به گزارش بازار، ابوالفضل پهلوانلو ، با اشاره به ضرورت نگاه جامع به زنجیره تأمین غذا، اظهار کرد: زنجیره از تولید محصول در مزرعه آغاز می‌شود و مراحل برداشت، فرآوری، عرضه در فروشگاه و در نهایت مصرف خانوار را دربرمی‌گیرد؛ بنابراین، مدیریت ضایعات نیز باید در تمام این مراحل مورد توجه قرار گیرد.
وی با بیان اینکه بخشی از ضایعات غذایی ناشی از ضعف فناوری و تجهیزات در مراحل تولید و فرآوری است، افزود: برخی پسماندهای حاصل از فرآیند تولید، قابلیت تبدیل به محصولات و ترکیبات باارزش را دارند. برای نمونه، پوست پرتقال باقی‌مانده در کارخانه‌های آبمیوه‌گیری می‌تواند به‌عنوان ماده اولیه در تولید محصولات جدید مورد استفاده قرار گیرد.
این پژوهشگر حوزه صنایع غذایی با تفکیک ضایعات تولید از دورریز مواد غذایی در خانوار، بیان کرد: بازیابی ضایعات در مراحل صنعتی، به دلیل امکان جداسازی و استفاده از فناوری‌های مناسب، معمولاً آسان‌تر است؛ اما زمانی که مواد غذایی در خانه به دلیل خرید بیش از نیاز، نگهداری نامناسب یا مصرف نشدن دور ریخته می‌شوند، امکان استفاده مجدد از آن‌ها محدودتر خواهد بود.
پهلوانلو با اشاره به میزان تولید گندم در کشور، گفت: با توجه به تولید سالانه حدود ۱۴ میلیون تن گندم، باید بررسی کنیم چه میزان از این محصول در مراحل برداشت، نگهداری، حمل‌ونقل و فرآوری از چرخه مصرف خارج می‌شود.
وی با اشاره به برآورد هدررفت ۱۰ تا ۱۵ درصدی گندم پیش از رسیدن به مصرف‌کننده، تصریح کرد: بخشی از این اتلاف با بهره‌گیری از فناوری‌های مناسب، بهبود تجهیزات و اصلاح فرایندهای تولید و نگهداری قابل پیشگیری است.
عضو هیئت علمی مؤسسه پژوهشی علوم و صنایع غذایی ایران ادامه داد: بسیاری از ضایعات ایجادشده در مراحل تولید، در صورت جداسازی مناسب و استفاده از روش‌های علمی، قابلیت تبدیل به محصولات جدید را دارند؛ ازاین‌رو، ضروری است برنامه‌ریزی برای کاهش ضایعات از مبدأ انجام شود.
نظر شما