سمیه شوریابی؛ بازار: بازار سرمایه در آستانه بازگشایی دوباره در حالی با ابهامهای سیاسی و نظامی روبهروست که برخی صنایع به دلیل تداوم تولید، افزایش نرخ فروش و نسبتهای ارزنده، ظرفیت رشد بیشتری نسبت به سایر گروهها دارند. تحلیلگران بازار معتقدند بررسی گزارشهای ماهانه شرکتها، بهویژه در اسفند و فروردین، میتواند معیار مناسبی برای شناسایی سهام پرپتانسیل باشد و در این میان صنایع سیمان، دارو، غذایی و زراعت از منظر بنیادی در موقعیت مناسبتری قرار گرفتهاند.
محمد رحمانی، کارشناس و تحلیلگر بازارهای مالی، در تشریح چشمانداز سهام پرپتانسیل در صورت بازگشایی مجدد بازار سرمایه، تأکید کرد روند قیمتی بسیاری از نمادها بهشدت وابسته به سناریوی سیاسی پیشرو و جهتگیری تحولات آتی است.
به گفته وی کیفیت بازگشایی نمادها – اعم از مثبت یا منفی بودن آن – تحت تأثیر مستقیم شرایط سیاسی و نظامی قرار خواهد داشت، اما از منظر بنیادی میتوان گروههایی را شناسایی کرد که از ظرفیت بالاتری برای رشد برخوردارند.
معیار انتخاب سهام: گزارشهای ماهانه و تداوم تولید
رحمانی در توضیح معیارهای انتخاب سهام پرپتانسیل، «گزارشهای ماهانه اسفند و فروردین» را بهترین مبنای غربالگری نمادها دانست و گفت: شرکتهایی که در این دو ماه توانستهاند فعالیت خود را بدون وقفه ادامه دهند و انرژی و شتاب خود را از دست ندادهاند و همچنین تولید و فروش آنها پایدار بوده و در عین حال موفق به اخذ افزایش نرخ شدهاند؛ بهویژه در صنایعی که تحت تأثیر جنگ و تحولات ژئوپلیتیک با افزایش تقاضا و رشد قیمت کالاها مواجه شدهاند، طبیعتاً جذابیت بنیادی بیشتری دارند.
به گفته این تحلیلگر، در صدر این گروهها میتوان به صنایع سیمان، غذایی، زراعت و دارو اشاره کرد؛ صنایعی که هم از منظر استمرار فعالیت و هم از منظر امکان انتقال افزایش نرخ به فروش، در موقعیت بهتری نسبت به بسیاری از صنایع دیگر قرار گرفتهاند.
آسیبدیدگی برخی رقبا در جریان جنگ، برای تعدادی از شرکتها مزیت رقابتی تازهای ایجاد کرده و میتواند قدرت قیمتگذاری و حجم فروش آنها را در ماههای آینده تقویت کند
سیمانیها؛ رشد نرخ، تقسیم سود بالا و P/E پایین
این کارشناس بازارهای مالی با اشاره به وضعیت خاص گروه سیمان، یکی از مهمترین مزیتهای این صنعت را رشد قابل توجه نرخها در بورس کالا عنوان کرد و توضیح داد: در بورس کالا شاهد هستیم که نرخ سیمان نسبت به میانگین اسفند ماه، حدود ۵۰ درصد بالاتر معامله میشود، این موضوع یک پتانسیل بسیار جدی برای سودآوری شرکتهای سیمانی ایجاد کرده است.
او افزود: علاوه بر این، شرکتهای سیمانی بهطور سنتی تقسیم سودهای بالا و در برخی موارد حدود ۹۰ درصدی دارند. از سوی دیگر، نسبت P/E فعلی آنها پایین است و با توجه به فروشهای اخیر و سودهای پیشبینیشده، P/E فوروارد برای نمادهایی که تقسیم سود کامل دارند، زیر ۲/۵ برآورد میشود؛ که این نسبت برای سهامی با چنین جریان نقدی و ثبات تولید، بسیار جذاب است.
به گفته این کارشناس، ترکیب «افزایش نرخ فروش»، «تقسیم سود بالا» و «P/E فوروارد پایین» باعث میشود سهام سیمانیها در سبد گزینههای بنیادی برای دوره پس از بازگشایی بازار، جایگاه ویژهای داشته باشد.
صنایع کوچکتر با پراکندگی جغرافیایی و وابستگی کمتر به زیرساختهای متمرکز، در سناریوهای پرریسک سیاسی و نظامی از منظر تداوم فعالیت و ثبات فروش وضعیت باثباتتری دارند
زراعت و دامداری؛ تولید پایدار بدون ریسک نظامی مستقیم
رحمانی در ادامه به گروه زراعت و بهویژه شرکتهای دامداری اشاره کرد و گفت: در گروه زراعت نیز شرایط از منظر بنیادی مشابه است، دامداریها عملاً ریسک مستقیم نظامی ندارند و در عین حال، تولید و فروش آنها جذاب است، این شرکتها در کنار تداوم تولید، تقسیم سودهای قابلقبولی نیز دارند و میتوانند در دورههای پرریسک سیاسی و نظامی، نقش پناهگاه نسبی برای سرمایهگذاران ایفا کنند.
او بر این نکته تأکید کرد که نیاز مستمر کشور به محصولات دامی و کشاورزی، در هر سناریوی سیاسی و اقتصادی، باعث میشود این گروه از منظر «تقاضای پایه» و «ثبات فروش» از مزیت نسبی برخوردار باشد.
صنعت دارو؛ اهمیت استراتژیک و همراهی سیاستگذار
این تحلیلگر بازار سرمایه، گروه دارو را نیز از جمله صنایع جذاب در شرایط کنونی ارزیابی کرد و افزود: به دلیل اهمیت حیاتی صنعت دارو و نوع محصولات آن، این صنعت همواره برای دولت و سیاستگذار در اولویت بوده است، در عین حال طرز فکر دولت فعلی و آشنایی آن با مشکلات ساختاری این صنعت، موجب شده همراهی بهتری با شرکتهای دارویی صورت گیرد.
رحمانی تصریح کرد: این همراهی میتواند خود را در تسهیل افزایش نرخها، بهبود شرایط تأمین مواد اولیه و تسهیلات در حوزه قیمتگذاری نشان دهد؛ عواملی که در نهایت به بهبود حاشیه سود و جذابیت بنیادی نمادهای دارویی منجر میشود.
بازار سرمایه در آستانه بازگشایی با ابهامهای سیاسی و نظامی روبهروست؛ اما برخی صنایع با پشتوانه تولید پایدار، افزایش نرخ فروش و نسبتهای ارزنده، ظرفیت رشد بیشتری دارند
مزیت گروههای کوچکتر؛ تداوم فعالیت و ریسک کمتر
رحمانی در جمعبندی تحلیل خود، گروههای کوچکتر بازار را از منظر تداوم فعالیت و سطح ریسک، جذابتر ارزیابی کرد و اظهار داشت: بهطور کلی، گروههای کوچکتر به دلیل گستردگی بیشتر در سطح کشور، تنوع جغرافیایی واحدها و وابستگی کمتر به زیرساختهای متمرکز، در سناریوهای مختلف سیاسی و نظامی با ریسک کمتری مواجهاند، این شرکتها از یک سو فروش گستردهتری در نقاط مختلف کشور دارند و از سوی دیگر، احتمال توقف کامل فعالیت آنها در بحرانها کمتر است، این ویژگیها باعث میشود سهام این گروهها در مقایسه با صنایع بزرگ و متمرکز، در آینده با ریسک عملیاتی پایینتری روبهرو باشند.
تکنمادهای برخوردار از مزیت رقابتی ناشی از شوک جنگ
رحمانی در بخش دیگری از اظهارات خود به وجود برخی تکنمادها اشاره کرد که به دلیل آسیب دیدن رقبایشان در جنگ، از مزیت نسبی تازهای برخوردار شدهاند: برخی شرکتها در آینده نهتنها میتوانند تولید و فروش خود را ادامه دهند، بلکه احتمالاً از افزایش نرخ و بهبود روند بنیادی نیز بهرهمند میشوند؛ چراکه رقبای آنها در سطح کشور متأسفانه در جریان جنگ مورد اصابت قرار گرفته و تولیدشان متوقف شده است.
وی با ذکر نمونهای از این وضعیت افزود: برای مثال، در حوزه تولید ورق گرم، بیش از ۹۰ درصد تولید کشور بر عهده فولاد مبارکه بود که متأسفانه تولید آن متوقف شده است یا در صنایع فلزی مانند تیرآهن و میلگرد، همچنین در برخی شرکتهای پتروشیمی که خارج از مناطق پرریسک انرژی مانند عسلویه و ماهشهر فعالیت میکنند و نیز شرکتهایی که مواد اولیه مورد نیاز را تولید میکنند و بحران انرژی تهدید جدی برای آنها محسوب نمیشود، در موقعیت رقابتی بهتری قرار گرفتهاند.
به گفته این تحلیلگر بازارهای مالی چنین شرکتهایی به دلیل حذف یا تضعیف رقبای اصلی، در آینده از منظر «حجم فروش»، «قدرت قیمتگذاری» و «حاشیه سود» میتوانند شرایط بنیادی جذابتری را تجربه نمایند.
نظر شما