۳ آبان ۱۴۰۵ - ۱۸:۰۰
اما و اگرهای به‌کارگیری سوخت‌های جایگزین در صنعت سیمان؛ اکثر کارخانه‌های سیمان، دولتی‌اند
دبیر انجمن سیمان در گفت‌وگو با بازار مطرح کرد

اما و اگرهای به‌کارگیری سوخت‌های جایگزین در صنعت سیمان؛ اکثر کارخانه‌های سیمان، دولتی‌اند

سرمایه‌گذاری در منابع جایگزین انرژی به یکی از راهکارهای پیش‌روی صنعت سیمان تبدیل شده است؛ راهکاری که به گفته یکی از فعالان این صنعت، بدون اصلاح سیاست‌های تقسیم سود قابل تحقق نیست.

بازار؛ گروه صنعت: طی چند سال گذشته تشدید ناترازی انرژی و تحمیل آن به صنایع مختلف سبب شده بحث استفاده از سوخت‌های جایگزین مطرح شود. در این بین بر استفاده صنعت سیمان از زغال سنگ برای تامین انرژی تاکید می‌شود.

به گفته سعید صمدی، دبیر انجمن زغال سنگ «تمام کارخانه‌های سیمانی که در اروپا فعالیت می‌کنند، چه اروپای غربی و چه اروپای شرقی از زغال سنگ استفاده می‌کنند، اما در کشور ما از این ظرفیت هیچ استفاده‌ای نمی‌شود. این در حالی است که حدود ۶۰ سال گذشته سیمان ایران با زغال سنگ تولید می‌شد، اما بعدها به سمت استفاده از مشتقات نفت و گاز رفت.»

فعالان صنعت زغال سنگ می‌گویند زغال سنگ هم از مازوت ارزان‌تر است هم آلودگی کمتری ایجاد می‌کند و هم این که در داخل کشور موجود است و می‌تواند نیاز صنعت سیمان را رفع کند.

اما استفاده از زغال سنگ به عنوان منبع تامین انرژی کارخانه‌های سیمان با چالش‌های عمده ای مواجه است. یکی از موانع بزرگ در این زمینه بحث فناوری است و آنطور که دبیر انجمن زغال سنگ می‌گوید تحقق این موضوع در مراحل اولیه نیازمند واردات دانش فنی از خارج از کشور است و بعد از آن می‌توان نسبت به بومی‌سازی این فناوری اقدام کرد.

از سوی دیگر این موضوع به تمایل و توان مالی شرکت‌های سیمانی نیز بستگی دارد. دبیر انجمن سیمان می‌گوید دولتی و حاکمیتی بودن بخش عمده شرکت‌های سیمانی، بورسی بودن آنها و الزام به تقسیم ۹۰ درصدی سود پس از برگزاری مجامع، امکان سرمایه‌گذاری از این شرکت‌ها را سلب کرده و ورود به بخش انرژی‌های جدید نیازمند بازنگری در این وضعیت است.

استفاده از زغال‌سنگ به موقعیت جغرافیایی کارخانه‌های سیمان بستگی دارد و طبیعتا امکان استفاده از این منبع انرژی برای همه شرکت‌های سیمانی فراهم نیست

علی اکبر الوندیان، دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان در گفت‌وگو با خبرنگار بازار با بیان این که این موضوع از سال گذشته مطرح شده است، گفت: استفاده از زغال‌سنگ به موقعیت جغرافیایی کارخانه‌های سیمان بستگی دارد و طبیعتا امکان استفاده از این منبع انرژی برای همه شرکت‌های سیمانی فراهم نیست. این موضوع تا به امروز در صنعت سیمان به مرحله اجرا نرسیده، اما همچنان در دست مطالعه است. در حال حاضر، برخی از کارخانه‌هایی که در نزدیکی معادن زغال‌سنگ قرار دارند، در حال بررسی امکان استفاده از این منبع انرژی هستند.

الوندیان توضیح داد: تصمیم‌گیری در این زمینه باید بر اساس مدل‌های اقتصادی و با در نظر گرفتن هزینه‌های استخراج و حمل‌ونقل زغال‌سنگ انجام شود. از طرف دیگر، کارخانه‌های سیمان ما در حال حاضر تجهیزات لازم برای مصرف زغال‌سنگ را در اختیار ندارند. استفاده از این سوخت مستلزم ایجاد یک خط کامل مصرف زغال‌سنگ است که تجهیزاتی مانند آسیاب برای تبدیل زغال‌سنگ به پودر، سیستم انتقال و مشعل‌های مخصوص را شامل می‌شود. تامین و نصب این تجهیزات نیز به سرمایه‌گذاری نیاز دارد.

حدود ۶۵ درصد از کارخانه‌های سیمان تحت مدیریت یا نظارت نهادهای دولتی و عمومی مانند شستا، وزارت دفاع، بنیاد مستضعفان و بانک ملی قرار دارند. بخش عمده این شرکت‌ها در بورس حضور دارند و حدود ۹۰ درصد سود خود را پس از برگزاری مجامع تقسیم می‌کنند. در نتیجه، منابع مالی کافی برای سرمایه‌گذاری در پروژه‌های توسعه‌ای و نوسازی در اختیار این شرکت‌ها باقی نمی‌ماند و بسیاری از آن‌ها با محدودیت نقدینگی مواجه هستند که این موضوع نیازمند بازنگری است

وی با تاکید بر این موضوع که سرمایه‌گذاری و استفاده صنعت سیمان از زغال سنگ به عنوان سوخت نیازمند حمایت است، گفت: حدود ۶۵ درصد از کارخانه‌های سیمان تحت مدیریت یا نظارت نهادهای دولتی و عمومی مانند شستا، وزارت دفاع، بنیاد مستضعفان و بانک ملی قرار دارند. بخش عمده این شرکت‌ها در بورس حضور دارند و حدود ۹۰ درصد سود خود را پس از برگزاری مجامع تقسیم می‌کنند. در نتیجه، منابع مالی کافی برای سرمایه‌گذاری در پروژه‌های توسعه‌ای و نوسازی در اختیار این شرکت‌ها باقی نمی‌ماند و بسیاری از آن‌ها با محدودیت نقدینگی مواجه هستند که این موضوع نیازمند بازنگری است.

دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان گفت: می‌توان از الگویی مشابه مصوبه دولت برای پالایشگاه‌ها استفاده کرد که در یک دوره چهار ‌ساله، بخشی از سود شرکت‌ها به نوسازی در این حوزه و اجرای طرح‌های سرمایه‌گذاری اختصاص یافت.

شرکت‌های سیمانی نیز باید بخشی از سود خود را به سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی و نوسازی زیرساخت‌ها از جمله استفاده از زغال‌سنگ، احداث نیروگاه‌های خورشیدی و بهره‌گیری از نیروگاه‌های بازیافت حرارتی اختصاص دهند. اجرای این طرح‌ها می‌تواند به صنعت سیمان کمک کند تا در برابر چالش‌های تامین انرژی، تاب‌آوری بیشتری پیدا کند

به گفته الوندیان، شرکت‌های سیمانی نیز باید بخشی از سود خود را به سرمایه‌گذاری در حوزه انرژی و نوسازی زیرساخت‌ها از جمله استفاده از زغال‌سنگ، احداث نیروگاه‌های خورشیدی و بهره‌گیری از نیروگاه‌های بازیافت حرارتی اختصاص دهند. اجرای این طرح‌ها می‌تواند به صنعت سیمان کمک کند تا در برابر چالش‌های تامین انرژی، تاب‌آوری بیشتری پیدا کند.

الوندیان تصریح کرد: این سرمایه‌گذاری‌ها نه‌تنها برای پایداری و توسعه صنعت ضروری هستند، بلکه در بلندمدت به نفع سهامداران خواهند بود؛ چرا که توسعه زیرساخت‌ها، نوسازی تجهیزات و کاهش هزینه‌های انرژی می‌تواند به افزایش بهره‌وری و حفظ ارزش سرمایه‌گذاری آن‌ها منجر شود.

دبیر انجمن صنفی کارفرمایان صنعت سیمان در پایان تاکید کرد: ضروری است سیاست توزیع ۹۰ درصدی سود شرکت‌های سیمانی مورد بازنگری قرار گیرد. در غیر این صورت تداوم روند فعلی، منابع لازم برای سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت را محدود می‌کند و در نهایت موجب فرسودگی تجهیزات و تضعیف توان رقابتی این صنعت می‌شود.

کد خبر: ۴۳۵٬۳۲۳

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha