بازار؛ گروه کشاورزی: یکی از مزایای اصلی بذرهای هیبرید، برای بخش کشاورزی توانایی آنها در افزایش چشمگیر عملکرد محصول است. در واقع گونه های هیبرید به گونه ای مهندسی شده اند که در واحد سطح، محصول بیشتری تولید کنند که برای تأمین نیازهای غذایی جمعیت رو به رشد ضروری است. با این وجود کشاورزان به دلیل هزینه های بالای تولید، نیاز به دانش تخصصی و نیاز به بذرهای جدید در هر فصل، تولید بذر هیبرید را پرهزینه می دانند.
۲سال است واردات بذر هیبرید کلزا به ایران انجام نمی شود
بر اساس این گزارش بخش عظیمی از بذرهای هیبرید مربوط به سبزیجات و صیفی جات است و بخش زراعی سهم کمی در این میان دارد. علیقلی ایمانی مدیرعامل بنیاد ملی گندمکاران در خصوص سهم کشاورزی ایران از بذرهای هیبریدی مصرفی به خبرنگار بازار می گوید: اصولا در مورد گندم ما بذر هیبرید نداریم و عمدتا بذرهای اصلاح شده و گواهی شده در اختیار کشاورزان قرار می گیرد.
ایمانی افزود: در این میان نهایتا ۳۰ درصد بذر گواهی شده است که در اختیار کشاورزان قرار می گیرد و مابقی توسط خود کشاورزان بوجاری و استفاده می شود.
وی خاطر نشان کرد: با این وجود در مورد محصول کلزا غالبا از بذر هیبرید استفاده می شود که تولید داخل است. در واقع در حالی که تا دو سال پیش از کشورهایی مانند آلمان و فرانسه بذر هیبرید وارد می شد اما امسال دومین سال است که وارداتی در این بخش صورت نمی گیرد عمدتا به این دلیل که قیمت ها بسیار بالا است.
در سال ۲۰۲۵ اندازه بازار بذرهای هیبریدی، ۳۰.۲۰میلیارد دلار برآورد می شود و پیش بینی می شود تا سال ۲۰۳۰ با نرخ رشد مرکب سالانه ۶.۴ درصد به ۴۱.۲۰میلیارد دلار برسد
در حالی که بازار جهانی بذرهای هیبرید روندی رو به رشد دارد، داده های آماری گزارش منتشر شده از سوی سایت تحقیقی موردور نشان می دهد: در سال ۲۰۲۵ اندازه بازار بذرهای هیبریدی، ۳۰.۲۰میلیارد دلار برآورد می شود و پیش بینی می شود تا سال ۲۰۳۰ با نرخ رشد مرکب سالانه ۶.۴ درصد به ۴۱.۲۰میلیارد دلار برسد. این رشد، نشان دهنده تلاش برای افزایش بازده در مزرعه در زمانی است که فشار بر امنیت غذایی، تغییرات اقلیمی و کاهش سرانه زمین های زراعی وجود دارد.
ثبات عملکرد در محصولات اصلی، پذیرش کشت هیبرید را افزایش می دهد
بر اساس این کزارش، سقف عملکرد در «گندم، برنج و ذرت» حاشیه سود را کاهش داده و کشاورزان را به سمت هیبریدهایی سوق داده است که ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش بهره وری نسبت به خطوط مرسوم دارند.
این در حالی است که دولت هایی که پیش بینی می کنند تا سال ۲۰۵۰، ۷۰ درصد افزایش تقاضا برای غذا وجود داشته باشد، به طور فزاینده ای هیبریدها را به عنوان یک اهرم ضروری و نه اختیاری می بینند. کشاورزان بزرگ در کمربند ذرت ایالات متحده، نفوذ هیبرید ذرت را به بیش از ۹۵ درصد رساندند و گندم را به مرز بعدی برای افزایش عملکرد متحول کننده تبدیل کردند. شرایط مشابه در مزارع برنج آسیا، سرمایه گذاری عمومی در برنامه های برنج هیبرید را تشدید می کند و اهمیت جهانی این عامل را برجسته می کند.
بر اساس نوع محصول غلات همچنان غالب هستند
نکته قابل تامل اینکه طبق داده های آماری این گزارش، غلات و حبوبات ۴۱درصد از سهم بازار بذرهای هیبریدی ۲۰۲۴ را به خود اختصاص داده اند، سهمی که بر اساس برنامه های گسترده ذرت، برنج و گندم بنا شده است که هزینه های بالای بذر را از طریق بهره وری حجمی توجیه می کنند.
با این وجود سبزیجات تا سال ۲۰۳۰ نرخ رشد مرکب سالانه ۹.۵درصد را ثبت می کنند و از سایر گروه های زراعی پیشی می گیرند، زیرا رژیم های غذایی شهری به محصولات تازه تمایل دارند و ارتقاء زنجیره سرد، ضایعات پس از برداشت را کاهش می دهد.
همچنین از نظر ویژگی، هیبریدهای مقاوم به علف کش ۳۵ درصد از اندازه بازار بذرهای هیبرید را در سال ۲۰۲۴ به خود اختصاص دادند، در حالی که هیبریدهای با ویژگی های ترکیبی، سریع ترین رشد را با نرخ رشد مرکب سالانه ۱۲.۲ درصد تا سال ۲۰۳۰ تجربه خواهند کرد.
از نظر جغرافیایی، آمریکای شمالی با ۳۴ درصد سهم درآمد در سال ۲۰۲۴ پیشتاز بود و پیش بینی می شود که منطقه آسیا و اقیانوسیه بین سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ با نرخ رشد مرکب سالانه ۹.۵ درصد رشد کند
از سوی دیگر بررسی بازار جهانی بذرهای هیبریدی از منظر قاره ای نشان می دهد : آمریکای شمالی ۳۴ درصد از درآمد سال ۲۰۲۴ را به خود اختصاص داد، در حالی که ذرت و سویای هیبرید در ایالات متحده نزدیک به اشباع و برنامه های پایدار کلزا و گندم در کانادا وجود داشت. یک چارچوب نظارتی بالغ، اجرای قوی مالکیت معنوی و زنجیره های تأمین یکپارچه، سرمایه تحقیق و توسعه را به سمت صفات مقاوم در برابر آب و هوا و اصلاح نژاد هدایتشده توسط هوش مصنوعی هدایت می کند. طبق برآورد این گزارش نرخ رشد مرکب سالانه منطقه ای به ۶.۲ درصد کاهش می یابد زیرا گسترش سطح زیر کشت محدود است، اما افزایش عملکرد و حق بیمه صفات از رشد ارزش پشتیبانی می کند. افزایش مکزیک در پذیرش ذرت هیبرید برای امنیت غذایی، به افزایش تدریجی می افزاید.
از طرف دیگر آسیا و اقیانوسیه با نرخ رشد مرکب سالانه ۹.۵ درصد، سریع ترین مسیر را طی می کند، چرا که چین به کشت برنج و ذرت هیبریدی روی آورده است، در حالی که هند اعتبارات یارانه ای را به سمت پنبه، سبزیجات و ذرت هدایت می کند. تلاش های دولت برای مکانیزاسیون، ارتقاء سیستم های آبیاری و دیجیتالی شدن روستاها، دسترسی به بازار را گسترش می دهد. شرکت های داخلی مانند Yuan Longping High-Tech، هیبریدهای سازگار با محیط زیست را ارائه میدهند، در حالی که شرکت های چند ملیتی در مراکز تحقیق و توسعه منطقهای سرمایه گذاری مشترک می کنند. استرالیا و ژاپن، بذرهای جو و سبزیجات هیبریدی با ارزش بالا را تولید می کنند، اگرچه سطح زیر کشت آنها کم است.
معایب بذرهای هیبریدی
نکته قابل تامل در خصوص بذرهای هیبریدی اینکه بسیاری از هیبریدها گران هستند زیرا ثبت اختراع شده و محافظت شده هستند و از چیزی شبیه به مالکیت معنوی تابعیت می کنند. بنابراین گونه های بسیار مطلوب ممکن است گران باشند یا برای پرورش دهندگان خانگی سخت پیدا شوند. آنها همچنین اختصاصی هستند و نمی توان آنها را ذخیره و دوباره کاشت، به این معنی که پرورش دهندگان باید هر سال بذرهای جدید خریداری کنند.
نظر شما