا شود، جایگزینهای پاکتری مانند روغنهای خوراکی وجود دارند.
این سوخت که به عنوان سوخت پایدار هوانوردی (SAF) شناخته میشود، معمولاً از روغن پخت و پز استفاده شده، ضایعات کشاورزی و کربن جذب شده ساخته میشود.
آمارها حاکی از آن است که سال گذشته حدود ۲ میلیون تن از این نوع سوخت تولید شده است. در حالی که پیشبینی میشود دستکم ۲۵۰ میلیون تن سوخت پایدار هوانوردی سالانه تا سال ۲۰۵۰ مورد نیاز است. این در حالی است که برخی معتقدند تا آن زمان نزدیک به ۵۰۰ میلیون تن نیاز خواهد بود. بنابراین این سوال که چقدر به پرواز واقعی هواپیماها با استفاده از این سوخت نزدیک هستیم، همچنان پابرجاست.
فردریک ریگال یکی از محققان تولید این سوخت اذعان کرد که خطوط هوایی متعهد به خرید این نوع سوخت نیستند.
وی تاکید کرد: «شرکتهای هواپیمایی به اندازه کافی سریع عمل نمیکنند و به اندازه کافی به این پروژهها وعده جذب سرمایه نمیدهند تا بتوانند آنها را محقق کنند.»
سوخت جایگزین دیگر، الکترو-SAF یا e-SAF نام دارد که از برق سبز برای ترکیب کربن جذب شده با هیدروژن تولید شده از الکترولیز آب استفاده میکند و نفت سفید مصنوعی ایجاد میکند؛ این سوخت نیز همچنان گران است و فناوری آن هنوز در حال رشد است.
گزارشها حاکی از آن است که اتحادیه اروپا و انگلیس دستورالعملهایی را وضع کردهاند که شرکتهای هواپیمایی را ملزم به استفاده از این سوختهای جدید میکند. اما شرکتهای هواپیمایی با استناد به کمبود عرضه موجود، خواستار به تعویق افتادن این اهداف شدهاند.
نظر شما