۷ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۹:۴۲
کد خبر: . ۱۵۲٬۲۷۱
چارچوب اقتصادی هند و اقیانوسیه و تسهیل تجارت در منطقه جنوب شرقی آسیا

واشنگتن می‌تواند در چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام از منطقه هند و اقیانوس آرام و تقویت ارتباط اقتصادی متقابل با آنها حمایت کند.

بازار؛ گروه بین الملل: «جو بایدن»، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، در طول سفر برنامه ریزی شده خود به ژاپن در پایان ماه مه، انتظار می رود که به طور رسمی چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام (IPEF) را که محور سیاست اقتصادی دولتش در قبال منطقه است، مطرح کند.

این چارچوب که در اجلاس آسیای شرقی در اکتبر 2021 اعلام شد، اولین تلاش ایالات متحده برای ایجاد یک استراتژی اقتصادی در مقیاس بزرگ، چندجانبه و متمرکز بر آسیا از زمان خروج دولت ترامپ از مشارکت ترانس پاسیفیک (TPP) در سال 2017 است.

اگرچه جزئیات مشخصی در مورد چارچوب هنوز اعلام نشده است، دولت گفته است که چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام چهار رکن خواهد داشت: (1) تجارت منصفانه و انعطاف پذیر. (2) انعطاف پذیری زنجیره تامین؛ (3) توسعه زیرساخت انرژی پاک و توسعه روند کربن زدایی؛ (4) مالیات و مبارزه با فساد. با این حال، دولت به صراحت اعلام کرده است که این معامله به شکل «توافق تجاری سنتی» نخواهد بود و این چارچوب کاهش تعرفه ها و سایر ابزارهای دسترسی به بازار که حوزه استاندارد توافقات تجاری ایالات متحده آمریکاست را ارائه نخواهد کرد.

در قراردادهای تجاری قبلی مانند TPP، واشنگتن از چشم انداز افزایش دسترسی به بازار جهت تشویق شرکا برای پذیرش سیاست هایی استفاده کرد که می تواند با منافع اقتصادی فوری آنها در تضاد باشد. بدون آنها، این چارچوب خطر این را دارد که توسط شرکای منطقه‌ای، به‌ویژه اقتصادهای نوظهور، به‌عنوان فهرستی از درخواست‌های سیاستی با مزایای ملموس کمی درک شود.

این مهم در صورتی صادق است که ایالات متحده بخواهد کشورهایی را فراتر از کشورهای منطقه ای سنتی مانند استرالیا، ژاپن، کره جنوبی، نیوزلند و سنگاپور که تا حد زیادی با ایالات متحده در قوانین، استانداردها و هنجارها همسو هستند، اولویت دهد. گنجاندن سایر اقتصادهای منطقه، به ویژه بازارهای بزرگ نوظهور انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا (آسه آن)، اتحادیه سیاسی و اقتصادی ده کشور در جنوب شرقی آسیا، برای ایجاد یک چارچوب اقتصادی جامع که می تواند بر کل منطقه تأثیر بگذارد ضروری خواهد بود.

برای اینکه کشورهای بزرگ و در حال توسعه – مانند ویتنام، اندونزی و تایلند – ارزشی را در امضای این چارچوب ببینند، ایالات متحده باید مزایای روشنی را ارائه دهد که با اولویت های آنها همسو باشد.

یک بررسی اخیر از این اقتصادهای در حال ظهور نشان داد که تسهیل تجارت یکی از زمینه های مورد علاقه در این توافق است. به منظور ایجاد انگیزه موثر برای مشارکت اقتصادهای در حال توسعه در چارچوب اقتصدی هند و اقیانوس آرام، ایالات متحده باید تمرکز ویژه‌ای بر فصل‌های تسهیل تجارت در چارچوب تجارت منصفانه و انعطاف‌پذیر داشته باشد. اگر ایالات متحده آمریکا بتواند بخش های تسهیل تجارت چارچوب را به خوبی عملیاتی کند، به ایجاد یک مشارکت اقتصادی گسترده تر در منطقه کمک خواهد کرد.

تسهیل تجارت
تسهیل تجارت به طور گسترده به سیاست هایی اشاره دارد که موانع اداری مانع تجارت را هدف قرار می دهد. در عمل، این مهم معمولاً به معنای بهبود کارایی مقررات تجاری موجود، اجرای فناوری‌های جدید مرتبط با تجارت (مانند پنجره واحد ملی) و رسیدگی به تغییرات ساختاری در حال ظهور در تجارت است. تسهیل تجارت موانع عملیاتی تجارت را هدف قرار می دهد و هزینه های انطباق را که تاجران در هنگام تعامل با دولت ها متحمل می شوند کاهش می دهد.

دستاوردهایی که از طریق ترتیبات تسهیل تجارت مؤثر به دست می‌آیند، مانند توافقنامه تسهیل تجارت 2017 (TFA) سازمان تجارت جهانی (WTO)، کاهش قابل توجه تعرفه است. برای مثال، پیش‌بینی می‌شود که اجرای TFA سازمان تجارت جهانی هزینه‌های تجاری اعضا را به طور متوسط 14.3 درصد کاهش دهد.

باید گفت تسهیل تجارت از اولویت های اصلی منطقه بوده و در دو دهه گذشته، تسهیل تجارت یک اولویت سیاسی ثابت برای کشورهای عضو آسه آن بوده است. این یک دستور کار مستمر در همه طرح‌های انجمن اقتصادی آسه‌آن (AEC) بوده از جمله طرح فعال که در سال 2025 به پایان می‌رسد. طرح 2025 اهداف فعلی تسهیل تجارت آ سه آن را تعریف می‌کند.

در خدمت این اهداف، ایالات متحده باید به طور خاص بهبود کارایی و یکپارچگی واردات و گمرک منطقه را در اولویت قرار دهد. علاوه بر افزایش ارتباطات و تجارت بین ایالات متحده و منطقه که ناشی از چنین سیاست‌هایی است، ایالات متحده می‌تواند در ازای سرمایه سیاسی یا امتیازات ضمنی در سایر زمینه‌هایی که هدف آن تأثیرگذاری بر استانداردهای منطقه‌ای است، از تسهیل تجارت حمایت کند. ایالات متحده می تواند به طور خاص بر روی سیاست هایی مانند برنامه های معامله گر مورد اعتماد و کمک های فنی به یک کشور تمرکز کند.

برنامه های معامله گر مورد اعتماد
یکی از سیاست‌هایی که واشنگتن می‌تواند در چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام برای حمایت از منطقه هند و اقیانوس آرام و تقویت ارتباط اقتصادی متقابل بگنجاند، برنامه‌های اپراتور اقتصادی مجاز معامله گر مورد اعتماد است.

این برنامه ها شرکت کنندگان بازار در اداره گمرک یک کشور را به عنوان کارگزاران قابل اعتماد تأیید می کند. آنها این کار را با تأیید اینکه شرکت‌کننده مجاز سطح مناسبی از امنیت زنجیره تامین را حفظ می‌کند انجام می‌دهند تا بررسی‌های گمرکی برای صادرات و واردات تسریع شود.

در ایالات متحده این برنامه به عنوان مشارکت تجاری گمرکی علیه تروریسم (CTPAT) شناخته می شود. برای شرکت‌کنندگان برنامه معامله گر قابل اعتماد، صادرات اغلب ارزان‌تر و سریع‌تر از کسانی است که در برنامه نیستند.

اگرچه همه اقتصادهای بزرگ در منطقه در حال حاضر نوعی برنامه معامله گر قابل اعتماد را حفظ کرده اند، بسیاری از آنها از نظر دامنه فعالیت محدود هستند یا به تغییرات جدید در چشم انداز تجارت جهانی مانند ظهور تجارت الکترونیک واکنش نشان نداده اند. ایالات متحده می‌تواند با شرکای منطقه‌ای برای گسترش برنامه‌های معامله گر قابل اعتماد برای مشارکت در اقتصاد دیجیتال همکاری کند.

ایالات متحده همچنین باید ترتیبات شناسایی متقابل را در اولویت قرار دهد که به متحد کردن برنامه‌های معامله گر قابل اعتماد در کشورهای مختلف کمک می‌کند، به طوری که شرکت‌کنندگان در برنامه یک کشور بتوانند به طور یکپارچه به مزایای مرتبط با اعتباربخشی تحت برنامه کشورهای دیگر دسترسی داشته باشند. ایالات متحده در حال حاضر چنین قراردادهایی با ژاپن، نیوزلند، کره، تایوان و سنگاپور دارد، اما مذاکرات با آسه آن و شرکای تجاری بزرگ آمریکا مانند مالزی، تایلند، ویتنام و فیلیپین باید در اولویت قرار گیرد.

باید گفت همکاری اقتصادی منطقه ای باید با ظرفیت سازی برای آژانس های گمرکی محلی همراه باشد. پیش نیاز هر گونه همکاری با ایالات متحده این است که کشور شریک بتواند مجموعه الزامات امنیتی تعیین شده ایالات متحده را برآورده کند. در نتیجه، ارائه آموزش، به اشتراک گذاری بهترین شیوه ها و تسهیل انتقال فناوری جدید گمرکی برای اطمینان از اینکه شرکا می توانند خواسته های ایالات متحده را برآورده کنند، برای ایالات متحده آمریکا مهم خواهد بود.

کمک به کشورهای منطقه به صورت تکی
یکی دیگر از حوزه های سیاست مهمی که ایالات متحده باید در چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام روی آن تمرکز کند، ارائه پشتیبانی برای عملیاتی کردن یا تقویت پنجره های واحد ملی منطقه ای (NSW) است.

تقویت پنجره های واحد ملی یک پلت فرم تسهیل تجارت است که به بازرگانان بین‌المللی اجازه می‌دهد تا تمام اطلاعات مورد نیاز را در قالب استاندارد شده به یک سازمان دولتی ارسال کنند تا اسناد، مجوزها و مجوزهای لازم برای تکمیل فرآیندهای واردات یا صادرات خود را به دست آورند.

این برنامه در واقع یک نوآوری کلیدی بوروکراتیک است. پیش از اجرای آنها، تجار اغلب باید با چندین آژانس در سراسر دولت سروکار داشته باشند که هرکدام دارای الزامات جداگانه، اما گاهی اوقات همپوشانی هستند که فرآیند واردات و صادرات را پیچیده و زمان‌بر می‌کنند. اجرای موفقیت آمیز این برنامه تأثیرات ملموسی بر رژیم تجاری آن کشور دارد.

چارچوب منطقه ای فراگیر
برای اینکه ایالات متحده آمریکا مطمئن شود چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام خود را به چارچوبی محدود به کشورهای همفکر تبدیل نمی کند، ایالات متحده باید توجه خود را بر اقتصادهای بزرگ و نوظهور منطقه مانند تایلند، اندونزی و ویتنام متمرکز کند. حمایت هدفمند از اولویت‌های تسهیل تجارت هر یک از این کشورها یکی از راه‌های تشویق مشارکت آنها در چارچوب فراگیر است.

تایلند در حال حاضر یک رژیم تسهیل تجارت فوق العاده قوی دارد، بنابراین گزینه های کمک ایالات متحده آمریکا به آن محدود است. با این وجود، ایالات متحده می تواند به آن کمک کند تا به نگرانی های بخش خصوصی خود رسیدگی کند.

برای مثال، می‌تواند از ادغام مستقیم بخش خصوصی خود با سایر اشکال دولتی پشتیبانی کند، نه اینکه فقط پیوندهای وب‌سایت را برای معامله‌گران فراهم کند تا به آنها دسترسی داشته باشند. همچنین می‌تواند سیستم‌های پرداخت الکترونیکی را به برنامه های آن اضافه کند. علاوه بر این، واشنگتن می تواند از تلاش های تایلند برای افزودن گزینه ترجمه به روندهای حمل و نقل و گمرک، که در حال حاضر فقط به زبان محلی تایلندی در دسترس است، حمایت کند.

اندونزی همچنین دارای یک رژیم تسهیل تجارت پیشرفته است، اما مانند تایلند، ایالات متحده می‌تواند پیشرفت‌های حاشیه‌ای در پنجره واحد ملی آن ایجاد کند و ارزیابی‌های تأثیر آن را بر تجارت، به‌ویژه برای شرکت‌های کوچک و متوسط، انجام دهد. ایالات متحده همچنین می تواند از اندونزی در به کارگیری فناوری برای ایجاد یک محیط با پردازش الکترونیکی اسناد تجاری حمایت کند.

رژیم تسهیل تجارت ویتنام بسیار کمتر توسعه یافته است، بنابراین فرصت های بیشتری برای حمایت هدفمند ایالات متحده وجود دارد. در ویتنام، کالاهای وارداتی مشمول بیش از 300 سند قانونی هستند که توسط سازمان های دولتی جداگانه صادر و نگهداری می شوند. برای اینکه تاجران از این مقررات پیچیده تجاری پیروی کنند، باید منابع و زمان قابل توجهی را اختصاص دهند که می تواند برای آنها تأثیرگذار و گاهی اوقات بازدارنده باشد.

ایالات متحده همچنین می تواند از توسعه برنامه پنجره واحد ملی ویتنام حمایت کند. یکی از گزینه‌ها این است که ایالات متحده می‌تواند به تلاش‌ها برای هماهنگ کردن شیوه‌های مدیریت ریسک برای ترخیص کالا از گمرک در سراسر آژانس‌های اصلی مرتبط ویتنام کمک کند.

بازرگانان همچنان گزارش می دهند که انجام رویه های اداری بیش از حد وزارتخانه های مختلف، به ویژه در رابطه با ترخیص کالا از گمرک، پیچیده و زمان بر است. هر گونه حمایتی که ایالات متحده می‌تواند در افزایش شفافیت، ساده‌سازی و هماهنگ کردن رویه‌ها و مدرن‌سازی آداب و رسوم ویتنام مفید باشد، در راستای سیاست‌هایی است که به طور مداوم توسط دولت ویتنام دنبال می‌شود.

بسیاری از این مسائل منحصر به تایلند، اندونزی و ویتنام نیستند. در نتیجه، اگرچه چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام باید نگرانی‌ها و اهداف این کشورها را در بخش‌های تسهیل تجارت در این چارچوب اولویت‌بندی کند، ایالات متحده باید سایر شرکای منطقه‌ای را نیز که علاقه‌مند به ایجاد و اجرای سیاست‌های مشابه هستند، در نظر گیرد. اگر ایالات متحده بتواند به یک توافق موفقیت آمیز در مورد بخش های تسهیل تجارت دست یابد، به ایجاد مشارکت اقتصادی گسترده تر در منطقه کمک خواهد کرد.

اگرچه تسهیل تجارت ابزار مهمی برای تضمین مشارکت اقتصادهای در حال توسعه در چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام است، اما به تنهایی نمی تواند کارساز باشد. ایالات متحده باید مزایای قابل توجه دیگری مانند مشارکت برای توسعه زنجیره‌های تامین انعطاف‌پذیرتر، تامین مالی زیرساخت‌ها و حمایت از انتقال انرژی‌های تجدیدپذیر را فراهم کند.

با این وجود، تسهیل تجارت می تواند یک اولویت سیاست تاثیرگذار برای این چارچوب باشد و سیگنال مهمی را به شرکای احتمالی می فرستد مبنی بر اینکه ایالات متحده نیز به اولویت های آنها گوش می دهد و مایل است منافع آنها را در چارچوب اقتصادی هند و اقیانوس آرام گنجانده و از آنها در آن حمایت کند.

۷ خرداد ۱۴۰۱ - ۰۹:۴۲
کد خبر: ۱۵۲٬۲۷۱

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • 1 + 8 =