سمیه شوریابی؛ بازار: علی عباسیان، کارشناس و تحلیلگر بازارهای مالی با بیان اینکه افزایش ناگهانی ریسکهای اثرگذار بر بازارهای مالی، بهویژه در شرایط بحرانی و تنشهای سیاسی یا نظامی، معمولاً سیاستگذاران را به سمت اعمال محدودیتهایی همچون تشدید دامنه نوسان یا حتی تعطیلی موقت بازار سرمایه سوق میدهد، اظهار داشت: چنین تصمیمی در بسیاری از کشورها، اقدامی طبیعی و قابل درک جهت مهار هیجانات اولیه و جلوگیری از شوکهای رفتاری به شمار میرود.
به گفته عباسیان، اینگونه اقدامات اگرچه میتواند در کوتاهمدت از تشدید بحران جلوگیری کند، اما واقعیت آن است که اثرگذاری ریسکهای بیرونی در بازاری که از عمق کافی برخوردار نیست، چند برابر میشود.
وی تأکید میکند که طی سالهای گذشته بارها نسبت به ضرورت افزایش عمق بازار، توسعه ابزارهای مالی و تقویت نقش سرمایهگذاران حرفهای هشدار داده شده بود، اما متأسفانه این هشدارها به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفت.
این تحلیلگر بازارهای مالی با اشاره به آغاز جنگ در ۹ اسفندماه، تعطیلی بازار سرمایه را در آن مقطع تصمیمی منطقی و قابل دفاع میداند، او معتقد است در فضایی که ابهام اقتصادی و سیاسی به اوج میرسد، حفظ آرامش اولیه بازار اهمیت بالایی دارد؛ با این حال هشدار میدهد که مدیریت ریسک کوتاهمدت نباید خود به عاملی برای ایجاد ریسکهای بزرگتر تبدیل شود.
عباسیان همچنین در ادامه میگوید: تداوم طولانیمدت بسته بودن بازار سرمایه میتواند ریسک عدم نقدشوندگی را بهطور جدی افزایش دهد؛ موضوعی که به مرور اعتماد عمومی را تضعیف کرده و حتی شکاف میان ارزش واقعی داراییها و قیمتهای معاملاتی را عمیقتر میکند، از نگاه وی، حتی در شرایط بحرانی نیز باید امکان معامله و نقدشوندگی سهام برای سرمایهگذاران حفظ شود، هرچند این فرآیند میتواند با ابزارهای نظارتی و کنترلی همراه باشد.
این کارشناس اقتصادی در بخش دیگری از این تحلیل، بسته ماندن نماد شرکتهایی را که بهصورت مستقیم از بحران و آسیبهای ناشی از جنگ متأثر شدهاند، اقدامی منطقی و قابل قبول ارزیابی میکند، به باور او بازگشایی فوری این نمادها در فضای هیجانی میتواند به قیمتگذاری غیرواقعی و آسیب بیشتر به سهامداران منجر شود؛ بنابراین بهتر است ابتدا بازار به ثبات نسبی برسد و سپس درباره بازگشایی این نمادها تصمیمگیری شود.
عباسیان همچنین پیشبینی میکند که پس از بازگشایی بازار، در روزهای ابتدایی احتمال بروز شوک فروش و فشار عرضه وجود دارد، اما معمولاً پس از چند روز و با تخلیه هیجان اولیه، شرایط به سمت تعادل حرکت میکند.
او میگوید در چنین شرایطی، کنترل کوتاهمدت بازار میتواند نقش یک ابزار حمایتی را ایفا کند و از سقوط شدید و رفتارهای هیجانی جلوگیری نماید.
این کارشناس بازارهای مالی در پایان با اشاره به روند احتمالی گردش نقدینگی، معتقد است در صورت بازگشت نسبی بازار به تعادل، سرمایهها ابتدا به سمت شرکتهای غیرزیرساختی و سپس شرکتهای خصوصی حرکت خواهند کرد؛ چراکه در شرایط فعلی، ریسک سرمایهگذاری در شرکتهای دولتی و وابسته به زیرساختها افزایش یافته و سرمایهگذاران ترجیح میدهند به سمت شرکتهایی بروند که کمتر در معرض ریسکهای سیاسی، حاکمیتی و تصمیمات دولتی قرار دارند.
نظر شما