بازار؛ گروه بین الملل: قیمت آلومینیوم در بورس فلزات لندن به سطح پیش از جنگ ایران و آمریکا بازگشته و این در حالیست که کاهش ذخایر این فلز اساسی به پایین‌ترین سطح قرن و رشد پرمیوم‌های منطقه‌ای از تداوم کمبود در بازار فیزیکی حکایت دارد.
کاهش ذخایر بورس فلزات لندن به پایین‌ترین سطح قرن!
قیمت آلومینیوم در قراردادهای آتی با تاریخ تحویل سه‌ماهه بورس فلزات لندن (LME) روز ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶، اندکی بالاتر از سطح ۳۰۰۰ دلار به ازای هر تن رسید؛ سطحی که پیش از حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در اوایل ماه فوریه نیز مشاهده شده بود.
این در حالیست که حملات موشکی ایران به واحدهای ذوب آلومینیوم در کشورهای حاشیه خلیج فارس و بسته شدن تنگه هرمز حدود ۳ میلیون تن از ظرفیت سالانه تولید آلومینیوم منطقه را از مدار خارج کرده، اما قیمت آلومینیوم دیگر پرمیوم جنگی قابل توجهی ندارد.
بر اساس داده‌های LME که توسط «وست متال» گردآوری شده، قیمت تسویه نقدی آلومینیوم از ۳۲۵۴ دلار در ۲۵ سپتامبر به ۳۰۵۵ دلار در ۱۲ اکتبر کاهش یافته که معادل ۶.۱ درصد اصلاح را نشان می دهد.
با این وجود، آرامش قیمت در بازار آتی تصویر کاملی از بازار فیزیکی ارائه نمی‌دهد. موجودی آلومینیوم ثبت شده در انبارهای LME که فلز آماده تحویل در برابر قراردادهای بورس را شامل می‌شود، به ۲۳۸۶۲۵ تن رسیده که این رقم، پایین‌ترین سطح ذخایر در قرن بیست‌ویکم به حساب می آید.
همزمان، خریداران اروپایی و ژاپنی برای تأمین شمش آلومینیوم، پرمیوم‌های منطقه‌ای بسیار بالاتری نسبت به پیش از جنگ پرداخت می‌کنند.
صادرات چین و اندونزی، جایگزین عرضه خلیج فارس
تولید اولیه آلومینیوم در منطقه خلیج فارس پس از آغاز جنگ به شدت کاهش یافت. بر اساس آمار مؤسسه بین‌المللی آلومینیوم، تولید سالانه منطقه بین ماه های فوریه تا می، حدود ۲.۸ میلیون تن کاهش داشت.
تعطیلی واحد تولیدی الطویله متعلق به شرکت آلوینیوم امارات و آسیب های وارد آمده به کارخانه آلومینیوم بحرین از عوامل اصلی این میزان کاهش بودند. تعمیرات انجام‌شده باعث شد نرخ تولید منطقه در ماه آگوست به حدود ۳.۵ میلیون تن در سال بازگردد؛ اما این رقم همچنان ۲.۶ میلیون تن پایین‌تر از سطح پیش از جنگ محسوب می شود.
در همین شرایط، چین و اندونزی بخشی از خلأ ایجادشده را پر کرده‌اند. صادرات آلیاژ آلومینیوم چین طی ۸ ماه نخست امسال، نسبت به مدت مشابه سال قبل دو برابر رشد داشته و به ۳۴۹ هزار تن رسید. این محصول مشمول تعرفه ۳۰ درصدی واردات آلومینیوم اولیه نخواهد شد.
همچنین صادرات محصولات نیمه‌ساخته چین ۷۷۴ هزار تن افزایش یافته و به ۴.۴۶ میلیون تن رسید. اندونزی نیز در ژوئیه با صادرات ۱۱۴ هزار تن آلومینیوم اولیه، رکورد جدیدی ثبت کرد.
با اینحال، بخش قابل توجهی از عرضه جایگزین به شکل آلیاژ و محصولات نیمه‌ساخته وارد بازار می‌شود و نه شمش قابل تحویل در بورس فلزات لندن. در نتیجه، مصرف‌کنندگان برای خرید شمش در بازار نقدی به رقابت می‌پردازند و این موضوع پرمیوم‌های منطقه‌ای را بالا نگه داشته است.
پرمیوم‌های بالا نیز فلز را از انبارهای LME خارج می‌کنند. موجودی آلومینیوم خارج از ضمانت‌نامه یا Off-warrant به ۷۳۵۰۹ تن رسیده که پایین‌ترین سطح از زمان آغاز ثبت این داده در سال ۲۰۲۰ محسوب می شود.
از سوی دیگر، بخش عمده موجودی ثبت‌شده باقی‌مانده در بورس فلزات لندن متعلق به آلومینیوم روسیه است؛ فلزی که بسیاری از خریداران غربی از خرید آن اجتناب می‌کنند.
بازگشت آهسته ظرفیت تولید آلومینیوم خلیج فارس
تداوم کمبود در بازار فیزیکی در شرایطی رخ می‌دهد که قیمت آلومینیوم در بازارهای بورسی به سطوح پیش از جنگ بازگشته و دلیل اصلی آن، سرعت پایین بازگشت ظرفیت‌های تولیدی آسیب‌دیده است.
بازسازی کامل واحدهای ذوب و بازگشت حمل‌ونقل دریایی در تنگه هرمز می‌تواند پرمیوم‌های منطقه‌ای را به سطوح پیش از جنگ نزدیک کند. برای نمونه، پرمیوم آلومینیوم ژاپن در ابتدای جنگ حدود ۲۰۰ دلار به ازای هر تن بود که اکنون به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. در این سناریو، قیمت آلومینیوم LME می‌تواند در محدوده ۳۰۰۰ دلار باقی مانده و همزمان، پرمیوم‌های فیزیکی کاهش می‌یابند.
در مقابل، تأخیر در راه‌اندازی مجدد واحدهای خلیج فارس می‌تواند پرمیوم‌ها را در سطوح بالا نگه دارد و ساختار بازار را دوباره به سمت بک‌واردیشن سوق دهد؛ وضعیتی که در آن قیمت نقدی بالاتر از قیمت سه‌ماهه قرار می‌گیرد. این اختلاف در ژوئن به بیش از ۱۰۰ دلار رسیده بود.
انتشار ماهانه آمار تولید اولیه مؤسسه بین‌المللی آلومینیوم در سه‌ماهه نخست ۲۰۲۷ می‌تواند مشخص کند کدام سناریو در حال تحقق است. یکی از نشانه‌های مهم برای تغییر روند، افزایش موجودی ثبت‌شده LME به بالای ۳۰۰ هزار تن خواهد بود؛ سطحی که طبق داده‌های وست متال، آخرین بار در ژوئن ۲۰۲۶ به‌عنوان میانگین ماهانه مشاهده شد. عبور موجودی از این سطح می‌تواند قدرت قیمت‌گذاری تولیدکنندگان متکی بر پرمیوم‌های بالا را کاهش دهد.
انتقال حاشیه سود به تولیدکنندگان خارج از خلیج فارس
پرمیوم‌های بالای منطقه‌ای باعث شده بخشی از حاشیه سود بازار آلومینیوم از مصرف‌کنندگان به تولیدکنندگان خارج از خلیج فارس منتقل شود.
تولیدکنندگان محصولات اولیه آلومینیوم در خارج از منطقه که محصول خود را بر مبنای قیمت LME به‌علاوه پرمیوم منطقه‌ای می‌فروشند، از کمبود عرضه سود می‌برند. در حالیکه تولیدکنندگان محصولات نیمه‌ساخته که به خرید شمش در بازار نقدی وابسته‌اند، هزینه بالاتری متحمل می‌شوند.
برای نمونه، یک خریدار اروپایی در ۱۲ اکتبر با پرداخت پرمیوم ۵۵۹ دلاری به‌ازای هر تن برای آلومینیوم با عوارض پرداخت‌شده، در مجموع حدود ۳۶۱۴ دلار به‌ازای هر تن پرداخت کرده است؛ در حالی که قیمت نقدی LME در همان روز ۳۰۵۵ دلار بوده است.
در بازار آمریکا نیز پرمییوم میدوِست به ۲۳۱۲ دلار در هر تن رسیده که بنا بر گزارش رویترز، افزایش آن تا حد زیادی به تعرفه ۵۰ درصدی واردات مربوط بوده و نه صرفا کمبود فیزیکی. خریداران ژاپنی نیز برای سه‌ماهه چهارم پرمیوم ۲۵۵ دلاری را پذیرفته‌اند که نسبت به سه‌ماهه قبل ۳۵ درصد کاهش را نشان می دهد. بنابراین با افزایش عرضه آسیایی، درآمد تولیدکنندگانی که بر اساس قراردادهای فصلی ژاپن فروش دارند، کاهش خواهد یافت.
با اینحال، تولیدکنندگانی که در بازار اروپا به‌صورت نقدی فروش دارند همچنان می‌توانند پرمیومی حدود دو برابر سطح پایان فوریه دریافت کنند.
پرمیوم فیزیکی؛ عامل اصلی بازدهی تولیدکنندگان
قیمت آلومینیوم در بورس فلزات لندن آرامش پیش از جنگ را بازیافته، اما بازار فیزیکی همچنان با کمبود مواجه است. در واقع، اثر کمبود عرضه از صفحه معاملات LME به پرمیوم‌های منطقه‌ای و کاهش موجودی انبارها منتقل شده است.
در چنین شرایطی، ارزش اقتصادی بیشتری به تولیدکنندگان خارج از خلیج فارس و صادرکنندگان چین و اندونزی منتقل شده که توانسته‌اند بخشی از سهم بازار تولیدکنندگان منطقه را تصاحب کنند. در نتیجه، ارزش‌گذاری یک واحد ذوب آلومینیوم صرفاً بر مبنای قیمت LME می‌تواند درآمد فعلی آن را کمتر از واقعیت نشان دهد. با اینحال، پرمیوم فعلی باید به‌عنوان یک افزایش درآمد چرخه‌ای در نظر گرفته شود و نه یک منبع درآمد دائمی.
کاهش قیمت آلومینیوم در بازار بورس نیز می‌تواند انگیزه سرمایه‌گذاری در ظرفیت‌های جدید ذوب در کشورهای غربی را کاهش دهد. این در شرایطی است که انجمن آلومینیوم آمریکا رشد ۸۰ درصدی تقاضا تا سال ۲۰۵۰ را پیش‌بینی کرده است.
بنابراین، اگرچه قیمت LME بار دیگر به محدوده پیش از جنگ بازگشته، اما بازار آلومینیوم هنوز با پیامدهای کاهش ظرفیت تولید خلیج فارس مواجه بوده و مسیر بازگشت کامل عرضه می‌تواند چشم‌انداز پرمیوم‌ها و حاشیه سود تولیدکنندگان را در ماه‌های آینده تعیین کند.
نظر شما