پاییز، سیلاب و خانه به دوشی در مازندران/ غمنامه «پلطان» ادامه دارد

ساری- پاییز شمال با باران و برگ ریزانش خاطره است اما خاطرات این بارش های فصل جز رنج و زحمت برای حاشیه نشینان خزر نیست و سیلاب همیشه در کمین است.

بازار؛ گروه استان ها: خداکند که باران چند روزی کمتر ببارد چرا که نه امیدی به سیل بندها است و نه مدیریت پیش و پس از بحران، هربار سیل می آید، آوارگی و خانه به دوشی. از پلطان در تنکابن گرفته تا گرجه محلی در بهشهر، هنوز رد سیلاب و آوار در کوچه پس کوچه هایش نقش بسته و وعده هایی که با هرباران پاییزی و بهاری شسته می شود و از یادها می رود.

دو سالی از سیلاب پلطان در غرب مازندران می گذرد و اهالی همچنان چشم به راه تحقق وعده ها به در مانده اند و رودخانه ای که هر بار طغیان می کند و کسی هم جلودارش نیست.

مهرماه دو سال پیش چند روز اهالی منطقه بدون آب و غذا گرفتار سیلاب بودند و برای تردد مجبور به رودخانه نوردی می شدند و اکنون در ماه پاییزی باز نگران تکرار سیلاب های فصلی هستند و وارد روستا که می شوی تا چشم کار می کند، آثار و بقایای باقیمانده است سیلاب چشم نوازی می کند.

جاده نامناسب دسترسی، پل ارتباطی، لوله های فرسوده و قدیمی انتقال آب و خانه های نیم ساخته، همه و همه اثراث آن سیل مرگبار است که هنوز جبران نشده است.  اهالی روستا، ساماندهی رودخانه را جزو دغدغه هایشان مطرح می کنند و معتقدند، هنوز وعده های برای ساماندهی این رودخانه خروشان به فرجام نرسیده است و امسال پاییز و زمستان هم باید نگران سیلاب و تخریب خانه هایمان باشیم.

اهالی روستا، ساماندهی رودخانه را جزو دغدغه هایشان مطرح می کنند و معتقدند، هنوز وعده های برای ساماندهی این رودخانه خروشان به فرجام نرسیده است و امسال پاییز و زمستان هم باید نگران سیلاب و تخریب خانه هایمان باشیم

دخترکی که کوله باری از آب و نان بر دوش دارد، می گوید مسئولان هر بار به روستا سر می زنند و چند عکس یادگاری می گیرند و می روند.

پلطان دو سال بعد از سیل
گلناز می گوید دو سال پیش به اتفاق خانواده مان در خانه قدیمی مان ساکن بودیم تا اینکه سیل همه هستی و نیستی ما را با خود برد و اکنون خانه ای نیم ساخته داریم و با هر باران و سرما باید به خود بلرزیم.

دامداری که دام هایش را در سیل دو سال قبل پلطان از دست داده بود هم عصازنان به سمت ما می آید و می گوید: فصل سرما درپیش است و نگران تامین نفت و سوخت زمستانی هستیم.

پای حرف های مسئولان که می نشینی از ساخت و ساز غیرمجاز و تصرف به بستر رودخانه سخن می گویند و کسی نیست از آنان بپرسد مسئول جلوگیری از این تصرف ها و ساخت و سازها کیست و چه وقت باید تراژدی رودخانه خواری در مازندران به پایان رسد.

گرجی محله بهشهر هم وضعیتی شبیه پلطان دارد و باران و پس از آن سیلاب اندوه بی پایان اهالی منطقه شده است، اهالی این محله از مهرماه خاطره خوشی ندارند، مهرماه سال ۹۱ بود که سیل بیش از ۱۰۰ خانه را در این روستا دچار خسارت کرد و برخی ها مجبور به کوچ به مناطقی دیگر شدند اما مشکلات همچنان ادامه دارد.

خاطرات تلخ گرجی محله ای ها از سیل پاییزی
آهنگری بانوی گرجه محله ای که در سیلاب سال های قبل کیسه های شالی و دسترنج کشاورزیش را از دست داده است و با سه فرزند کوچک و خردسال آواره خانه همسایه ها شده است، می گوید: هر سال پاییز و بهار نگران وقوع سیلاب هستیم و هربار تمام هستی مان را در این حوادث از دست می دهیم پس کی وعده های مسئولان به بار می نشیند.

این بانوی روستایی با بیان اینکه اگر نهرها و رودخانه ها پیش از پاییز و زمستان لایروبی شود، خسارت وارده به روستاییان کمتر می شود، افزود: از مسئولان می خواهیم به داد حاشیه نشینان رودخانه ها برسند.

ازروستاهای مازندران به مناطق شهری برویم، سیل ۹۷ وتلخ کامی حاشیه نشینان رودخانه زیرآب هنوز جبران نشده است و طغیان رودخانه تلار همزمان با نوروز، چند خانه حاشیه رودخانه را کامل تخریب کرد و ساکنان آن جز قاب عکس خاطره ای دیگر از آن ندارند و برخی از آنان اکنون مستاجر خانه های دیگران هستند.

سیل هر سال چندها میلیارد تومان خسارت روی دست مازندران می گذارد درحالی که فقط با لایروبی رودخانه ها می توان بخشی از این خسارت های هنگفت را پیشگیری کرد.

لایروبی ۱۰ درصد از رودخانه ها
وقتی ماجرای لایروبی رودخانه ها را از متولیان امر جویا می شویم، محمدابراهیم یخکشی مدیرعامل آب منطقه ای مازندران به خبرنگار بازار می گوید: از سال ۹۲ تاکنون بیش از ۷۰ بار رودخانه های استان به طول ۸۷۰ کیلومتر لایروی و ایمن سازی شده است.

وی با اظهار اینکه لایروبی و ساماندهی رودخانه در مناطق روستایی و شهری و مناطق آسیب پذیری ادامه دارد، می گوید: طی دو سال گذشته بیش زا ۳۰۰ کیلومتر از رودخانه ها ساماندهی شد و سه هزار میلیارد ریال برای دیواره سازی رودخانه ها با بتن و سنگ هزینه شده است.

وی طول رودخانه های استان را هفت هزار کیلومتر اعلام می کند و می گوید: از این میزان هزار کیلومتر به ساماندهی و لایروبی نیاز دارد و باید در اولویت قرار گیرد.

ساماندهی و لایروبی ۸۷۰ کیلومتر رودخانه در قبال وجود هفت هزار کیلومتر بسیار اندک و ناچیز است و بیش از ۱۰ درصد این عرصه ها را شامل می شود از سوی دیگر بررسی چرایی خسارت سیلاب ها در مناطق مختلف مازندران حکایت از تصرف و تجاوز به بستر رودخانه ها و انحراف مسیر آن دارد که این معضل دیرینه و همیشگی مازندران باید با همکاری همه دستگاه ها و تدوین برنامه راهبردی یکبار برای همیشه رفع شود.

۱۹ مهر ۱۳۹۹ - ۰۷:۱۶
کد خبر: ۴۶٬۵۰۳

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 7 + 11 =