بازار؛ گروه صنعت: اخیرا دبیرکل انجمن صنایع لوازم خانگی پیشنهاد راهاندازی خطوط تولید مشترک لوازم خانگی بین ایران و چین را مطرح کرده است. نسرین اجاقی، ایجاد خطوط تولید مشترک در ایران را فرصتی برای تسهیل دسترسی شرکتهای چینی به بازار کشورهای همسایه دانسته و بر استفاده از موقعیت راهبردی ایران برای توسعه بازارهای منطقهای تاکید کرده است.
در همین زمینه، احسان فدایی، کارشناس صنعت لوازم خانگی در گفتوگو با خبرنگار بازار بیان کرد: با توجه به تحولات سالهای گذشته، چین توانسته است به دلیل صرفه اقتصادی در تولید، بخش قابلتوجهی از بازار تامین مواد اولیه و قطعات صنعت لوازم خانگی در جهان را در اختیار بگیرد و از این طریق، قدرت رقابتی بالایی در مقایسه با سایر کشورها به دست آورد. بسیاری از برندهای معتبر جهانی طی سالهای اخیر، خطوط تولید خود را به چین واگذار کردهاند و در حال حاضر، بخش عمدهای از محصولات آنها در این کشور تولید میشود. به همین دلیل، چین در حوزه تامین مواد اولیه و قطعات موردنیاز صنعت لوازم خانگی، جایگاه اول در سطح جهان را دارد.
فدایی افزود: ما نیز مانند بسیاری از کشورهای دیگر، در زمینه تامین مواد اولیه و قطعات مورد نیاز صنعت لوازم خانگی اعم از قطعات استراتژیک و قطعات اقتصادی به کشور چین و تولیدکنندگان چینی وابستگی داریم و این موضوع طی سالهای گذشته همواره وجود داشته است.
وی با تاکید بر این که موضوع تولید مشترک با شرکتهای چینی، ابعاد و ملاحظات متفاوتی دارد که باید بهصورت واقعبینانه بررسی شود، گفت: در گذشته، تجربه تولید مشترک با شرکتهای کرهای وجود داشت. در آن مقطع ساختار این همکاری به این صورت بود که سرمایهگذاری از طرف شرکای ایرانی انجام میشد و دانش فنی، مهندسی و نظارت بر فرایند تولید از سوی شرکتهای کرهای تامین میشد که این همکاریها به دلیل شرایط تحریمی و محدودیتهای ایجادشده متوقف شد.
راهاندازی خطوط تولید مشترک در ایران بهویژه با توجه به جایگاه چین در صنعت جهانی لوازم خانگی و همکاری گسترده این کشور با برندهای معتبر بینالمللی میتواند اتفاق مثبتی باشد. بخش قابلتوجهی از تولیدات برندهایی مانند الجی، سامسونگ و بوش در چین انجام میشود. با این حال، مسئله اصلی این است که چه انگیزهای میتواند شرکتهای معتبر چینی را به ورود به بازار ایران و سرمایهگذاری مشترک ترغیب کند
فدایی توضیح داد: راهاندازی خطوط تولید مشترک در ایران بهویژه با توجه به جایگاه چین در صنعت جهانی لوازم خانگی و همکاری گسترده این کشور با برندهای معتبر بینالمللی میتواند اتفاق مثبتی باشد. بخش قابلتوجهی از تولیدات برندهایی مانند الجی، سامسونگ و بوش در چین انجام میشود. با این حال، مسئله اصلی این است که چه انگیزهای میتواند شرکتهای معتبر چینی را به ورود به بازار ایران و سرمایهگذاری مشترک ترغیب کند، در حالی که آنها امکان فعالیت در سایر کشورهای منطقه را نیز دارند.
وی با اشاره به این موضوع که در شرایط فعلی، طرف چینی از موقعیت برتر و دست بالاتری در مذاکرات برخوردار است و ایران در موقعیت مشابهی قرار ندارد، بیان کرد: یکی از دلایل اصلی این وضعیت، رکود تورمی شدید در بازار داخلی است. صنعت لوازم خانگی طی چند سال اخیر به دلیل کاهش قدرت خرید مردم بهتدریج از سبد مصرفی خانوارهای ایرانی خارج شد، همزمان نیز قیمت محصولات لوازم خانگی افزایش پیدا کرده است. لوازم خانگی کالایی بادوام و مصرفی محسوب میشود و برخلاف کالاهای سرمایهای با هدف کسب سود خریداری نمیشود. در چنین شرایطی، بسیاری از مصرفکنندگان به سمت خرید لوازم خانگی دست دوم و تعمیر لوازم خانگی قبلی خود حرکت کردهاند. بنابراین، بازار داخلی ایران در حال حاضر از جذابیت اقتصادی لازم برای سرمایهگذاری شرکتهای خارجی در صنعت لوازم خانگی برخوردار نیست.
شرایط فعلی با وضعیت بازار ایران در زمان ورود برندهای الجی و سامسونگ کاملا متفاوت است. در آن مقطع، بازار ایران بازاری پررونق و دارای ظرفیت بالقوه قابلتوجهی بود. جمعیت حدود ۷۰ میلیون نفری کشور، ظرفیت مصرفی مناسبی برای این برندها ایجاد میکرد و از طرف دیگر، محدودیتها و مشکلات فعلی در ارتباط با کشورهای منطقه و بازارهای جهانی نیز وجود نداشت
به گفته فدایی، شرایط فعلی با وضعیت بازار ایران در زمان ورود برندهای الجی و سامسونگ کاملا متفاوت است. در آن مقطع، بازار ایران بازاری پررونق و دارای ظرفیت بالقوه قابلتوجهی بود. جمعیت حدود ۷۰ میلیون نفری کشور، ظرفیت مصرفی مناسبی برای این برندها ایجاد میکرد و از طرف دیگر، محدودیتها و مشکلات فعلی در ارتباط با کشورهای منطقه و بازارهای جهانی نیز وجود نداشت.
فدایی تصریح کرد: امروز کشور با پیچیدهترین شرایط در حوزه مبادلات تجاری و اقتصادی مواجه است. محدودیتهای مرزی، مشکلات مربوط به صادرات و بستهشدن مسیرهای تجاری، امکان فعالیت گسترده تولیدکنندگان ایرانی در بازارهای خارجی را با دشواری جدی مواجه کرده است. علاوه بر این، تحریمهای مالی و بانکی نیز امکان انتقال وجوه و انجام مبادلات مالی بینالمللی را محدود کرده است. بنابراین، از یک طرف با بازاری داخلی مواجه هستیم که به دلیل کاهش قدرت خرید مردم، جذابیت گذشته را از دست داده و از طرف دیگر، امکان صادرات و دسترسی به بازارهای خارجی نیز با محدودیتهای جدی روبهرو است. این دو عامل، انگیزه شرکتهای معتبر خارجی برای سرمایهگذاری مشترک در صنعت لوازم خانگی ایران را بهشدت کاهش میدهد.
این کارشناس صنعت لوازم خانگی اظهار کرد: البته از نظر اصولی، راهاندازی خطوط تولید مشترک و همکاری با شرکتهای خارجی، اقدام مثبتی است و قطعا توصیه میشود که در صورت فراهمبودن شرایط، چنین همکاریهایی دنبال شود. اما باید میان مطلوب بودن یک پیشنهاد از نظر کلی و امکان اجراییشدن آن در شرایط فعلی تفاوت قائل شد. در حال حاضر از نظر واقعبینانه، چنین پیشنهادی برای شرکتهای معتبر و صاحبنام چینی جذابیت چندانی ندارد و بعید است به نتیجه عملی و قابلتوجهی منجر شود.
فدایی در ادامه گفت: از نظر زیرساخت تولید، ایران ظرفیتهایی دارد که میتواند برای سرمایهگذاری خارجی مزیت محسوب شود. در اختیار داشتن نیروی انسانی نسبتا ارزان و برخورداری از انرژی با هزینه پایینتر در مقایسه با برخی کشورها از جمله این مزیتهاست. اما باید توجه داشت که تولید بهتنهایی هدف نیست و زمانی توجیه اقتصادی دارد که محصول تولیدشده امکان عرضه و فروش در بازار داخلی یا بازارهای صادراتی را داشته باشد. در شرایط فعلی، نه بازار داخلی از ظرفیت تقاضای کافی برخوردار است و نه امکان صادرات گسترده و پایدار فراهم است.
وی بیان کرد: بخش مهمی از موانع خارج از اختیار تولیدکنندگان، انجمنهای تخصصی و وزارت صمت است. این مسائل در سطح کلان سیاستگذاری بینالمللی کشور قرار دارد و تا زمانی که شرایط سیاسی و اقتصادی کشور تعیین تکلیف نشود، امکان برنامهریزی موثر برای رفع آنها وجود نخواهد داشت. ابتدا باید شرایط جنگی پایان یابد، کشور از وضعیت نه جنگ و نه صلح خارج شود و مراودات تجاری با کشورهای همسایه به شرایط باثباتی بازگردد. پس از آن نیز باید سازوکارهای مالی و بانکی لازم برای انتقال وجوه و انجام مبادلات بینالمللی مشخص و عملیاتی شود. تنها پس از فراهمشدن این شرایط میتوان درباره امکانپذیری و توجیه اقتصادی تولید مشترک با شرکتهای خارجی تصمیمگیری کرد.
اگر بازار ایران همچنان از جذابیت اقتصادی کافی برخوردار بود، قطعا شرکتهای کرهای با توجه به تجربه قبلی، زیرساختهای موجود و شناختی که از بازار کشور داشتند، برای بازگشت اقدام میکردند
فدایی در بخش دیگری از صحبت های خود به خروج برندهای الجی و سامسونگ از بازار ایران در سال ۱۳۹۸ اشاره کرد و گفت: اگر بازار ایران همچنان از جذابیت اقتصادی کافی برخوردار بود، قطعا شرکتهای کرهای با توجه به تجربه قبلی، زیرساختهای موجود و شناختی که از بازار کشور داشتند، برای بازگشت اقدام میکردند. آنها در ایران سابقه فعالیت، ارتباطات تجاری و زیرساختهای لازم را در اختیار داشتند و در صورت فراهمبودن شرایط مناسب، بازگشت به بازار ایران برایشان توجیهپذیر بود. در چنین وضعیتی، اساسا فرصت و ضرورتی برای مطرحشدن همکاری با شرکتهای چینی به شکل فعلی وجود نداشت.
هیچیک از پارامترهای اقتصادی، تجاری و بینالمللی لازم برای جذب شرکتهای معتبر خارجی در شرایط فعلی فراهم نیست. بر همین اساس، مطرحکردن این موضوع که یک برند معتبر و صاحبنام چینی بخواهد در شرایط کنونی وارد بازار ایران شود و از طریق مشارکت، سرمایهگذاری و تولید مشترک با شرکتهای داخلی فعالیت کند، چندان واقعبینانه به نظر نمیرسد و نمیتوان نسبت به تحقق آن خوشبین بود
این کارشناس اقتصادی در پایان گفت: هیچیک از پارامترهای اقتصادی، تجاری و بینالمللی لازم برای جذب شرکتهای معتبر خارجی در شرایط فعلی فراهم نیست. بر همین اساس، مطرحکردن این موضوع که یک برند معتبر و صاحبنام چینی بخواهد در شرایط کنونی وارد بازار ایران شود و از طریق مشارکت، سرمایهگذاری و تولید مشترک با شرکتهای داخلی فعالیت کند، چندان واقعبینانه به نظر نمیرسد و نمیتوان نسبت به تحقق آن خوشبین بود.








نظر شما