۲۹ آبان ۱۴۰۵ - ۲۳:۵۹
ثروت زیر زمین، فقر روی زمین؛ روایت ۸۴ معدن خاموش در خراسان شمالی
خراسان شمالی با یک میلیارد تن ذخیره معدنی، تنها چهار میلیون تن استخراج می‌کند

ثروت زیر زمین، فقر روی زمین؛ روایت ۸۴ معدن خاموش در خراسان شمالی

خراسان شمالی بر پایه آمار رسمی بیش از یک میلیارد تن ذخیره معدنی دارد، اما ۸۴ معدن از ۲۰۳ معدن آن غیرفعال است.

بازار؛ گروه استان ها: خراسان شمالی در نقشه معدنی ایران، یک استان ثروتمند اما کم‌بهره است. بر پایه تازه‌ترین آمارهای رسمی، ذخیره قطعی معادن این استان حدود یک میلیارد و ۵۸ میلیون تن برآورد شده و ۲۸ ماده معدنی از ۶۸ ماده معدنی شناخته‌شده کشور در آن وجود دارد. استاندار خراسان شمالی نیز ذخایر معدنی استان را یک میلیارد و ۱۵۸ میلیون تن اعلام کرده و تأکید کرده است که حدود دو هزار و ۵۰۰ نفر در این حوزه مشغول به کارند و «ضعف در این حوزه قابل قبول نیست». با این حال، فاصله میان این ذخایر عظیم و استخراج واقعی، به یکی از پایدارترین شکاف‌های توسعه‌ای استان تبدیل شده است.

در سال ۱۴۰۴، میزان استخراج واقعی معادن استان به چهار میلیون و ۴۱ هزار و ۲۲۶ تن رسید؛ رقمی که در مقایسه با دوره‌های قبل رشد نشان می‌دهد، اما همچنان در برابر ذخیره یک میلیارد تنی و ظرفیت اسمی استخراج ۱۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تنی، بسیار کوچک است. برخی گزارش‌ها رقم استخراج سالانه را تا هفت میلیون تن نیز ذکر کرده‌اند، اما حتی با این رقم خوش‌بینانه، نسبت استخراج به ذخیره کمتر از یک درصد است؛ نسبتی که در اقتصاد معدن، نشانه‌ای از رکود ساختاری است، نه یک نوسان مقطعی.

خراسان شمالی با ذخیره قطعی حدود یک میلیارد و ۵۸ میلیون تن ماده معدنی و ۲۸ نوع ماده معدنی، یکی از استان‌های ثروتمند ایران در بخش معدن است، اما استخراج واقعی سال ۱۴۰۴ تنها چهار میلیون و ۴۱ هزار تن بوده؛ رقمی که نشان می‌دهد بخش عمده این ثروت زیرزمینی هنوز به چرخه تولید و ارزش افزوده وارد نشده است.

۸۴ معدن خاموش و معمای ۵۹ درصدی

تکان‌دهنده‌ترین عدد در پرونده معادن خراسان شمالی، تعداد معادن غیرفعال است. بر اساس گزارش‌های رسمی، از ۲۰۳ معدن دارای پروانه بهره‌برداری در استان، ۱۱۹ معدن فعال و ۸۴ معدن غیرفعال هستند. این یعنی حدود ۴۱ درصد معادن استان خاموش‌اند. در روایتی دیگر، ۸۴ معدن غیرفعال دارای ذخیره قطعی ۵۷۰ میلیون تن هستند، در حالی که ۱۱۹ معدن فعال تنها ۳۹۹ میلیون تن ذخیره قطعی دارند؛ یعنی بیش از نیمی از ذخایر استان در معادنی قفل شده که هیچ چرخ تولیدی ندارند.

این آمار یک پارادوکس اقتصادی را آشکار می‌کند: استانی که بخش عمده ذخایر معدنی‌اش در معادن غیرفعال راکد مانده، نمی‌تواند از ثروت زیرزمینی خود برای اشتغال و درآمد استفاده کند. استاندار خراسان شمالی با انتقاد از عملکرد گذشته، بر ضرورت شناسایی فرصت‌های مغفول‌مانده، تسهیل سرمایه‌گذاری و استفاده از ظرفیت‌های قانونی برای رونق فعالیت‌های معدنی تأکید کرده است. اما پرسش اینجاست: چرا ۸۴ معدن با وجود ذخایر قابل توجه، سال‌ها خاموش مانده‌اند؟

از ۲۰۳ معدن دارای پروانه بهره‌برداری استان، ۸۴ معدن غیرفعال هستند و بیش از نیمی از ذخایر قطعی استان در همین معادن خاموش قفل شده است؛ پارادوکسی که استاندار خراسان شمالی آن را «گام اساسی برنداشتن در حوزه معدن» توصیف کرده است.

خام‌فروشی؛ باتلاقی که ارزش افزوده را می‌بلعد

پاسخ را باید در ساختار زنجیره ارزش جست‌وجو کرد. نماینده مردم قوچان و فاروج در مجلس، کمبود سرمایه‌گذاری و منابع مالی، ضعف زیرساخت‌ها، فرسودگی تجهیزات، خام‌فروشی و نبود زنجیره فرآوری مواد معدنی را از مهم‌ترین موانع توسعه بخش معدن برشمرده است. به بیان دیگر، مشکل فقط «کمبود معدن» نیست؛ مشکل این است که معادنی که فعال‌اند نیز در بسیاری از موارد مواد معدنی را به صورت خام از استان خارج می‌کنند، بدون آنکه ارزش افزوده‌ای در محل ایجاد شود.

نمونه عینی این پارادوکس، معدن سرب و روی «ایرج» اسفراین است. این معدن سال‌هاست که استخراج می‌کند، اما به گفته کارشناسان، هنوز نتوانسته «از دل سنگ، تمام ارزش اقتصادی خود را بیرون بکشد»؛ فعالیت محدود، نبود فرآوری و ناقص ماندن زنجیره تولید، این ظرفیت معدنی را در «باتلاق خام‌فروشی» فرو برده است. استاندار خراسان شمالی نیز تصریح کرده که فعال‌سازی معدن ایرج اسفراین باید همزمان با راه‌اندازی واحد فرآوری و در یک بازه زمانی مشخص دنبال شود تا زمینه ایجاد ارزش افزوده و اشتغال در استان فراهم شود.

خام‌فروشی فقط یک انتخاب اقتصادی نیست؛ یک تله راهبردی است. ماده معدنی خام، اشتغال کم، ارزش افزوده ناچیز و درآمد ارزی محدود ایجاد می‌کند، در حالی که همان ماده پس از فرآوری می‌تواند چند برابر ارزش داشته باشد و زنجیره‌ای از صنایع پایین‌دستی را فعال کند. استاندار خراسان شمالی با صراحت گفته است: «اجازه خاک‌فروشی در خراسان‌شمالی نخواهیم داد» و حتی از پیگیری برای پس‌گیری معادنی خبر داده که با قیمت کم واگذار شده بودند. این موضع، نشانه‌ای از تغییر پارادایم است، اما اجرای آن نیازمند ابزارهای نهادی و سرمایه‌گذاری واقعی است.

خام‌فروشی، مهم‌ترین مانع ساختاری است؛ معدن سرب و روی ایرج اسفراین سال‌هاست استخراج می‌کند اما بدون واحد فرآوری، مواد خام را خارج می‌کند و ارزش افزوده‌ای برای استان ایجاد نمی‌کند.

آلبلاغ؛ نقطه چرخش با ورود فولاد مبارکه

در میان انبوه خبرهای ناامیدکننده، پرونده معدن سرب و روی آلبلاغ اسفراین به نقطه چرخش تبدیل شده است. این معدن با ذخیره حدود ۵۰۰ هزار تن سرب و روی و عیار بالا، سال‌ها به دلیل برداشت‌های غیرمجاز، نبود زیرساخت ایمن و بلاتکلیفی مدیریتی، نه‌تنها به یک فرصت اقتصادی تبدیل نشده بود، بلکه به محلی برای حوادث مرگبار نیز بدل شده بود.

اکنون با ورود شرکت فولاد مبارکه، معادلات این معدن در حال تغییر است. بر اساس توافق رسمی استانداری خراسان شمالی و فولاد مبارکه، طرح یکپارچه معدن و صنایع معدنی آلبلاغ با هدف احداث کارخانه‌های فرآوری با ظرفیت سالانه ۱۰ هزار تن شمش روی و دو هزار تن کنسانتره سرب طراحی شده و آیین کلنگ‌زنی آن در آبان‌ماه ۱۴۰۵ برگزار می‌شود. این پروژه، دقیقاً همان چیزی است که در پرونده ایرج غایب بود: فرآوری در محل، تکمیل زنجیره ارزش، جلوگیری از خام‌فروشی و ایجاد اشتغال پایدار.

نکته راهبردی اینجاست که ورود یک هلدینگ بزرگ فولادی به معدن سرب و روی، صرفاً یک سرمایه‌گذاری معدنی نیست؛ پیوند دادن زنجیره فولاد با زنجیره فلزات غیرآهنی است. فولاد مبارکه به عنوان یکی از بزرگترین مجموعه‌های صنعتی کشور، توان مالی، دانش فنی و شبکه تأمین لازم را دارد تا آلبلاغ را از یک معدن حاشیه‌ای به یک قطب فرآوری سرب و روی تبدیل کند. اگر این الگو موفق شود، می‌تواند به سایر معادن غیرفعال استان نیز تعمیم یابد: به جای انتظار برای سرمایه‌گذاران خرد، بازیگران بزرگ صنعتی وارد شوند و زنجیره را یکپارچه کنند.

نقطه امید، ورود فولاد مبارکه به معدن آلبلاغ اسفراین با طرح احداث کارخانه ۱۰ هزار تنی شمش روی و دو هزار تنی کنسانتره سرب است؛ الگویی که اگر تعمیم یابد، می‌تواند ۸۴ معدن خاموش را به چرخه تولید بازگرداند.

۷۶ محدوده جدید و شهرک ۵۰۰ هکتاری؛ زیرساخت برای آینده

دولت چهاردهم در کنار تلاش برای فعال‌سازی معادن موجود، مسیر دیگری را نیز در پیش گرفته است: گسترش محدوده‌های اکتشافی و ایجاد زیرساخت تخصصی. بر اساس گزارش‌ها، ۷۶ محدوده جدید معدنی در خراسان شمالی تأیید اولیه شده است؛ محدوده‌هایی با مجموع مساحت حدود چهار هزار و ۲۷۲ کیلومتر مربع که تعیین تکلیف آنها می‌تواند عرصه‌های تازه‌ای برای فعالیت‌های اکتشافی استان مشخص کند.

همزمان، شهرک تخصصی صنایع معدنی به وسعت ۵۰۰ هکتار در شهرستان اسفراین جانمایی شده است؛ اقدامی که به گفته مدیرکل صنعت، معدن و تجارت استان، می‌تواند زمینه توسعه فعالیت‌های تخصصی معدنی و حرکت به سمت تکمیل زنجیره ارزش را فراهم کند. این زیرساخت، پاسخ نهادی به یک مشکل قدیمی است: معادنی که مواد خام تولید می‌کنند اما فضای صنعتی برای فرآوری در نزدیکی خود ندارند.

در حوزه احیای معادن غیرفعال نیز اقداماتی انجام شده است. بر پایه گزارش رسمی، ۱۷ معدن غیرفعال در استان احیا شده که شامل چهار مورد در سال ۱۴۰۳، شش مورد در سال ۱۴۰۴ و هفت مورد در سال ۱۴۰۵ است. همچنین در مزایده سال ۱۴۰۵، چهار برنده تعیین شده و ۲۸ فقره پروانه اکتشاف نیز از سال ۱۴۰۴ تاکنون صادر شده است. این اعداد در برابر ۸۴ معدن خاموش کوچک به نظر می‌رسند، اما جهت‌گیری را نشان می‌دهند: حرکت از مدیریت منفعل به سمت فعال‌سازی تدریجی.

احیای ۱۷ معدن غیرفعال، صدور ۲۸ پروانه اکتشاف، تأیید ۷۶ محدوده جدید معدنی و جانمایی شهرک ۵۰۰ هکتاری صنایع معدنی در اسفراین، نشانه‌های یک چرخش نهادی است، اما سرعت آن هنوز با اندازه بحران هم‌خوان نیست.

خراسان شمالی و راهبرد کلان ایران؛ از خام‌فروشی به زنجیره ارزش

پرونده معادن خراسان شمالی را نباید صرفاً یک مسئله استانی دید؛ این پرونده در متن راهبرد کلان ایران برای پایان دادن به خام‌فروشی و تکمیل زنجیره ارزش صنایع معدنی تعریف می‌شود. در قانون برنامه هفتم توسعه، محدودیت صادرات مواد خام، افزایش عوارض صادراتی، تخصیص هدفمند منابع مالی برای توسعه زیرساخت‌ها، انتقال فناوری و اکتشافات معدنی پیش‌بینی شده است. خراسان شمالی با ۲۸ ماده معدنی، از جمله سرب، روی، بوکسیت، باریت و سنگ‌های تزئینی، می‌تواند به یکی از حلقه‌های کلیدی این راهبرد تبدیل شود.

از منظر امنیت اقتصادی و اشتغال منطقه‌ای، فعال‌سازی ۸۴ معدن خاموش و تکمیل زنجیره فرآوری در استان، به معنای ایجاد هزاران فرصت شغلی مستقیم و غیرمستقیم در منطقه‌ای است که با نرخ بیکاری بالا و کمبود فرصت‌های صنعتی دست‌وپنجه نرم می‌کند. تجربه آلبلاغ نشان می‌دهد که وقتی یک بازیگر بزرگ صنعتی با تعهد به فرآوری وارد می‌شود، معدن از یک محل منازعه به یک پروژه توسعه‌ای تبدیل می‌شود. اکنون این الگو باید به سایر معادن استان تعمیم یابد: نه واگذاری بدون اهلیت، نه رهاسازی به حال خود، بلکه مشارکت با سرمایه‌گذاران توانمند و الزام به فرآوری در محل.

اگر خراسان شمالی بتواند از تله خام‌فروشی عبور کند و زنجیره اکتشاف، استخراج و فرآوری را یکپارچه سازد، آن یک میلیارد تن ذخیره معدنی نه یک عدد روی کاغذ، بلکه موتور محرکه توسعه صنعتی غرب خراسان بزرگ خواهد بود؛ اما اگر روند فعلی ادامه یابد، ۸۴ معدن خاموش همچنان به عنوان نمادی از شکاف میان ثروت زیرزمینی و فقر روی زمین باقی خواهند ماند.

کد خبر: ۴۴۰٬۰۳۰

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha