مهران ابراهیمیان؛ بازار: فولاد مبارکه در نیمه نخست سال ۱۴۰۵ حدود ۲۵۱ همت درآمد فروش ثبت کرده است؛ رشدی نزدیک به ۵۶ درصد که در نگاه اول می‌تواند نشانه‌ای از قدرت مالی این شرکت باشد. اما پشت این عدد بزرگ، واقعیتی کمتر خوشایند قرار دارد: کاهش شدید تولید و فروش برخی محصولات اصلی، افزایش وزن گندله در سبد تولید و پرسش‌های بی‌پاسخ درباره هزینه واقعی خسارات جنگی. اکنون مسئله فقط میزان فروش «فولاد» نیست؛ مسئله این است که این درآمد تا چه اندازه حاصل بهبود عملکرد عملیاتی است و چه میزان از آن به افزایش قیمت‌ها وابسته است.
درآمد بالا رفت، اما تولید چه شد؟
بررسی اطلاعات عملکرد شش‌ماهه فولاد مبارکه نشان می‌دهد مجموع تولید شرکت از حدود ۴ میلیون و ۲۲۷ هزار تن در نیمه نخست سال گذشته به ۴ میلیون و ۱۸۹ هزار تن در شش‌ماهه نخست امسال رسیده است؛ کاهشی کمتر از یک درصد. این عدد در ظاهر چندان نگران‌کننده نیست، اما بررسی ترکیب تولید، تصویر متفاوتی ارائه می‌کند.
تولید محصولات گرم با افت حدود ۴۷ درصدی به ۹۱۳ هزار تن رسیده و تولید تختال نیز از ۷۷۴ هزار تن به حدود ۶۸ هزار تن کاهش یافته است؛ افتی نزدیک به ۹۱ درصد. تولید محصولات سرد و پوشش‌دار نیز به‌ترتیب حدود ۲۴ و ۲۶ درصد کاهش داشته است.
بررسی دقیق سبد تولید نشان می‌دهد افت ۴۷ درصدی محصولات گرم و کاهش ۹۱ درصدی تختال با تولید خام گندله پوشانده شده و رشد فروش متکی به جهش ۱۳۰ درصدی نرخ‌هاست
در مقابل، فولاد مبارکه حدود ۱.۶۱۴ میلیون تن گندله تولید کرده است؛ محصولی که در ابتدای زنجیره تولید فولاد قرار دارد. بنابراین، ثبات نسبی مجموع تولید به معنای حفظ ظرفیت تولید محصولات نهایی نیست. وقتی سهم محصولاتی با ارزش افزوده بالاتر کاهش پیدا می‌کند، ارزیابی عملکرد شرکت صرفاً با تناژ کل تولید می‌تواند گمراه‌کننده باشد.
رشد ۵۶ درصدی؛ دستاورد عملیاتی یا اثر تورم؟
طبق اطلاعات منتشرشده از عملکرد شرکت در کدال، درآمد فروش فولاد مبارکه در شش‌ماهه نخست امسال به حدود ۲۵۰ هزار و ۹۴۲ میلیارد تومان رسیده؛ در حالی که این رقم در دوره مشابه سال قبل حدود ۱۶۰ هزار و ۸۷۳ میلیارد تومان بود.
افزایش حدود ۹۰ همتی درآمد، در شرایط تورمی اقتصاد ایران قابل توجه است. اما حجم فروش شرکت از حدود ۴ میلیون و ۲۲۸ هزار تن به ۴ میلیون و ۱۷۴ هزار تن کاهش یافته است. این هم‌زمانی نشان می‌دهد رشد درآمد را نمی‌توان مستقیماً به افزایش مقدار فروش نسبت داد.
برای نمونه، درآمد فروش محصولات گرم با وجود افت حدود ۴۳ درصدی حجم فروش، نزدیک به ۳۱ درصد افزایش یافته است. نرخ فروش این محصولات نیز بر اساس داده‌های مقایسه‌ای ارائه‌شده حدود ۱۳۰ درصد رشد داشته است. در محصولات سرد و پوشش‌دار نیز افزایش درآمد با رشد قابل توجه نرخ‌ها همراه بوده است.
با وجود ثبت رکورد فروش حدود ۶۴ همتی در شهریورماه، نگرانی عمیق از ناترازی گاز در نیمه دوم سال و تورم نقطه‌به‌نقطه پایداری این جریان درآمدی را با ابهام روبه‌رو می‌کند
این ارقام نشان می‌دهند که افزایش نرخ فروش نقش مهمی در رشد درآمد داشته است. البته افزایش قیمت‌ها لزوماً به معنای رشد سود نیست؛ زیرا بهای مواد اولیه، انرژی، دستمزد، تعمیرات و هزینه‌های بازسازی نیز ممکن است افزایش یافته باشد. برای مشخص شدن نتیجه نهایی، بررسی سود عملیاتی، حاشیه سود و جریان نقدی ضروری است.
جنگ؛ عامل توضیح‌دهنده، نه پاسخ همه پرسش‌ها
نمی‌توان عملکرد فولاد مبارکه در سال جاری را بدون توجه به خسارات جنگی ارزیابی کرد. در ۱۳ فروردین ۱۴۰۵، روابط عمومی شرکت از خسارات سنگین به واحدهای مرتبط با فرایند تولید و توقف کامل خطوط خبر داد.
در ادامه، کوره شماره ۸ پس از ۴۵ روز تلاش متخصصان داخلی دوباره راه‌اندازی شد؛ اتفاقی که از ظرفیت فنی و توان بازسازی شرکت حکایت دارد.
با این حال، بازگشت یک کوره به مدار به معنای احیای کامل ظرفیت تولید نیست. پرسش مهم برای سهامداران، میزان خسارت نهایی، هزینه تعمیر و جایگزینی تجهیزات، زمان‌بندی بازگشت واحدهای آسیب‌دیده و تأثیر این هزینه‌ها بر سودآوری شرکت است.
در چنین شرایطی، شفافیت درباره ابعاد خسارت و پیشرفت بازسازی، به‌اندازه اعلام رقم فروش اهمیت دارد. گزارش‌های ماهانه می‌توانند نشانه‌هایی از بازگشت فعالیت ارائه دهند، اما به‌تنهایی برای سنجش میزان جبران خسارات کافی نیستند.
شهریور درخشان؛ اما آیا روند پایدار است؟
فولاد مبارکه در شهریورماه حدود ۶۳.۹ همت فروش ثبت کرد؛ رقمی که نسبت به شهریور سال گذشته حدود ۱۳۹ درصد و در مقایسه با مردادماه حدود ۱۷ درصد افزایش نشان می‌دهد. این عملکرد، یکی از نقاط مثبت گزارش شرکت است و از تداوم ظرفیت درآمدزایی آن حکایت دارد.
فولاد مبارکه هنوز شفاف‌سازی دقیقی درباره برآورد کل خسارات جنگی، بهای بازسازی و جدول زمانی احیای خطوط نهایی به سهامداران و بازار سرمایه ارائه نکرده است
با این حال، یک ماه پرفروش برای اثبات بازگشت پایدار تولید کافی نیست زیرا در محافل فولادی از اوضاع انرژی و به ویژه گاز ابراز نگرانی های زیادی می شود لذا باید مشخص شود این افزایش تا چه اندازه از رشد مقدار فروش، افزایش نرخ‌ها، تغییر ترکیب محصولات یا تحویل سفارش‌های معوق ناشی شده است. پاسخ این پرسش‌ها می‌تواند تفاوت میان یک جهش مقطعی درآمد و یک روند پایدار عملیاتی را روشن کند.
پرسش اصلی اتاق شفاف از فولاد مبارکه
کارنامه نیمه نخست فولاد مبارکه نه یک شکست مطلق است و نه موفقیتی که بتوان تنها با رشد ۵۶ درصدی درآمد آن را اثبات کرد. شرکت در شرایطی دشوار توانسته جریان درآمدی خود را حفظ کند و بخشی از ظرفیت آسیب‌دیده را بازگرداند؛ اما افت تولید محصولات گرم و تختال و کاهش حجم فروش برخی محصولات اصلی، همچنان نشانه‌هایی جدی از فشار بر عملیات شرکت هستند. این افت را باید با توجه به شرایط و پیش بینی های ۶ ماهه دوم به خصوص درباره وضعیت گاز تاریک تر دید و برای غول فولادی کشور اظهار نگرانی کرد.
اکنون سه مطالبه باید در کانون توجه سهامداران و نهادهای ناظر قرار گیرد: اعلام شفاف هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم خسارات جنگی، ارائه برنامه زمان‌بندی‌شده برای احیای ظرفیت تولید و انتشار تصویری روشن از اثر تورم و هزینه‌های بازسازی بر سودآوری واقعی.
در نهایت، معیار موفقیت فولاد مبارکه نباید صرفاً بزرگ‌تر شدن عدد فروش باشد چرا که با تورم نقطه به نقطه حدود ۸۹ درصدی این اعداد فروش حتی نرخ تورم را پ.وشش نداده در حالی که به خوبی می دانیم هزینه های انرژی و مواداولیه در شش ماهه دوم بیشتر خواهد شد. معیار اصلی آن است که شرکت چه زمانی می‌تواند تولید محصولات اصلی را احیا کند، سهم محصولات با ارزش افزوده بالاتر را افزایش دهد و درآمد اسمی را به سود عملیاتی و جریان نقدی پایدار تبدیل کند. تا آن زمان، فروش ۲۵۱ همتی یک دستاورد مالی قابل توجه است؛ اما به‌تنهایی پاسخ پرسش‌های اساسی درباره کیفیت عملکرد «فولاد» نیست.
نظر شما