به گزارش خبرنگار بازار، امیررضا معتمدی در دومین کارگاه تخصصی جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان اظهار کرد: آنچه امروز با عنوان هوش مصنوعی شناخته میشود، بیش از آنکه به معنای برخورداری ماشین از هوش و خودآگاهی باشد، سامانهای برای استخراج الگو از دادهها و استفاده از این الگوها برای تولید خروجی است.
وی با اشاره به تفاوت میان سرعت پردازش ماشین و هوشمندی انسانی افزود: هوش مصنوعی فاقد خودآگاهی و انگیزه است و عملکرد آن بر اساس پردازش دادهها و احتمال قرار گرفتن عناصر مختلف در کنار یکدیگر شکل میگیرد؛ بنابراین سرعت بالای پاسخگویی یک سامانه هوش مصنوعی نباید با درک و فهم انسانی اشتباه گرفته شود.
پژوهشگر و صاحبنظر هوش مصنوعی و ارتباطات، یکی از چالشهای جدی استفاده از این فناوری را پدیده هالوسینیشن یا تولید خروجی بدون پشتوانه معتبر دانست و ادامه داد: زمانی که سامانه به داده مناسب دسترسی ندارد، ممکن است پاسخی تولید کند که از نظر ساختاری قابل قبول به نظر برسد اما الزاماً مبتنی بر واقعیت نباشد؛ از این رو کاربر باید توانایی ارزیابی، راستیآزمایی و تشخیص خطای خروجی را داشته باشد.
معتمدی با بیان اینکه افزایش دسترسی به هوش مصنوعی جایگاه دانش و مهارت را تغییر میدهد، تصریح کرد: در شرایط جدید، صرف داشتن دانش تخصصی یا برخورداری از استعداد و پشتکار برای حفظ جایگاه حرفهای کافی نیست و فرد باید توانایی استفاده صحیح از ابزارهای هوش مصنوعی را نیز به دست آورد.
وی ادامه داد: مسئله مهم این نیست که سینماگر در برابر هوش مصنوعی مقاومت کند، بلکه باید یاد بگیرد چگونه از این فناوری استفاده کند، نقاط ضعف آن را بشناسد و همچنان بخشهایی از فرایند خلاقه را در اختیار انسان نگه دارد.
اهمیت تفکر خلاق و تفکر نقادانه در عصر هوش مصنوعی
این پژوهشگر با تأکید بر اهمیت تفکر خلاق و تفکر نقادانه در عصر هوش مصنوعی گفت: تفکر خلاق و نقادانه از جمله مهارتهایی هستند که در تعامل با خروجیهای هوش مصنوعی اهمیت بیشتری پیدا میکنند، زیرا این سامانه از خودش خروجی تولید میکند اما نمیتواند مانند انسان درباره درستی، کامل بودن یا پیامدهای آن خروجی قضاوت کند.
معتمدی با اشاره به ضرورت بازتعریف مهارتهای حرفهای در سینما افزود: سینماگر باید مهارتهای خود را به اجزای کوچکتر تقسیم کند و مشخص کند کدام بخشها قابلیت الگوبرداری و اتوماسیون دارند و کدام بخشها همچنان به تجربه، قضاوت، تخیل و خلاقیت انسانی وابستهاند.
وی با اشاره به روند تولید انیمیشن توضیح داد: تولید یک اثر انیمیشن مجموعهای از مهارتها از طراحی و شخصیتپردازی تا فضاسازی، فیلمنامه، شاتلیست، دکوپاژ، استوریبورد و انیمیت را دربرمیگیرد و سینماگران باید نسبت به ظرفیت هوش مصنوعی در هر یک از این مراحل شناخت پیدا کنند.
پژوهشگر و صاحبنظر هوش مصنوعی و ارتباطات، یادگیری مستمر را یکی از الزامات حرفهای در شرایط جدید دانست و اظهار کرد: سرعت تغییرات فناوری به اندازهای بالاست که نمیتوان یک مهارت یا دانش را برای سالهای طولانی ثابت و کافی دانست؛ سینماگران باید یادگیری پویا و مستمر را به بخشی از مسیر حرفهای خود تبدیل کنند.
معتمدی همچنین نسبت به یکسانشدن تولیدات فرهنگی در نتیجه استفاده گسترده و بدون خلاقیت از ابزارهای هوش مصنوعی هشدار داد و گفت: اگر همه افراد برای نوشتن، تولید محتوا و ارتباطات خود از الگوهای مشابه هوش مصنوعی استفاده کنند، احتمال شکلگیری نوعی ادبیات و رفتار یکسان افزایش مییابد و این مسئله میتواند به تضعیف تنوع و خلاقیت انسانی منجر شود.
مخاطرات اجتماعی هوش مصنوعی
وی با اشاره به مخاطرات اجتماعی هوش مصنوعی افزود: یکی از خطرهای مهم زمانی شکل میگیرد که ابزارهای قدرتمند هوش مصنوعی در اختیار افراد یا ساختارهایی قرار گیرند که از آنها برای اهداف مخرب استفاده کنند؛ بنابراین بحث حکمرانی، امنیت داده و نحوه استفاده از این فناوری باید همزمان با توسعه آن مورد توجه قرار گیرد.
معتمدی با تأکید بر اهمیت امنیت دادهها در توسعه سامانههای هوش مصنوعی بیان کرد: بخش قابل توجهی از اطلاعات و آرشیوهای تاریخی در حال دیجیتالشدن است و تمرکز زیرساختها و دادهها در اختیار تعداد محدودی از شرکتهای بزرگ فناوری، موضوع مالکیت، دسترسی و کنترل اطلاعات را به مسئلهای راهبردی تبدیل کرده است.
وی با اشاره به تفاوت میان هوش مصنوعی فعلی و نسلهای آینده این فناوری خاطرنشان کرد: آنچه امروز در اختیار کاربران قرار دارد، با هوش عمومی مصنوعی که بتواند جایگزین انسان شود تفاوت دارد و نباید این دو مفهوم را با یکدیگر یکسان دانست.
پژوهشگر و صاحبنظر هوش مصنوعی و ارتباطات در بخش دیگری از این کارگاه، استفاده آگاهانه از این فناوری را ضرورت حرفهای نسل جدید سینماگران دانست و گفت: آینده متعلق به کسانی است که ضمن استفاده از توان پردازشی هوش مصنوعی، تواناییهایی را که این فناوری در اختیار ندارد، از جمله تفکر خلاق، تفکر نقادانه، قضاوت و درک زمینهای، در خود تقویت کنند.
معتمدی تأکید کرد: انسان باید پیش از آنکه هوش مصنوعی به بخش مسلط زندگی و فرایندهای حرفهای تبدیل شود، شیوه تعامل با آن را یاد بگیرد؛ زیرا مسئله اصلی در آینده، حذف فناوری نیست، بلکه توانایی انسان برای حفظ نقش فعال و خلاق خود در کنار آن است.



نظر شما