به گزارش بازار، این اقدام که پس از بازگرداندن ۱۲۹ تن طلا توسط بانک مرکزی فرانسه صورت میگیرد، شکاف فزاینده میان مالکیت اسمی طلا و دسترسی مستقیم فیزیکی به آن را برجسته کرده است.
طی این فرایند بین ماههای مارس و اوت ۲۰۲۶، بانک مرکزی هلند ۵۹ تن طلا را در نیویورک واگذار کرد و شمشهای معادل استاندارد لندن را خریداری نمود؛ همچنین بیش از ۲۷ تن شمش نیز به صورت فیزیکی جابهجا شد. با این تغییرات، سهم لندن از کل ذخایر طلای هلند از ۱۸.۱ درصد به ۳۲.۱ درصد صعود کرد، در حالی که سهم نیویورک به ۱۸.۵ درصد تقلیل یافت.
اولاف اسلیپن (Olaf Sleijpen)، از مدیران ارشد بانک مرکزی هلند، درباره این تصمیم اعلام کرد: با این جابهجایی، ما قابلیت معامله و نقدشوندگی ذخایر طلای خود را بهبود بخشیدهایم.
افزایش تمایل به دارایی فیزیکی در برابر اعتبارهای کاغذی
دادههای انبار بورس کالای نیویورک یا کامکس (COMEX) نیز رویکردی مشابه را نشان میدهد؛ حجم طلای ثبتشده و آماده تحویل فیزیکی در ۳۰ روز گذشته ۶.۴ درصد افزایش یافته و به ۱۵.۱ میلیون اونس رسیده است، در حالی که کل موجودی ثابت مانده است. این تغییر رفتار نشان میدهد که هم بانکهای مرکزی و هم بازیگران بازار، کنترل مستقیم و امکان برداشت فوری را به نگهداری منفعل نزد شخص ثالث ترجیح میدهند؛ رویکردی بنیادین که در بازارهای نوین مالی و حوزه ارز دیجیتال نیز اهمیت خودحضانتی را تایید میکند.
نظر شما