به گزارش بازار، نشریه آمریکایی فارن پالیسی در گزارشی تأکید کرده که مسئولان ایرانی «نباید انتظار کاهش گسترده تحریمها را در هیچ توافق جدیدی داشته باشند». این نشریه افزوده که آمریکا میتواند از ایده قراردادهای نفتی خود با ونزوئلا در توافق هستهای با ایران هم استفاده کند.
دولت ترامپ اکنون پس از ربودن نیکلاس مادورو، کنترل نفت ونزوئلا را در دست گرفته و اعلام کرده که ونزوئلا را اداره خواهد کرد. این دولت به «تصرف» وجوه حاصل از فروش نفت ونزوئلا روی آورده است. درآمدهای نفتی ونزوئلا اکنون در قالب «امانی» توسط ایالات متحده و در حسابهایی در قطر نگهداری میشوند.
به عقیده تحلیلگر فارن پالیسی، چنین توافقی این امکان را به وزارت خزانهداری آمریکا میدهد تا منابع مالی کشورهای دیگر را مدیریت کند و در عین حال کانالهای ویژه مالی با استفاده از بانکهای کشورهای ثالث ایجاد کند.این نشریه راهحلی مشابه، البته با اعمال یکسری تغییرات را در توافق با ایران به آمریکاییها پیشنهاد کرده است؛ راهحلی که برای آمریکا سودآوری زیادی خواهد داشت.
راهحل جایگزین چیست؟فارن پالیسی تأکید کرده که ایران هرگز «تصرف» درآمدهای خود را مانند ونزوئلا نخواهد پذیرفت، اما آمریکا میتواند به جای آن، در ازای آزادسازی بخشی از داراییهای ایران، سهمی از این داراییها را طلب کند.
این نشریه این پیشنهاد را مطرح کرده که آمریکا به جای لغو گسترده تحریمها، امکان سپردهگذاری میلیاردها دلار از داراییهای ایران در حسابهای بانکی ویژه را فراهم کند تا سود حاصل از آن نصیب آمریکا شود. به گفته این نشریه، بهره حاصل از این سپردهها قابلتوجه خواهد بود.
فارن پالیسی نوشته که دولت ترامپ میتواند کانال مالی اختصاصیای طراحی کند که به ایران امکان دسترسی به درآمدهای نفتی انباشته و آتی را بدهد. در مقابل، ایران میتواند تعهدات مشخصی درباره نحوه استفاده از بهره این سپردهها بدهد تا منافع اقتصادی به ایالات متحده بازگردد.
فارن پالیسی در ادامه نوشته که برای نمونه، ایران میتواند متعهد شود هر سال دستکم یک میلیارد دلار کالا و مواد اولیه از ایالات متحده وارد کند. با نرخ بهره معیار قطر معادل ۳.۸۵ درصد، دولت ترامپ تنها باید دسترسی ایران به ۲۵ میلیارد دلار از ذخایرش را فراهم کند تا پرداخت سالانه یک میلیارد دلاری خود را تضمین کند. از طرف دیگر، در گذر زمان، ایران میتواند تعهداتش برای تجارت با آمریکا را افزایش دهد، بهویژه اگر کاهش تحریمهای آتی فرصتهایی برای صادرات تجهیزات و ماشینآلات موردنیاز ایران توسط شرکتهای آمریکایی ایجاد کند.
طبق گزارش فارن پالیسی، ذخایر بینالمللی ایران بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار برآورد شده، اما بنا بر تخمینهای صندوق بینالمللی پول، ایران تنها به یکچهارم این ذخایر دسترسی عملی دارد. این موضوع فشار مضاعفی را بر اقتصاد ایران وارد میکند. به عقیده تحلیلگران، آزادسازی یا بهبود دسترسی ایران به این ذخایر میتواند یکی از ابزارهای چانهزنی آمریکاییان در مذاکرات با ایران باشد.
بیاعتمادی بر فضای مذاکرات حاکم استاین نشریه تحلیلی در ادامه به بدبینی و بیاعتمادی حاکم بر فضای مذاکرات ایران و آمریکا نیز اشاره کرده است. پیشازاین، ایران و آمریکا پنج دوره مذاکرات غیرمستقیم را با یکدیگر پیش برده بودند، اما درست دو روز قبل از برگزاری دور ششم، اسرائیل با حمایت کامل آمریکا به خاک ایران تجاوز کرد. این موضوع ایران را بیشازپیش به آمریکا بیاعتماد کرده است.
از طرف دیگر، به اذعان نشریه فارن پالیسی، دولت ترامپ ممکن است همچنان به دنبال امتیازاتی فراتر از برنامه هستهای باشد؛ از جمله محدود کردن برنامه موشکهای بالستیک ایران و کاهش حمایت از محور مقاومت. این در حالی است که ایران بارها اعلام کرده که موضوع موشکی اصلاً قابل مذاکره نیست.
این فضای بدبینی هماکنون بر مذاکرات سایه انداخته است. از سوی دیگر، هیچ تضمینی وجود ندارد که آمریکا به روند دیپلماسی متعهد بماند و در میانه مذاکرات به ماجراجویی علیه ایران دست نزند.
آنچه مسلم است این است که ایران در عین پیگیری دیپلماسی، باید در اوج آمادگی نظامی بوده و دستش روی ماشه باشد.مسئولان دستگاه دیپلماسی ایران در هرگونه توافق احتمالی با آمریکا باید ضمانتهای محکمی از آمریکا دریافت کنند تا از عهدشکنی مجدد واشنگتن جلوگیری شود یا دستکم خسارات حاصل از این عهدشکنی کاهش یابد.
دونالد ترامپ همان کسی است که در دوره اول خود توافق برجام را پاره کرد و حاصل سالها گفتوگو و مذاکره آمریکا و ایران را یکباره از بین برد. مذاکره و توافق با چنین فردی به احتیاط بسیاری نیاز دارد.
نظر شما