به گزارش بازار، این روزنامه مینویسد بحران ایران نشان داده راهبرد چندساله پکن برای انباشت گسترده نفت، یکی از مهمترین نقاط آسیبپذیر اقتصاد چین را کاهش داده و یک «دفاع حیاتی در برابر غرب» در اختیار این کشور قرار داده است.
سپر یک میلیارد بشکهای چین
محور اصلی این راهبرد، ذخایر عظیم نفتی چین است. پکن پیش از آغاز جنگ، طی سالها دهها میلیارد دلار برای انباشت نفت هزینه کرد و یکی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان را ایجاد کرد.
به نوشته والاستریت ژورنال، تحلیلگران حجم ذخایر چین را بین یک تا ۱.۴ میلیارد بشکه برآورد میکنند؛ حجمی معادل حدود ۱۲۰ روز واردات نفت این کشور.
طبق برخی برآوردهای مورد اشاره در این گزارش، ذخایر نفت چین در سال گذشته نزدیک به ۶۰۰ میلیون بشکه بیشتر از ذخایر آمریکا بوده است.
همین پشتوانه به پکن امکان داد پس از آغاز جنگ ایران، واردات نفت خود را بهشدت کاهش دهد، بدون آنکه اقتصاد این کشور بلافاصله با شوک ناشی از کمبود انرژی مواجه شود.
نفت؛ از نقطهضعف چین تا ابزار ژئوپلیتیکی
وابستگی گسترده چین به واردات نفت برای سالها یکی از نقاط آسیبپذیر راهبردی این کشور محسوب میشد. بخش بزرگی از نفت مورد نیاز چین از مسیر آبراههایی وارد میشود که در صورت وقوع یک رویارویی گسترده، آمریکا و متحدانش میتوانند برای ایجاد اختلال یا مسدودکردن آنها تلاش کنند.
اما انباشت گسترده نفت، این آسیبپذیری را تا حدودی کاهش داده و توان واشنگتن برای استفاده از وابستگی انرژی چین بهعنوان یک اهرم فشار را محدودتر کرده است.
به این ترتیب، ذخایری که در ابتدا برای تأمین امنیت انرژی چین ایجاد شده بودند، اکنون کارکردی فراتر پیدا کرده و به بخشی از توان این کشور برای مقاومت در برابر فشارهای ژئوپلیتیکی تبدیل شدهاند.
جنگ علیه ایران؛ آزمون واقعی استراتژی پکن
والاستریت ژورنال جنگ علیه ایران را یک آزمون عملی برای این راهبرد میداند. چین پس از آغاز جنگ توانسته است واردات نفت خود را کاهش دهد و بخشی از نیاز خود را از محل ذخایر تأمین کند، بدون آنکه با بحران فوری عرضه مواجه شود.
در عین حال، کاهش تقاضای چین برای نفت وارداتی، به مهار بخشی از فشار افزایشی بر قیمت جهانی نفت نیز کمک کرده است.
از ایران تا تایوان
والاستریت ژورنال در نهایت اهمیت این تجربه را فراتر از جنگ ایران ارزیابی میکند و آن را به یکی از مهمترین سناریوهای امنیتی پیش روی چین، یعنی رویارویی احتمالی بر سر تایوان، پیوند میزند.
در چنین سناریویی، یکی از ابزارهای فشار غرب میتواند محدودکردن دسترسی چین به منابع انرژی و مسیرهای انتقال نفت باشد. ذخایر عظیم ایجادشده از سوی پکن میتواند مدت زمانی را که اقتصاد چین قادر به تحمل چنین فشاری است، افزایش دهد.بر این اساس، جنگ ایران نشان داده است ذخایر نفتی چین دیگر صرفاً یک «ذخیره اضطراری انرژی» نیست؛ این ذخایر به یک «سپر ژئوپلیتیکی» تبدیل شدهاند که میتواند توان پکن برای مقاومت در برابر فشار اقتصادی و انرژی آمریکا و متحدانش را افزایش دهد.
نظر شما