به گزارش بازار، خبرگزاری رویترز در گزارشی تحلیلی، نقش تعیین کننده چین در جلوگیری از جهش بیشتر بهای جهانی نفت پس از جنگ آمریکا علیه ایران را بررسی کرد و نوشت کاهش کم سابقه واردات نفت توسط بزرگ ترین خریدار نفت جهان، به عاملی کلیدی برای مهار شوک ناشی از اختلال عرضه در بازارهای بین المللی تبدیل شد.
این رسانه انگلیسی در ادامه گزارش خود، افزود: چین به عنوان بزرگترین واردکننده نفت خام جهان، از زمان آغاز تجاوز آمریکا به ایران در اسفند ۱۴۰۴ خریدهای نفتی خود از بازارهای خارجی را بهشدت کاهش داد و همین موضوع باعث شده بهای نفت بسیار پایینتر از سطحی باشد که در شرایط دیگر میتوانست به آن برسد.
رویترز با اشاره به اوج درگیری در تنگه هرمز که ۱۳ میلیون در روز از عرضه نفت در این تنگه گیر افتاده بود، نوشت: افزایش تولید در خارج از منطقه خلیج فارس و برداشت از ذخایر جهانی بخشی از کمبود عرضه را جبران کرد.
براساس این گزارش رسانه انگلیسی، چین نیز در این روند نقش داشت؛ بطوری که این کشور آسیای شرقی طی پنج سال گذشته بهطور میانگین حدود ۱۲ میلیون بشکه نفت در روز وارد کرده بود، در ماه ژوئن تنها حدود ۷ میلیون بشکه در روز نفت خرید.
درواقع، اگر چین بهعنوان نوعی «مصرفکننده نوسانی» عمل نمیکرد، بهای نفت احتمالا حتی از اوج ۱۲۰ دلاری خود در ماه مه نیز فراتر میرفت و با محاصره دریایی عربستان از سوی یمن، اکنون موضع پکن از اهمیت بیشتری برخوردار شده است.
درهمین حال، ذخایر جهانی نفت که تاکنون به جبران شکاف عرضه کمک میکرد، بهسرعت کاهش یافت و اگر چین برای جبران کاهش واردات خود، بهسرعت وارد بازار شود و ۵ میلیون بشکه نفت اضافی در روز خریداری کند، قیمتها میتواند بسیار بیشتر افزایش یابد.
با این حال، دلایلی وجود دارد که نشان میدهد چنین اتفاقی رخ نخواهد داد.
پکن برای مقابله با شوک خلیج فارس عمدتا از ذخایر نفت خود استفاده نکرد، بلکه کل نظام مصرف و پالایش خود را کاهش داده و با شرایط جدید سازگار کرده است؛ بطوری که بر اساس دادههای موسسه تحلیلی «انرژی اَسپکتس»، فعالیت پالایشگاههای چین از زمان تجاوز آمریکا، حدود ۶۰ درصد از کاهش ۵ میلیون بشکهای واردات روزانه نفت به خود اختصاص دادهاند.
درهمین حال، مصرفکنندگان چینی هم آمادگی قابل توجهی برای کاهش مصرف سوختهای فسیلی بهویژه زمانی که قیمتها به سقفهای داخلی تعیینشده برای پالایشگاهها رسید، نشان دادند.
علاوه برآن، پتروشیمی چین نیز در این روند نقش داشت؛ نقشی که سالها افزایش ظرفیت تولید باعث ایجاد مازاد عرضه مزمن و کاهش حاشیه سود در محصولاتی مانند پلاستیک شده بود
براساس این گزارش، تولیدکنندگان چینی پس تجاوز آمریکا به ایران، ذخایر قابلتوجهی در اختیار داشتند و همین امر به کارخانهها اجازه داد تا نرخ فعالیت خود را کاهش دهند، در حالی که مشتریان از ذخایر موجود استفاده میکردند.
همچنین، پالایشگاهها و شرکتهای شیمیایی در مواردی که امکان داشت، مواد اولیه حاصل از نفت خام را با گاز مایع، اتان، گاز طبیعی و خوراکهای مبتنی بر زغالسنگ جایگزین کردند.
درنهایت، تنها ۴۰ درصد از کاهش پنج میلیون بشکهای وارداتی، یعنی حدود ۲ میلیون بشکه در روز بر اساس دادههای «انرژی اَسپکتس»، به کاهش واردات برای ذخیرهسازی اختصاص داشت.
علاوه برآن، چین اواسط بهار سال جاری به پالایشگاههای دولتی، اجازه داد که برای احتیاط در جریان بحران از ذخایر خود برداشت کنند.
موسسه «ورتکسا» هم در این رابطه، گزارش داد که چین حدود یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون بشکه نفت در مخازن سطحی متعلق به پالایشگاههای دولتی دارد. همچنین، پکن بیش از ۱۶۰ میلیون بشکه ظرفیت ذخیرهسازی جدید یا بلااستفاده در اختیار دارد که بنا بر برآورد ورتکسا، بیش از ۱۰۰ میلیون بشکه آن در مراکز جدید قرار دارد.
درهمین پیوند، درصورتی که چین خواهان واردات نفت فوری هم باشد، با الگوی خرید این کشور در سالهای گذشته چندان همخوانی ندارد و این به آن معنا نیست که واردات نفت پکن در سطح ۷ میلیون بشکه در روز باقی خواهد ماند.
در واقع، ذخایر محصولات پتروشیمی چین هم نمیتواند برای همیشه کاهش یابد و مصرف سوخت خودروهایی این کشور آسیای شرقی، احتمالا افزایش خواهد یافت و امکان دارد روند جایگزینی نفت خام با سایر مواد اولیه نیز معکوس شود.
با وجود این، موسسه ورتکسا، برآورد میکند که حتی در یک سناریوی خوشبینانه، واردات نفت چین در نیمه دوم سال میلادی تنها به حدود یک تا ۱.۵ میلیون بشکه در روز، کمتر از سطح پیش از جنگ علیه ایران، بازخواهد گشت.
نظر شما