بیژن سورانی؛ بازار: سرمایهگذار بازار سهام اغلب در برابر مجموعهای از سیگنالهای متضاد قرار میگیرد؛ از یک سو دادههایی که از رشد بازار حکایت دارند و از سوی دیگر نشانههایی که احتمال اصلاح یا رکود را گوشزد میکنند. در چنین شرایطی، عوامل اقتصادی، مالی و حتی روانی در هم تنیده میشوند و تصویری مبهم از آینده میسازند.
وقتی این تضاد در شاخصها شکل میگیرد، معاملهگر ناچار است میان خرید، فروش یا نگهداری دارایی تصمیم بگیرد. حل این «درهمتنیدگی سیگنالها» پیششرط رسیدن به هدف اصلی یعنی کسب بازدهی است.
سیگنالهای متناقض در اقتصاد کلان، بازار سهام و عملکرد شرکتها میتوانند سرمایهگذار را میان رشد و رکود مردد کنند؛ تجربههای تاریخی نشان میدهد کلید موفقیت در وزندهی دقیق به دادههاست
تعارض در سطح کلان اقتصاد
در سطح اقتصاد کلان، این تضاد بهروشنی دیده میشود. همانطور که گزارشهای بلومبرگ از چشمانداز اقتصاد آمریکا نشان میدهد، پیشبینی میشود تولید ناخالص داخلی ایالات متحده پس از رشد ۲.۱ درصدی در سال ۲۰۲۵، در سال ۲۰۲۶ بین ۲.۳ تا ۲.۵ درصد افزایش یابد؛ نرخی که برای یک اقتصاد پیشرفته مطلوب ارزیابی میشود.
با این حال، دادههای تورمی که سیانان به نقل از آمارهای رسمی آمریکا منتشر کرده، نشان میدهد تورم در ماه آوریل به ۳.۳ درصد رسیده است. این سطح از تورم نگرانیهایی درباره پایداری رشد و توان شرکتها برای تأمین مالی در شرایط نرخ بهره بالا ایجاد کرده است.
نرخهای بهره در محدوده ۵.۲۵ تا ۵.۵۰ درصد قرار گرفت؛ سطحی که به گزارش یاهو فاینانس، بالاترین نرخ در بیش از دو دهه گذشته محسوب میشد. از دیدگاه سنتی، چنین سطحی از هزینه استقراض باید به کاهش نقدینگی و افت بازار سهام منجر شود.
اما همزمان، شاخصهایی مانند S&P ۵۰۰ رکوردهای جدیدی ثبت کردند؛ آنگونه که اکونومیست در تحلیل بازارهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ توضیح داده، رونق شرکتهای مرتبط با هوش مصنوعی موتور محرک این رشد بود. در نتیجه، سرمایهگذار میان دو سیگنال متناقض قرار گرفت: سیاست پولی انقباضی در برابر موج صعود فناوری.
در عصر هوش مصنوعی و نقدینگی عظیم بانکهای مرکزی، تشخیص کیفیت رشد و پایداری سودآوری میتواند مرز میان سودهای بزرگ و سقوطهای سنگین را تعیین کند
سیگنالهای متناقض در خود بازار
تضادها تنها در سطح کلان نیست. گاهی شاخصهای بورسی طی یک ماه ۱۰ درصد رشد میکنند، در حالی که حجم معاملات ۳۰ درصد کاهش مییابد؛ الگویی که مورنینگ استار آن را نشانه ضعف در «پشتوانه نقدینگی» بازار توصیف کرده است.
در چنین فضایی، پیتر لینچ، سرمایهگذار مشهور، توصیه میکند به جای انتظار برای سیگنالهای کاملاً همسو، به «وزن نسبی» هر نشانه توجه شود. او در گفتوگوهایی که پیشتر در رسانههای مالی بازتاب یافته، تأکید کرده است تمرکز بیش از حد بر اخبار کلان میتواند سرمایهگذار را از تحلیل بنیادین شرکتها منحرف کند.
به باور لینچ، اگر اقتصاد با رشد پایین دستوپنجه نرم کند اما شرکتی سود خود را ۳۰ درصد افزایش دهد، تحلیل باید بر کیفیت عملکرد همان شرکت متمرکز بماند؛ مگر آنکه یک بحران ساختاری فراگیر در راه باشد.
از رشد اقتصاد آمریکا با تورم بالا تا رکوردشکنی S&P ۵۰۰ در اوج نرخ بهره، نمونههای اخیر بازار نشان میدهد تضاد شاخصها به واقعیتی دائمی در تصمیمگیری سرمایهگذاران تبدیل شده است
تجربه ری دالیو و بحران ۲۰۰۸
ری دالیو، بنیانگذار بریجواتر، نمونهای کلاسیک از تفسیر درست سیگنالهای متناقض ارائه کرده است. همانطور که بلومبرگ در پروندهای درباره بحران مالی ۲۰۰۸ روایت میکند، در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ شاخص داوجونز به نزدیکی ۱۴ هزار واحد رسید و نرخ بیکاری به ۴.۴ درصد کاهش یافت.
اما دالیو متوجه شد نسبت کل بدهی آمریکا به حدود ۳۵۰ درصد تولید ناخالص داخلی رسیده است. به گزارش اکونومیست در تحلیل بحران مالی، این سطح از بدهی در تاریخ اقتصاد مدرن بیسابقه بود.
او دریافت که حتی کاهش ۵ درصدی قیمت مسکن میتواند سرمایه بانکها را بهشدت تضعیف کند. در حالی که آژانسهای رتبهبندی اوراق رهنی را ایمن ارزیابی میکردند، محاسبات بریجواتر احتمال فروپاشی را بسیار بالا نشان میداد.
نتیجه این تحلیل متفاوت آن بود که صندوق دالیو در سال ۲۰۰۸ بازدهی مثبت ۱۴ درصدی ثبت کرد؛ سالی که به گفته سیانان، شاخص S&P ۵۰۰ حدود ۳۷ درصد سقوط کرد.
صندوق نروژ و بحران کرونا
نمونه دیگر، عملکرد صندوق بازنشستگی دولتی نروژ در سال ۲۰۲۰ است. همانطور که رویترز و بلومبرگ در گزارشهای آن دوره توضیح دادهاند، این صندوق در سهماهه نخست سال با زیان حدود ۱۱۳ میلیارد دلاری مواجه شد، در حالی که اقتصاد جهانی طبق برآوردهای صندوق بینالمللی پول حدود ۳.۵ درصد کوچک شد.
در مقابل، بانکهای مرکزی جهان نزدیک به ۱۰ تریلیون دلار نقدینگی به بازار تزریق کردند؛ رقمی که یاهو فاینانس آن را «بزرگترین مداخله پولی هماهنگ تاریخ» توصیف کرد.
مدیران صندوق با پایبندی به استراتژی تخصیص ۷۰ درصد سهام و ۳۰ درصد اوراق قرضه، به جای فروش از روی وحشت، عملیات تعادلبخشی انجام دادند و در کف بازار سهام خریدند. تا پایان سال ۲۰۲۰، همانگونه که گزارش سالانه صندوق نشان میدهد، بازدهی کل به ۱۰.۹ درصد رسید و بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار سود ثبت شد.
نمونه انویدیا و تضاد ارزشگذاری
در سال ۲۰۲۳ نیز سهام انویدیا به نمادی از سیگنالهای متناقض تبدیل شد. اکونومیست در گزارشی هشدار داده بود نسبت قیمت به درآمد بالای ۱۰۰ میتواند نشانه حباب باشد. اما بلومبرگ گزارش داد درآمد فصلی این شرکت با رشد ۱۰۱ درصدی به ۱۳.۵ میلیارد دلار رسید و حاشیه سود آن از ۷۰ درصد فراتر رفت.
در نتیجه، اگرچه قیمت سهام بیش از ۲۰۰ درصد رشد کرده بود، اما رشد سودآوری باعث شد نسبت قیمت به درآمد آتی کاهش یابد و بخشی از نگرانیهای ارزشگذاری تعدیل شود.
در نهایت، سایت ارقام نتیجه گیری می کند: تجربههای تاریخی نشان میدهد سرمایهگذار موفق کسی است که به جای واکنش احساسی، ماهیت سیگنالهای متناقض را تحلیل و وزن هر یک را ارزیابی کند. تضاد شاخصها الزاماً به معنای فلج تصمیمگیری نیست؛ بلکه میتواند فرصتی برای کشف عدمتعادلهای پنهان بازار باشد.
نظر شما