بازار؛ گروه کشاورزی: مارچوبه خود را به عنوان یکی از مهمترین محصولات کشاورزی در مصرف خانگی در سراسر جهان تثبیت کرده است. اکثر کشورهایی که بیشترین تقاضا را دارند مانند ایالات متحده، چین و بخش عمده ای از اروپا در درجه اول به تولید محلی خود متکی هستند. در سطح جهانی، انتظار می رود تولید این محصول تا سال ۲۰۲۶ به ۱۰.۷ میلیون تن برسد و چین به عنوان تولیدکننده غالب باشد. پس از آن مکزیک، آلمان، پرو و ایالات متحده قرار دارند که در مجموع بیش از ۸۰ درصد از عرضه را تشکیل می دهند. این رشد به ترجیح قابل توجه مصرف کنندگان برای رژیم های غذایی گیاهی و غذاهای سالم پاسخ می دهد، که مارچوبه را به دلیل فیبر، ویتامین ها، آنتی اکسیدان ها و ... به عنوان یک «ابرغذای» واقعی قرار داده است.
فروش جهانی مارچوبه صادراتی از همه کشورها در سال ۲۰۲۴ به ۱.۳ میلیارد دلار رسید که نشان دهنده افزایش ۱.۸ درصدی در مقایسه با سال قبلتر است
بر اساس جدیدترین گزارش منتشر شده از سوی سایت تحقیقی worldtopexports نشان می دهد: فروش جهانی مارچوبه صادراتی از همه کشورها در سال ۲۰۲۴ به ۱.۳ میلیارد دلار رسید. در حالی که ارزش کلی مارچوبه صادراتی در سطح جهان، در مقایسه با ۱.۲۶ میلیارد دلار محموله مارچوبه در ۵ سال قبل، در سال ۲۰۲۰، به میزان ۳.۲ درصد افزایش یافت.
همچنین ارزش دلاری مارچوبه صادراتی در سطح جهان، سال به سال، در مقایسه با ۱.۲۸ میلیارد دلار از سال ۲۰۲۳، به میزان ۱.۸ درصد افزایش یافت.
پنج کشوری که ۸۱ درصد از کل مارچوبه صادراتی را به خود اختصاص دادند
در بخشی از این گزارش آمده است: پنج صادر کننده برتر و پرسود مارچوبه، «پرو، مکزیک، ایالات متحده آمریکا، اسپانیا و هلند» هستند که در مجموع، این پنج کشور از تأمین کنندگان پیشرو، ۸۱ درصد از کل مارچوبه صادراتی در سال ۲۰۲۴ را به خود اختصاص دادند. چنین درصد بالایی نشان دهنده مجموعه ای متمرکز از صادرکنندگان پیشرو مارچوبه است.
به عبارت دیگر بر اساس این گزارش ۱۵ کشوری که بالاترین ارزش دلاری مارچوبه را در طول سال ۲۰۲۴ صادر کرده اند، پرو با صادراتی به ارزش حدود ۴۰۷ میلیون دلار که بیش از ۳۱ درصد از کل صادرات مارچوبه می شود در صدر قرار دارد و مکزیک با ۳۲۸ میلیون دلار در رتبه دوم قرار دارد و پس از آن ایالات متحده با حدود ۱۴۷ میلیون دلار در جایگاه سوم، اسپانیا با ۱۰۳.۵ میلیون دلار در رتبه چهارم قرار دارد و هلند نیز با رقم زدن صادراتی به ارزش ۶۷.۶ میلیون دلار پنجمین صادر کننده از نظر ارزش صادراتی محسوب می شود.
همچنین کشورهای «ایتالیا، آلمان، فرانسه، یونان، بلژیک، کانادا، مجارستان، تایلند، استرالیا و دانمارک» در رده های بعدی قرار دارند. به این ترتیب ۱۵ کشور فهرست شده، ۹۷.۶ درصد از مارچوبه صادراتی جهان را صادر کردند در حالی که در مجموع، ۸۴ کشور در سال ۲۰۲۴ مارچوبه را به بازار بین المللی عرضه کردند.
بر اساس این گزارش، در میان صادرکنندگان برتر، سریع ترین رشد صادرکنندگان مارچوبه از سال ۲۰۲۳ به این سو عبارت بودند از: دانمارک با (۳۳۹.۷درصد افزایش)، بلژیک با (۵۸.۹درصد افزایش)، مجارستان با (۵۲.۸درصد افزایش) و آلمان با (۴۱.۴درصد افزایش).
از سوی دیگر تأمین کنندگان فهرست شده ای که کاهش فروش بین المللی مارچوبه خود را تجربه کردند، عبارت بودند از: مکزیک با(کاهش ۱۱.۱درصد نسبت به سال ۲۰۲۳)، ایتالیا با (کاهش ۶.۹درصد)، ایالات متحده آمریکا با (کاهش ۱درصد) و هلند با (کاهش ۰.۹درصد).
وضعیت صادرات مارچوبه از منظر قاره ای
از سوی دیگر داده های منتشر شده این گزارش نشان می دهد: با اعمال یک دیدگاه قاره ای، صادرکنندگان آمریکای شمالی با ۴۸۹.۸ میلیون دلار یا ۳۷.۷ درصد از کل صادرات جهانی، بالاترین ارزش دلاری مارچوبه صادراتی را ارسال کردند. در جایگاه دوم، شرکت های حمل و نقل در آمریکای لاتین به استثنای مکزیک اما شامل کارائیب با ۳۱.۸ درصد قرار داشتند. همچنین ۲۸.۳ درصد دیگر از فروش بین المللی مارچوبه از اروپا تأمین می شد. علاوه بر این درصدهای کمتری از فروشندگان در آسیا (۱.۱ درصد)، اقیانوسیه (۰.۶ درصد) عمدتاً استرالیا و آفریقا (۰.۵ درصد) به دست آمد.
سهم ۵۶ درصدی مارچوبه تازه از بازار در سال ۲۰۲۵
نکته قابل تامل اینکه مارچوبه تازه پرسودترین بخش است و ۵۶ درصد از سهم بازار را در سال ۲۰۲۵ در اختیار داشته است. این تسلط به دلیل قیمت گذاری ویژه برای نیزه های تازه، تقاضای قوی برای خرده فروشان و خدمات غذایی و ترجیح مصرف کنندگان برای سبزیجات کم فرآوری شده و سرشار از مواد مغذی است. در واقع مارچوبه تازه از حاشیه سود بالاتر در مقایسه با انواع کنسرو شده/منجمد، زنجیره های تأمین کوتاه تر برای خرده فروشان و رستوران های ممتاز و تأمین منابع رو به رشد در طول سال از طریق واردات خارج از فصل و تولید در محیط کنترل شده سود می برد.
نکته قابل تامل اینکه این محصول مرغوب با ریسک هایی نیز همراه است که به گفته کارشناسان ریسک ها شامل «فساد پذیری، وابستگی به آب و هوا در عملکرد و نوسانات قیمت در فصول اوج مصرف» می شوند؛ به این ترتیب این موارد، سرمایه گذاری در خنک سازی پس از برداشت، توزیع سریع و کشاورزی قراردادی را حیاتی می کند.
نظر شما