به گزارش بازار، این حمله سیگنالی (تزریق محتوا) نشان داد که آنتن رسانه ملی در ماهوارههای اجارهای، در برابر جنگ الکترونیک آسیبپذیر است؛ چرا که مدیریت فرکانس در ماهوارههای بیگانه، کاملاً در اختیار ایران نیست.
سابقه اینتلست در برخورد با رسانههای ایرانی، ضرورت این استقلال را دوچندان میکند؛ کمااینکه در سالهای گذشته، اینتلست با استناد به تحریمهای غیرقانونی آمریکا علیه صداوسیما، در نامهای رسماً اعلام کرده بود پخش شبکههای ایرانی (از جمله پرستیوی) را متوقف خواهد کرد.
این تجربه تلخ ثابت میکند که تکیه بر زیرساختهای تحت مالکیت قدرتهای غربی، همواره با ریسک قطع ناگهانی یا حمله سیگنالی همراه است.
مدار ۳۶ هزار کیلومتری (ژئو)، قلعه استراتژیکی است که پایداری پخش تلویزیونی را تضمین میکند. پس از پرتاب موفق نمونه اول «ناهید ۲» و تست زیرسیستمهای آن، اکنون نمونه دوم این ماهواره در مراحل نهایی ساخت قرار دارد.
همچنین طراحی ماهوارههای پیشرفته «ناهید ۳» و «پارس ۳» با هدف دستیابی به مدار ژئو و ارائه خدمات مخابراتی بومی در دستور کار قرار گرفته است.
داشتن ماهواره بومی در مدار ژئو، به معنای خروج از «خانه اجارهای» و مالکیت بر فرکانس است.
این دستاورد با ایجاد یک شبکه بسته و اختصاصی، کلید رمزنگاری و مدیریت سیگنال را به داخل مرزها منتقل کرده و امکان نفوذ یا جایگزینی محتوا توسط هکرها را عملاً غیرممکن میسازد.
نظر شما