به گزارش بازار از سازمان ملی زمین و مسکن، تقی رضایی در نشستی با تشریح آخرین وضعیت اجرای قانون برنامه هفتم در زمینه الحاق اراضی به محدودههای سکونتگاهی گفت: طی دو سال گذشته حدود ۷۴ هزار هکتار از سهم ۳۳۰ هزار هکتاری تعیینشده در برنامه هفتم، در قالبهای مختلف روستایی و شهری به محدودههای سکونتگاهی الحاق شده است.
وی با اشاره به مشکلات موجود در حوزه مسکن اظهار داشت: امروز با مشکل جدی تامین مسکن در کشور مواجه هستیم و افزایش هزینه ساخت، کاهش قدرت خرید، دشواری تامین مالی و فاصله تولید مسکن با نیاز موجود از جمله چالشهای این بخش است، اما برای یافتن راهحل باید همه زنجیره مسکن را در نظر گرفت.
رضایی افزود: مسکن فقط زمین نیست، بلکه حاصل کنار هم قرار گرفتن زمین، تامین مالی، انشعابات آب، برق و گاز، زیرساختهای شهری، مصالح ساختمانی، سازندگان، شهرداری، خدمات آموزشی و درمانی، نظام بانکی و در نهایت قدرت خرید خانوار است.
وی با بیان اینکه وزارت راه و شهرسازی و سازمان ملی زمین و مسکن فقط در بخشی از این زنجیره مسئولیت مستقیم دارند، ادامهداد: باید میان سه مفهوم «زمین تحت مالکیت دولت»، «زمین قابل تخصیص به مسکن» و «زمین آماده سکونت» تفاوت قائل شد. هر زمینی که سند آن به نام دولت باشد، الزاماً قابلیت تبدیل شدن به مسکن را ندارد.
رضایی تصریح کرد: ممکن است یک زمین با محدودیتهای محیطزیستی، قرار گرفتن در پهنه مخاطرات طبیعی، مشکل تأمین آب یا سایر محدودیتهای زیرساختی مواجه باشد و صرف مالکیت دولتی به معنای مناسب بودن آن برای ساخت مسکن نیست.
وی با اشاره به پراکندگی جمعیت در کشور گفت: اگر خطی فرضی از خراسان رضوی تا بندر امام در خوزستان ترسیم کنیم، حدود ۸۸ درصد جمعیت کشور در بالای این خط زندگی میکنند. بنابراین در موضوع تأمین زمین باید علاوه بر مالکیت دولت، وجود متقاضی، ظرفیت زیرساختی و امکان ایجاد سکونت پایدار نیز مورد توجه قرار گیرد.
تامین زمین، نقطه پایان نیست
رضایی درباره انتقادها از اینکه چرا زمین بهصورت مستقیم در اختیار مردم قرار نمیگیرد، گفت: اصل واگذاری زمین به مردم مورد قبول وزارت راه و شهرسازی است و دستور لازم نیز در این زمینه صادر شده، اما واگذاری زمین باید در جایی انجام شود که قانون اجازه دهد و شرایط فنی لازم وجود داشته باشد.
وی افزود: واگذاری زمین نقطه پایان نیست، بلکه نقطه شروع است. خانوادهای که زمین دریافت میکند، به آب، برق، گاز، راه، مدرسه، درمانگاه، حملونقل و خدمات شهری نیاز دارد و اگر دولت زمین را تحویل دهد اما پس از سالها آن زمین به مسکن تبدیل نشود، عملاً مساله مسکن حل نشده است.
رضایی با اشاره به تجربه برخی پروژههای قدیمی اظهار داشت: در دهه ۷۰ در بیابانهای کرمان زمین با قیمت حدود ۷۰ هزار تومان واگذار یا پیشفروش شد، اما برخی از این اراضی هنوز به مسکن تبدیل نشدهاند؛ بنابراین باید تمام الزامات ایجاد سکونت را همزمان با تأمین زمین مورد توجه قرار داد.
توافق برای تأمین ۳۷ هزار هکتار زمین بخش خصوصی
رضایی همچنین از توافق با مالکان بخش خصوصی برای تأمین اراضی خبر داد و گفت: علاوه بر اراضی دولتی که برای اجرای طرحهای مسکن تأمین شده، حدود ۳۷ هزار هکتار نیز با مالکان بخش خصوصی توافق شده است.
وی تأکید کرد: این اراضی از زمینهای مرغوب و مناسب هستند، اما باید توجه داشت که «تأمین زمین» مساوی با «ایجاد سکونت» نیست و هدف نهایی، تأمین زمین قابل ساخت و در نهایت ایجاد زمین آماده سکونت برای مردم است.
رضایی در پایان خاطرنشان کرد: برنامه هفتم، قانون و اجرای آن وظیفه دولت است، اما باید همه احکام ماده ۵۰ و اقدامات پیشبینیشده در این ماده بهصورت کامل اجرا شود.
نظر شما