خبرگزاری بازار - سارا فیضی؛ ناهماهنگی بین میزان درآمد و هزینه های زندگی در استان کردستان میتوان بهعنوان «ساز ناکوک درآمد» یاد کرد. در این مناطق، رشد هزینهها شتابی بیشتر از افزایش درآمدها داشته و نتیجه آن، تضعیف مستمر قدرت خرید خانوارها و فروغلتیدن بخش قابل توجهی از جمعیت به مرز فقر بوده است.
در سالهای اخیر، تورم بالا بهویژه در کالاهای اساسی، مسکن، انرژی و خدمات، فشار سنگینی بر معیشت مردم کردستان وارد کرده است. خانوارهایی که پیشتر با درآمد ثابت یا مشاغل خرد میتوانستند حداقلهای زندگی را تأمین کنند، امروز ناچارند بخش بزرگی از درآمد خود را صرف خوراک و هزینههای اولیه کنند. این وضعیت عملاً امکان پسانداز، سرمایهگذاری خانوادگی و حتی برنامهریزی برای آینده را از بسیاری از خانوادهها سلب کرده است. در چنین شرایطی، طبقه متوسط که ستون اصلی ثبات اقتصادی و اجتماعی محسوب میشود، بهتدریج کوچک شده و فاصله آن با طبقات کمدرآمد از میان رفته است.
در کنار تورم، بازار کار ناکارآمد یکی از عوامل اصلی این ساز ناکوک است. نرخ بیکاری در کردستان همواره بالاتر از میانگین کشوری بوده و بیشترین آسیب را جوانان و فارغالتحصیلان دانشگاهی متحمل میشوند. کمبود واحدهای صنعتی، ضعف سرمایهگذاری، محدود بودن بخش خصوصی و تمرکز اشتغال در بخش خدمات کمدرآمد، باعث شده فرصتهای شغلی پایدار و متناسب با تخصص نیروی انسانی بهندرت ایجاد شود. بسیاری از شاغلان نیز در مشاغل غیررسمی، روزمزدی یا موقت فعالیت میکنند که فاقد امنیت شغلی، بیمه و درآمد پایدار است.
ناهماهنگی میان سطح دستمزدها و هزینههای واقعی زندگی، به یکی از معضلات جدی اقتصاد کردستان تبدیل شده است. حداقل حقوق و دستمزدها، حتی برای شاغلان رسمی، پاسخگوی مخارج ماهانه نیست و همین امر باعث شده شاغل بودن نیز تضمینی برای خروج از فقر نباشد. این پدیده که از آن با عنوان «شاغلان فقیر» یاد میشود، در مناطق کردنشین به وضوح قابل مشاهده است و نشان میدهد مشکل صرفاً بیکاری نیست، بلکه کیفیت و سطح درآمد مشاغل نیز با بحران مواجه است.
پیامدهای اجتماعی این وضعیت بهمراتب فراتر از مسائل اقتصادی است. فشار معیشتی مداوم، موجب افزایش اضطراب اقتصادی، کاهش امید به آینده، تعویق ازدواج و مهاجرت گسترده نیروی کار جوان به سایر استانها شده است. در برخی مناطق مرزی، نبود فرصتهای شغلی ایمن، مردم را به سمت فعالیتهای پرخطر و غیررسمی سوق داده که خود نشاندهنده عمق بحران معیشت است. این شرایط، سرمایه انسانی منطقه را فرسوده و چرخه عقبماندگی اقتصادی را تشدید میکند.
در مجموع، ساز درآمد و معیشت در کردستان ناهماهنگ و ناکوک است. تورم بالا، بیکاری مزمن، اشتغال کمدرآمد و نبود سیاستهای توسعه محور مؤثر، همزمان بر زندگی مردم سایه انداختهاند. تداوم این روند، نهتنها فقر را گسترش میدهد، بلکه بنیانهای اجتماعی و اقتصادی منطقه را نیز تضعیف میکند. بهبود این وضعیت، نیازمند نگاه ویژه به توسعه منطقهای، جذب سرمایهگذاری، تقویت تولید و ایجاد اشتغال پایدار است. در غیر این صورت، شکاف میان درآمد و هزینه در کردستان عمیقتر از گذشته باقی خواهد ماند.
نظر شما