به گزارش بازار، این تحلیل استدلال میکند که شکاف میان دو متحد سابق، از اختلافات تاکتیکی و نظامی فراتر رفته و اکنون به نبردی بیرحمانه و استراتژیک برای تسلط بر شریانهای اقتصادی، منابع انرژی و زیرساختهای حیاتی یمن تبدیل شده است. پیامد این رقابت، نه تنها نابودی آخرین امیدهای اقتصاد یمن است، بلکه ریسکهای مالی جدی برای چشماندازهای توسعه ریاض و ابوظبی نیز ایجاد کرده است.
محور اصلی این نزاع، «ژئوپلیتیک بنادر» است. تحلیلگر فوربز تشریح میکند که امارات متحده عربی با پیگیری استراتژی «امپراتوری دریایی»، کنترل انحصاری بر بنادر کلیدی عدن، مکلا و مجمعالجزایر سقطری را برای تکمیل زنجیره لجستیکی جهانی خود (و شبکه DP World) حیاتی میداند. در مقابل، عربستان سعودی که سالهاست رویای ایجاد خط لوله و مسیر ترانزیتی از طریق استان «المهره» به دریای عرب (برای دور زدن تنگه هرمز) را در سر میپروراند، نفوذ و سنگاندازی نیروهای نیابتی امارات در نوار ساحلی را تهدیدی مستقیم برای امنیت انرژی و منافع ملی خود میبیند.
بعد دیگر این جنگ سرد، تسلط بر منابع هیدروکربنی در استانهای نفتخیز «شبوه» و «حضرموت» است. ریاض فشار میآورد تا درآمدهای حاصل از صادرات نفت این مناطق به صورت متمرکز به بانک مرکزی یمن واریز شود تا دولت وابسته به آن بتواند ارزش پول ملی یمن را حفظ کرده و از فروپاشی مطلق اقتصادی جلوگیری کند. اما نیروهای شورای انتقالی جنوب (وابسته به امارات)، با کنترل فیزیکی بر تاسیسات، خواهان سهمخواهی مستقیم برای تأمین مالی پروژه خودمختاری خود هستند. نتیجه این بنبست، توقف صادرات، فرار سرمایهگذاران و تشدید بحران انسانی است.
فوربز هشدار میدهد که این بیثباتی اقتصادی در مرزهای جنوبی، به مثابه «سم» برای فضای سرمایهگذاری در عربستان سعودی است. محمد بن سلمان برای موفقیت ابرپروژههای توریستی در ساحل دریای سرخ و نئوم، نیاز مبرمی به ثبات منطقهای دارد. تداوم هرجومرج و جنگ اقتصادی در یمن، ریسک اعتباری منطقه را بالا میبرد و سرمایهگذاران بینالمللی را که ریاض برای جذب آنها تلاش میکند، دچار تردید خواهد کرد.
در نهایت، گزارش نتیجه میگیرد که این وضعیت یک بازی «باخت-باخت» کلاسیک است. اگر ریاض و ابوظبی نتوانند بر سر یک نقشه راه اقتصادی برای یمن توافق کنند، عربستان مجبور خواهد بود تا دههها «یارانه بقا» به یمن بپردازد تا از موج مهاجرت و ناامنی جلوگیری کند، و امارات نیز با خطر ناامنی مزمن در کریدورهای دریایی بابالمندب مواجه خواهد شد که شریان حیات اقتصاد تجاری آن است.
نظر شما