تولید بیش از بازار سیاست غلط وزارت جهاد کشاورزی/ بی مهری رایزن های بازرگانی به سیب زمینی

نیازی، سخنگوی انجمن ملی سیب زمینی ایران گفت: الزام به بالا بودن تولید سیاست غلطی است که بار مالی آن روی دوش تولیدکنندگان می‌افتد، چون تولیدکننده در نهایت مجبور می‌شود محصول خود را به قیمت ارزان و با ضرر بفروشد.

یاسمن بلوردی؛ بازار: محمد رحیم نیازی، عضو هیات مدیره و سخنگوی انجمن ملی سیب زمینی ایران در خصوص وضعیت تولید سیب زمینی در کشور گفت: بعد از گندم، سیب زمینی دومین محصول تولیدی مهم کشور از لحاظ تامین امنیت کشور است.  ما در طی یک دهه اخیر در زمینه تولید سیب زمینی در کشور خودکفا بودیم که عمدتا با همت کشاورزان استان های سردسیر، گرمسیر و نیمه گرمسیر محقق شد.

نیازی افزود: طی سالهای اخیر سالانه بین ۴.۶ میلیون تن تا ۵ میلیون تن تولید داشتیم که این حجم از تولید نیاز کشور را از لحاظ غذایی، بازار و مصرف کننده تامین کرده است و هیچ گونه نیازی به واردات سیب زمینی از خارج نداشتیم. از سوی دیگر در راستای پایداری تولید در چند سال اخیر چندین شرکت داخلی در زمینه تولید بذر سیب زمینی فعالیت می‌کنند که به اصطلاح تولیدکننده‌های مینی ‌تیوبر  نامیده می شوند.

متاسفانه بخشهای سیاست گذاری اقتصادی برون مرزی برای ایجاد بازار و بازاریابی ضعیف عمل کرده‌اند، در حالی که ما نیاز داریم وزارت خارجه و وزارت صمت در این زمینه رایزن‌های اقتصادی قوی به کار بگیرند که بتوانیم حفظ بازار کنیم

وی ادامه داد: در واقع توسط تولیدکنندگان مینی ‌تیوبر سیب زمینی سالم به عنوان بذر در بین کشاورزان عرضه می‌شود  که این کار نیز از جمله کارهای مهمی است که توسط بخش خصوصی انجام شده است. به این ترتیب ما امروز حداقل نیاز وارداتی را داریم که آن هم برای تامین هسته های اولیه بذر سیب زمینی جهت تولید و تکثیر است که از هلند و آلمان وارد می شود.

کاهش ضایعات مانع هدر رفت منابع خاک، آب، انرژی و نیروی انسانی می‌شود
سخنگوی انجمن ملی سیب زمینی ایران با بیان اینکه در حال حاضر از نظر ماشین آلات کاشت، داشت و برداشت سیب زمینی در کشور تقریبا خودکفا هستیم و نیازهای داخلی تامین می‌شود؛ افزود: با توجه به اینکه سیب زمینی جزو محصولات فساد پذیر است و درصد عمده آن آب است، بنابراین برای نگهداری و انبارداری این محصول قدم‌های مهمی توسط بخش خصوصی در راستای ساخت سردخانه و انبارها جهت نگهداری سیب زمینی در مناطق سردسیر و گرمسیر انجام شده که کمک می‌کند از ضایعات سیب زمینی کاسته شود. این در شرایطی است که ضایعات بخش کشاورزی ما زیاد است و ساماندهی آن مستلزم حمایت دولت و بانکها با درصد بهره بسیار کم و طولانی مدت است.

نیازی خاطرنشان کرد: نکته اساسی که در این زمینه گنجانده می‌شود در واقع بحث حفظ منابع خاک، آب، انرژی و کارگر است بنابراین در این زمینه هرچقدر بتوانیم از ضایعات بکاهیم از هدر رفت منابع یاد شده جلوگیری کرده‌ایم.

وی تصریح کرد: خوشبختانه در حال حاضر در کشور در راستای تامین صنایع غذایی نیز سیب زمینی صنعتی مخصوصا در مناطق سردسیر کشور تولید می‌شود که به طور کامل و کافی نیاز کارخانه های فرآوری را برآورده می سازد.

این فعال بخش کشاورزی کشور اظهار داشت: با همت کشاورزان، تولیدکنندگان صنعت فرآوری سیب زمینی، سازندگان ماشین آلات و تولیدکنندگان بذر سیب زمینی، کشور در شرایط بسیار خوبی قرار دارد و  امروز سرریز صادراتی داریم. بنابراین برای حفظ آستانه خودکفایی و یا عبور از مرز خودکفایی نیاز به حمایت‌های بیشتری از سوی دولت است.

نیازی افزود: از سوی دیگر انتظار می رود دولت برای تامین نهاده های کشاورزی که از مشکلات اصلی سیب زمینی کاران است نیز حمایت کند، همچنین در زمینه صنایع تبدیلی احتیاج به توسعه داریم و برای ساخت سردخانه و انبارهای فنی نیز نیاز به توجه و حمایت دولت است.

تداوم صادرات ۴۰۰ تا ۶۰۰ هزار تنی سیب زمینی مستلزم حمایت دولت است
وی ادامه داد: علاوه بر این برای حمل و نقل و بسترسازی صادرات به کشورهای همجوار نیاز به حمایت دولت و کنسولگری ها و سفارتخانه ها بسیار محسوس است چرا که در کشور ما متاسفانه بخشهای سیاست گذاری اقتصادی برون مرزی برای ایجاد بازار و بازاریابی ضعیف عمل کرده است. در حالی که ما نیاز داریم وزارت خارجه و وزارت صنعت، معدن و تجارت در این زمینه رایزن‌های اقتصادی قوی به کار بگیرند که بتوانیم حفظ بازار کنیم.

این عضو هیات مدیره انجمن ملی سیب زمینی ایران گفت: یکی از موارد مهم برای ما درواقع بحث پایداری صادرات است و با توجه به اینکه در سالهای گذشته ما سالانه  ۴۰۰ تا ۶۰۰ هزار تن سیب زمینی به کشورهای عراق، پاکستان، افغانستان، ترکمنستان، ارمنستان و حاشیه خلیج فارس داشتیم بنابراین تداوم آن برای ما حیاتی است و مستلزم حمایت سیاسی دولت و وزارت خارجه است.

نیازی گفت: با این وجود شاهد هستیم که وزارت صمت گاهی با صدور بخش نامه‌های خلق‌الساعه باعث توقف صادرات می‌شود که این اقدام به تولید داخلی کشور و منافع صادرکننده بسیار ضرر می‌زند.

به دلیل سیاستهایی که دولت در تنظیم بازار و نظارت بر قیمت‌ها نمی‌تواند اعمال کند، یک تفاوت عمده در قیمت عمده فروشی و خرده فروشی مشاهده می‌شود و به این ترتیب در این پروسه عده‌ای در حداقل زمان ممکن سودی به اندازه یک سال کشاورز عایدشان می‌شود

 عدم اهتمام کشاورزان به حفظ منافع  مشترک خود
سخنگوی انجمن ملی سیب زمینی ایران اظهار داشت: یکی از سیاستهایی که وزارت جهاد کشاورزی برای تولید به استانها ابلاغ و اعمال می‌کند در خصوص کاشت سیب زمینی در یک سطح متعارف است که گاهی اوقات نیز بیشتر از حد متعارف است که باعث می شود سطح تولید بالا برود و خسارت اش را تولید کننده متحمل شود.

نیازی تصریح کرد: درواقع یکی از سیاست‌های غلط وزارت جهاد کشاورزی و به طور کلی سیاستهای عمومی دولت این است که تولید در کشور بالا باشد که مصرف کننده اعتراض نکند. چون تبعات نارضایتی مصرف کننده را که اصولا حاشیه سیاسی و اعتراضات در پی دارد را نمی توانند بپذیرند. اما این بار مالی ناتوانی دولت در تعادل بازار روی دوش تولیدکننده ها می افتد و تولید کنندگان حجم زیادی محصول تولید می‌کنند و در ادامه مجبور می‌شوند با قیمت ارزان و با ضرر بفروشند.

کشاورزان به علت پراکندگی در اقصی نقاط کشور اهتمامی برای حفظ منافع  مشترک خود ندارند، دولت نیز از این موضوع  سو استفاده می‌کند و اهمیتی به منافع کشاورزان نمی‌دهد

وی گفت: به دلیل سیاستهایی که دولت در تنظیم بازار و نظارت بر قیمت‌ها نمی‌تواند اعمال کند، ما یک تفاوت عمده در قیمت سازمان میادین یا عمده فروشی به طور عام و خرده فروشی مشاهده می کنیم. به این ترتیب در این پروسه عده ای دلال و واسطه در حداقل زمان ممکن سودی به اندازه یک سال کشاورز عایدشان می شود.

نیازی افزود: متاسفانه ما در این زمینه ضعف عمده ای داریم و دولت نتوانسته  اقدام خاصی انجام دهد. به همین دلیل در خواست داریم دولت به صورت جدی نظارت بر بازار و کنترل بازار را بین کشاورز و مصرف کننده انجام دهد تا علاوه بر اینکه کشاورز به اجبار محصول خود را با قیمت ارزان نفروشد، مصرف کننده نیز با قیمت گران خریداری نکند.

وی در پایان گفت: یکی از مسائل آسیب زننده به بخش کشاورزی این است که متاسفانه حمایت از تشکلها به صورت عام و تشکل‌های بخش کشاورزی به طور خاص  بسیار ضعیف است و از آن طرف نیز کشاورزان به علت پراکندگی در اقصی نقاط کشور اهتمامی برای حفظ منافع  مشترک خود ندارند. دولت نیز از این موضوع  سو استفاده می کند و اهمیتی به منافع کشاورزان نمی‌دهد. این در شرایطی است که انتظار می‌رود دولت به توانمند سازی بخش خصوصی و تشکلها کمک کند تا خود نیز از منفعت آن بهره مند گردد.

۸ تیر ۱۳۹۹ - ۱۲:۴۸
کد خبر: 26527

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 3 + 14 =