سمیه شوریابی؛ بازار: بازار طلا در حالی به استقبال هفته جدید میرود که در گردابی از نیروهای متضاد گرفتار شده است. حمید درعلی کارشناس و مدرس برجسته بازارهای مالی، با تشریح وضعیت کنونی معتقد است که فلز زرد در حال حاضر تحت فشارِ همزمانِ سیاستهای پولی ایالات متحده و تنشهای ژئوپلیتیک قرار دارد و همین تقابل، بازار را به فاز «تصمیمگیری» کشانده است.
تقابل «سیاستهای پولی» و «ریسکهای امنیتی»
به گفته این کارشناس بازارهای مالی، رفتار قیمت طلا در شرایط فعلی حاصلِ زورآزمایی دو عامل کلیدی است:
۱. فشار دلار: سیاست پولی فدرالرزرو که همچنان بر مدار «نرخهای بالاتر برای مدت طولانیتر» میچرخد، دلار را در موضع حمایتی قرار داده و به عنوان بادی مخالف برای طلا عمل میکند.
۲. تقاضای پناهگاه امن: در سوی دیگر، ریسکهای ژئوپلیتیک—بهویژه تشدید درگیریها میان عربستان و حوثیهای یمن—دوباره تقاضای واقعی برای طلا را به عنوان پناهگاه امن فعال کرده است.
درعلی میگوید: این تضاد باعث شده تا نمودار روزانه طلا، پس از اصلاح سنگینِ بعد از سقفهای ابتدای سال، در محدودهای فشرده معامله شود؛ جایی که قیمت، نه یک روند بیوقفه، بلکه رفتاری «تصمیمگیر» دارد و هر نوسان، مستقیماً به یک محرک خبری یا دادههای کلیدی گره خورده است.
نقشه راه تکنیکال: حمایت و مقاومتهای سرنوشتساز
درعلی با تأکید بر اینکه «هفته پیش رو، زمان پیشبینی نیست بلکه زمان تأیید گرفتن است»، سطوح تکنیکال مهم را اینگونه ترسیم مینماید:
دژ دفاعی (حمایت) : محدوده ۴,۳۴۰ تا ۴,۳۱۰ دلار نقش حمایت ساختاری بازار را ایفا میکند، تا زمانی که این محدوده حفظ شود، فروشهای موجود صرفاً ماهیت «اصلاحی» دارند.
دیوار عرضه (مقاومت) : در سمت بالا، محدوده ۴,۴۰۰ تا ۴,۴۶۰ دلار نخستین دیوار عرضهای است که قیمت باید برای بازگشت به سمت سقفهای ۴,۶۰۰ دلار و بالاتر از آن عبور کند.

این مدرس بازارهای مالی تصریح کرد: معاملهگران باید هوشمندانه عمل کنند؛ یا منتظر تثبیت قیمت بالای مقاومت برای ادامه روند صعودی باشند و یا شکست حمایت برای فعال شدن سناریوی اصلاح عمیقتر را مد نظر قرار دهند.
پارادوکس نفت؛ معمای تورم در برابر ریسک
بخش مهمی از تحلیل درعلی به تحولات سیاسی و تأثیر آن بر بازار انرژی اختصاص دارد، وی اظهار داشت: طی ۳ تا ۵ روز آینده، در صورتی که نشانههای ملموستری از مسیر سیاسی میان ایران و آمریکا—با میانجیگری قطر—نمایان شود، بازار نفت میتواند با کاهش قیمت مواجه گردد. این اتفاق، طلا را در یک پارادوکس ظاهری قرار میدهد:
کاهش ریسک: افت نفت از شدتِ تقاضای امن برای طلا میکاهد (فشار نزولی بر طلا).
افت تورم: افت نفت میتواند نگرانیهای تورمی را کاهش داده و باعث عقبنشینی بازدهی واقعی اوراق شود (حمایت غیرمستقیم از طلا).
بنابراین، مسیر طلای جهانی در چند روز آینده بیش از آنکه به خودِ قیمت نفت وابسته باشد، به «تفسیر بازار» از این کاهش قیمت بستگی دارد؛ اینکه آیا بازار، افت نفت را «خبر خوب کاهش ریسک» تلقی کند یا «سیگنال کاهش تورم و تسهیل شرایط مالی».
جمعبندی استراتژیک برای هفته پیش رو
در پایان، حمید درعلی راهبرد عملیاتی خود را چنین خلاصه میکند:
* تا وقتی طلا بالای سطح ۴,۳۴۰ دلار بماند، کفه ترازو به نفع حفظ کف و تلاش برای حمله به محدوده ۴,۴۰۰ دلار سنگینتر است؛ اما عبور معتبر از بازه ۴,۴۰۰–۴,۴۱۵ دلار، شرط لازم برای خروج روند صعودی از حالت نوسانی است.
* در مقابل، از دست رفتن سطح ۴,۳۴۰ دلار زنگ خطری است که نشان میدهد بازار در حال بازگرداندنِ «پریمیوم امنیتی» است و احتمال عقبنشینی به سمت ۴,۳۱۰ دلار و سطوح پایینتر قوت میگیرد.
در نهایت، میتوان گفت که فعالان بازار این هفته کمتر به دنبال «اعداد جادویی» هستند و تمام تمرکز خود را بر یک موضوع گذاشتهاند: کدام روایت—سیاستهای فدرالرزرو یا تنشهای ژئوپلیتیک—پیشدستانه بازار را از این محدوده فرسایشی خارج خواهد کرد؟



نظر شما