سمیه شوریابی؛ بازار: دکتر مسعود کیامهر، کارشناس بازار سرمایه، در تحلیلی از وضعیت فعلی اقتصاد ایران اظهار داشته است که تحولات داخلی و بینالمللی در ماههای اخیر، اقتصاد کشور را در شرایطی قرار داده که تصمیمگیریهای کلان اقتصادی با سطح بالایی از عدم قطعیت مواجه است، این شرایط بهطور مستقیم بر بازار سرمایه نیز اثر گذاشته و آن را با نوسان، احتیاط و کاهش ریسکپذیری روبهرو کرده است.
کیامهر در این تحلیل، سه سناریوی اصلی را برای بازار سرمایه در نظر گرفته است:
۱) پایان جنگ و امضای توافق صلح،
۲) تداوم وضعیت «نه جنگ، نه صلح»،
۳) ازسرگیری مجدد درگیری نظامی.
سناریوی اول: پایان جنگ و امضای توافق صلح
به گفته کیامهر، در صورت تحقق توافق صلح، براساس آنچه در گزارشهای رسانههای داخلی و خارجی بازتاب یافته، بازار سرمایه میتواند مسیر بهبود را تجربه کند، لغو احتمالی محدودیتهای مالی و بانکی، تسهیل دسترسی به بازارهای جهانی و همچنین رفع موانع تأمین مواد اولیه از مهمترین عواملی است که میتواند موجب افزایش سودآوری شرکتها شود.
وی در ادامه تصریح کرد: بازار سرمایه طی ۱۵ سال گذشته جزو پنج حوزه با بازدهی برتر بوده و در صورت شکلگیری فضای صلح و ثبات، میتواند دوباره به یکی از گزینههای اصلی سرمایهگذاران تبدیل شود کما اینکه چشمانداز ورود سرمایهگذاران خارجی، احیای تولید و بازگشت آرامش به فضای اقتصادی میتواند این دوره را به فرصتی کمنظیر برای رشد تبدیل نماید.
سناریوی دوم: تداوم وضعیت نه جنگ، نه صلح
این تحلیلگر بازار سرمایه در خصوص این سناریو ابراز داشت: در این وضعیت، چشمانداز بازار سرمایه همچنان مبهم خواهد ماند. فضای عدم قطعیت، آسیبپذیری بازار را افزایش میدهد و نیاز به حمایتهای موثر دولت و نهادهای حاکمیتی بیشتر میشود، ضمن اینکه فشارهای مالیاتی و افزایش هزینههای جاری شرکتها در کنار تداوم محدودیتهای تجاری و صادراتی، فعالیت بسیاری از صنایع را با دشواری مواجه میکند.
کیامهر افزود: در چنین شرایطی، صنایع مهمی مانند پتروشیمی و فولاد که به مواد اولیه و لجستیک خارجی وابستگی دارند، با چالشهای جدی روبهرو میشوند. ادامه این وضعیت میتواند رکود بازار و خروج نقدینگی به سمت بازارهای موازی را تشدید نماید.
سناریوی سوم: ازسرگیری مجدد جنگ
این کارشناس اقتصادی در پایان به سناریوی سوم اشاره کرد و گفت: با وجود آنکه این سناریو ظاهراً نگرانکنندهتر است، برخی تحلیلها نشان میدهد که دورههای درگیری معمولاً محدود بوده و در نهایت به مذاکرات و توافق منتهی میشود. از نگاه برخی فعالان اقتصادی، دوره جنگ—به دلیل محدودیت زمانی، انطباق سریع تولیدکنندگان با شرایط جدید و قابل پیشبینیتر شدن پایان کارزار—ممکن است چشماندازی روشنتر نسبت به وضعیت طولانیمدت «نه جنگ، نه صلح» داشته باشد، چنانچه درگیریها ادامهدار باشد، تولیدکنندگان و سرمایهگذاران مدل فعالیت خود را با شرایط جنگی تنظیم میکنند و با توجه به محدود بودن بازه زمانی کارزار، چشمانداز پساجنگ برای بازار قابل تصور است.
نظر شما