به گزارش بازار، محمد مسعودی، مدیرعامل اتحادیه کارخانجات خوراک دام، طیور و آبزیان با اشاره به چالشهای تولید نهادههای دامی در کشور اظهار داشت: تا پیش از اصلاح سیاستها، قیمت تمامشده تولید برای کشاورزان بههیچوجه رقابتی نبود؛ بهطوری که جو داخلی با هزینهای حدود ۲۰ تومان تولید میشد، در حالی که نمونه وارداتی با قیمت ۱۱ تومان به کشور میرسید و همین موضوع عملاً انگیزه تولید را از بین برده بود.
وی افزود: با اصلاح سیاستها، شرایط تولید برای کشاورزان مقرونبهصرفهتر شده و در محصولاتی مانند جو و حتی ذرت، امکان افزایش تولید فراهم آمده است، هرچند میزان افزایش سطح زیرکشت و ظرفیت واقعی تولید باید بهصورت دقیق از سوی بخش زراعت بررسی و اعلام شود.
مسعودی خاطرنشان کرد: در صورت استفاده بهینه از ظرفیت کارخانجات و فرمولاسیون علمی خوراک، میتوان ضریب تبدیل را بهطور قابل توجهی کاهش داد؛ در حالی که میانگین ضریب تبدیل در کشور حدود ۲ است، در برخی واحدها، از جمله در استان گیلان، رکوردهایی بین ۱.۵۴ تا ۱.۶ ثبت شده است.
وی با اشاره به وضعیت ذرت اظهار داشت: نیاز سالانه کشور به ذرت حدود ۱۲ میلیون تن است، اما در سالهایی که منابع آبی شرایط بهتری داشت، تولید داخلی از یک میلیون تن فراتر نرفت. این آمار نشان میدهد وابستگی کشور به واردات این نهادهها بسیار بالاست و حتی با افزایش راندمان تولید نیز بخش قابل توجهی از نیاز، وارداتی باقی میماند.
قطعا بدون حذف ارز ترجیحی، امکان خودکفایی در خوراک دام وجود ندارد و حرکت دولت به این سمت اتفاق مبارکی است. با این حال آن چه که مهم است، قفل نشدن ذهن تولیدکنندگان خوراک دام، بر روی ذرت، سویا و جو است.
باید توجه داشت که ذرت و سویا در مناطقی با آب و هوای برزیل کشت میشوند و شاید نسخه نجات بخش ایران؛ محصولاتی مانند سورگوم، خارشتر، خلر، گاودانه، کاملینا، چغندر علوفهای، پسماندهای صنایع غذایی و غیره باشد که مناسب اقلیم و خاک ایران است.
نظر شما