به گزارش بازار، حشمتاله کاظمی راد نوشت:
در عملیاتهای هدایتشده از بیرون، قطع همزمان در دهها شهر فقط وقتی رخ میدهد که: «مرکز فرماندهی بیرونی دستور توقف داده باشد.» این سه حالت کلاسیک دارد:
الف) پنجره فروپاشی باز نشدآنها روی سه چیز شرط بسته بودند:
۱. پیوستن لایههای خاکستری جامعه
۲. اعتصاب سراسری
۳. شکاف در بدنه حاکمیت
هیچکدام به سطح بحرانی نرسید.پس ادامه دادن فقط شبکهها را میسوزاند بدون اینکه دستاورد استراتژیک بدهد.
در این حالت، دستور میآید:
«شبکه را بخوابان، سرمایه را حفظ کن.»
ب) پیام بازدارندهی سخت از ایراندر این سطح، پیامها فقط دیپلماتیک نیستند.پیام واقعی چیزی شبیه این است:
«اگر این پروژه ادامه پیدا کند، هزینهاش در تلآویو، پایگاههای آمریکا و نقاط حساس منطقه پرداخت میشود.»
در چنین لحظهای، واشنگتن و تلآویو باید انتخاب کنند:
ریسک یک جنگ منطقهای یا عقبکشیدن موقت شبکه اغتشاشی
توقف ناگهانی یعنی: ریسک جنگ بالا رفته بود.
ج) لو رفتن زمانبندی اصلی
خیلی از نشانهها میگوید اوج پروژه برای اواخر اسفند طراحی شده بود:
با اعتصابات، فشار اقتصادی، و خستگی اجتماعی. اما بهخاطر فعالشدن زودهنگام بازار و خیابان: مجبور شدند «سرمایه» را زود خرج کنند بدون رسیدن به لحظهی شوک .
پس شبکهها جمع شد تا برای فاز دوم بسوزند.
حالا ناوهای آمریکایی چرا به خلیج فارس نزدیک میشوند؟
این بخش مهم است. در دکترین غرب ، ناو هواپیمابر قبل از جنگ میآید، نه بعد از آن. اما این جنگ لزوماً نظامی نیست؛ این جنگ پشتیبانی از عملیات داخلی است.ناوها برای سه کار میآیند:
۱. ایجاد توهم «پشتگرمی خارجی» برای شبکههای داخلی
۲. تهدید ایران برای خودداری از پاسخ سخت
۳. آمادهسازی برای اگر پروژه داخلی ناگهان اوج گرفتبه زبان ساده:آنها دارند یک «چتر نظامی» بالای فاز دوم اغتشاشات میکشند. آیا از عناصر خفته استفاده خواهند کرد؟بله. و این دقیقاً منطق توقف ۴۸ ساعته بود.
شبکهای که: لو رفته ، ضربه خورده و دیده شده دیگر به درد فاز بعدی نمیخورد.
پس آنها:
عناصر سالم را نگه میدارند
منابع مالی را پنهان میکنند
و منتظر محرک بزرگتر میمانند
(شوک اقتصادی، حادثه امنیتی، یا تنش خارجی)
این اسمش در ادبیات امنیتی :
« وقفهی راهبردی پیش از موج دوم حمله»
به زبان سادهتر:
وقتی یک طرف میبیند موج اول عملیاتش (اغتشاشات، فشار خیابانی، جنگ رسانهای)
به هدف نهایی نرسیده و دارد شبکههایش لو میرود،عمداً دستور میدهد همهچیز ناگهان متوقف شود.
جمعبندی
آنچه دیدیم میتواند یک شکست باشد یا یک عقبنشینی تاکتیکی برای ضربهی بزرگتر .
و نزدیک شدن ناوها نشانه این است که:
غرب هنوز امید دارد با ترکیب فشار داخلی + چتر نظامی، بازی را برگرداند.
اما تفاوت بزرگ اینبار این است: ایران حالا میداند بازی چیست،و طرف مقابل میداند که اگر خط قرمز رد شود، دیگر این جنگ فقط خیابانی نخواهد بود.
نظر شما